Diſtinctō36

cognitionem lucis. vt dicit dyo.vij. c. de diui. no. Sed ſcienduꝫeſt ꝙ priuacō n̄ cognoſcitur niſiꝑ hītu oppoſitū nec habitui opponitur priuatio. niſi circa idemſubiectum ꝯſiderata. Cum autēluceꝫ diuine eſſentie impoſſibileſit deficere non opponit̉ ſibi priuatio aliqua. vnde malū nō opponitur bono ꝓut in deo eſt det̓minate ſed forte opponitur ſibiſcd̓m ꝯmune intētiōem boni. opponitur autē determinate bonoquod eſt participatū in creaturis cui poteſt ad miſceri defectꝰVnde per hoc ꝙ deꝰ cognoſciteſſentiam ſuam cognoſcit ea queab ipſo ſunt et per ea cognoſcitdefectus ipſorū. Si autē eſſentiani ſuaꝫ ꝯgnoſceret tantū nullūmalū vel pͥuacōeꝫ cognoſceret niſi in cōmuni. Et ideo patꝫ rn̄ſioad primū qꝛ ex hoc ꝙ cōmentator ponit ꝙ nichil niſi eſſentiaꝫſuam cognoſcit. ſeqͥtur ꝙ malaneſciat. Vnde ibidē ſubdit ꝙ noſciat alia a ſe vnde eodem modo quo alia a ſe cognoſcit et pruacōes ipſorum nouit non ꝙ ꝑuacōnes ſint primū cognitū abeo qꝛ in intellectu ſuo non pōſeſſe aliqua priuatio ſed ſint ſecūda intellecta vt ex predictis ptꝫ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ ſcientia dei nl̓lo modo a re cauſata eſt nec tameſt cauſa omniū que cognoſcit.Sed horum tm̄ quorum eſt perſe cognitio ſcꝫ bonoruꝫ. mala autem cognoſcit per bona vt dcm̄eſt. ¶ Ad. iij. dicendum ꝙ ma

lum non cognoſcitur a deo perſimilitudinē ſuā ſed ꝑ ſil̓itudīeꝫboni ſcd̓m em̄ ꝙ deus cognoſciteſſentiā ſuam ꝯgnoſcit vnāquaqꝫ rem inꝙͣtum de ſua bonitateparticipat et ī quo deficiat et itacognoſcit malū cuius racō in defectu boni conſiſtit. ¶ Ad. .iiij.dicēdum ꝙ cognoſcere pe ralid̓id quod per ſe natum eſt ꝯgnoſci eſt imperfecte cognicōis ſedmalum ꝑ ſe nec cauſā nec voluntatē nec cogͣcōeꝫ hꝫ ſꝫ ꝑ bonū vtdicit dyo. in. iiij. c. de di. no. Etideo hec eſt perfcā cognicio mali vt per bonum cognoſcaturA tercium ſic proceTditur. videtur ꝙ res que adeo cognoſcunt̉ in deo non ſintome illud in quo eſt aliqͥd diu̓ſum ab eo ꝯpoſitū eſt. cuꝫ ergodeus ſit ſimpliciſſimus. videt̉ ꝙres que ſūt diuerſe ab eo in ipſonon ſint. Si di. ꝙ ſunt in eo nōper eēntiam ſed per ſui ſimilitudinem ¶ Contra vnaq̄qꝫ res viriꝰ eſt vbi eſt per ſuā eſſentiā ꝙvbi eſt per ſuam ſil̓itudinē qꝛ ibinō videt̉ eſſe niſi ẜm qd̓. ſi ergores in deo non ſūt niſi per ſua ſimilitudinē. videt̉ ꝙ meltus ⁊ veriꝰ ſint in ſeipſis ꝙ ī de o. quodeſt cōtra augꝰ. et anſel. ¶ Pſil̓itudo rn̄det ei cuius eſt ſil̓itudo. ſed res omēs nō hn̄t in ſe lucem et vitā. cum gͦ in deo ſint vita ⁊ lux. videt̉ ꝙ n̄ nnt in dro ẜſui ſil̓itudinē. ¶ D vbi eſt resẜm ſuam ſil̓itudinem ibi nō at-

R