Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctis225 .

eſſe vel vniuoce vel equiuocē velanalogice. Vniuoce quidem nōpoteſt aliquid de deo et creatura dici. huius ratio eſt. qꝛ cum īre ſit duo conſiderare. ſicut naturam vel quidditatē rei et eſſe ſuūoportet ꝙ ī omnibus vniuocisſit cōmunitas ẜm racōnem nature et non ẜm eſſe. quia vnuꝫ eſſenon eſt niſi in vna re. Vnde humanitas non eſt ẜm idem eſſe induobus hominibꝰ. et ideo quandoqꝫ forma ſignata per nomenet ipſum eſſe nō p̄t vniu̓o&r conuenire. ꝓpter qd̓ etiam ens nonvniuoce predicatur. et ideo cumoīa que dicūtur de deo natura velforma ſit ipſum eſſe: quia ſuū eſſe eſt ſua natura ꝓpter quod diatur a quibuſdam ph̓is ꝙ ē ensnon per eſſentiam. et ſciens nonper ſcientiam et ſic de alijs vt intelligatur eſſentia non eſſe aliudab eſſe et ſic de alijs. Ideo nihilvniuoce de deo et creaturis dicipoteſt. Et ideo quidā dicunt ꝙquicquid de deo et creaturā dicitper puram equiuocacōnem dicit̉Sed hoc non poteſt eſſe: quiain hijs que ſūt pure equiuoca ꝑcaſum ⁊ fortunam ex vno nō cōgnoſcitur alterū vt quando ideꝫnomen duobꝰ hominibꝰ conueint̓. cū ergo per ſcīam noſtrā deueniatur in cognitionem diuineſcientie nō p̄t eſſe ꝙ ſit omninoequiuocum. Et ideo dd̓m ꝙ ſcientia analogice dicitur de deo ⁊creatura et ſil̓r oīa huiōi. Sꝫ duplex eſt analogia. quedam ẜm

conuenientiaꝫ in aliquo vno qͥdeis per prius et poſterius cōnuenit. et hec analogia non poteſteſſe inter deū et creaturam ſicutntec vniuocacō. Alia analogia ēẜm ꝙ vnum imitatur aliud quātum poteſt nec ꝑfecte ipſuꝫ aſſequitur. et hec analogia eſt creature ad deuꝫ. Ad primū ergodd̓m ꝙ ab agente ẜm formamn̄ ꝓducit̉ effcūs vniuocus niſi qnͣdo recipiens eſt ꝓporcōnatuꝫ adrecipiendū totam virtutem agetis vel ẜm eandem rōnem. et ſicnulla creatura ē ꝓporcionata adrecipienduꝫ ſcientiam a deo petmodum qūo in ip̄o eſt. ſicut neccorꝑa inferiora pn̄t recipere calorem vniuoce a ſole ꝙͣuis per formam ſuā agat Ad ſecundumdicendū ꝙ ſcīa dei non eſt merſura coequata ſciētie noſtre: ſedexcedens. Et iō non ſequitur ꝙſit eiuſdē rōnis ẜm vniuocacōemcū ſcientia noſtra. ſed ẜm analogiam. Ad terciū dd̓m ꝙ magis et minꝰ nūꝙͣ vniuocacōnemvel ſpeciei vnitate auferūt ſed eaex quibꝰ magis et minꝰ cauſant̓pn̄t differētiā ſpeciei facere ⁊ vniuocacōnem auferre. et hͦ ꝯtingitqn̄ magis et minꝰ cauſaret̉ n̄ exdiuerſa ꝑticipacōne vnꝰ natureſꝫ ex gͣdū diu̓ſarū naturarū: ſicutangelꝰ hoīe intellectualior d̓rAd quartū dd̓m ꝙ rō ꝯmetatoris ꝑ ſe non eſt ſufficiens niſiẜm ꝙ accipitur in tali materia.ſcīa em̄ que ſic eſt cā rerū vt ſcīadiuina nō p̄t ſcīe cauſare a rebꝰ