Diſtinctō35

ſua principium includit. Eſt eīpotentia principium tranſmutationis vt m. vº metha. dicit̉. etquia filius ꝓcedit per modū intellectus qui ſapientia perficiturattribuitur ſibi ſapiētia. et quiaſpūſſcūs ꝓcedit per modū volūtatis cuius obiectū eſt bonitas.ideo ſibi appropriat̉ bonitas. EAd. .j. ergo dicēdum. ꝙ virtusnon nominat pōhentiā abſolute ſed perfectōnem potētie. vn̄dicit ph̓us pͥmo celi et mundi.ꝙ virtus eſt vltimū in re de potentia Sic ergo pōt triplicit̓ virtus conſiderari. vel ſcd̓m ꝙ in potentia radicatur. ⁊ ſic patri pōtappropriari ſicut et potētia. velinꝙͣtum eſt id per qd̓ potētia inactum exit et ita appropriat̉ filio per que pater operari diciturvnde ⁊ filiꝰ brachium pr̄is dicit̉Iob .xlo. Si habes brachiū ſic̄deus vt grego. expoſuit vel inꝙͣtum circa opus bonitate impōītVnde dicit̉. jͣ. eth. virtus eſt quebonum facit iyabētem et opꝰ eiꝰbonum reddit. ⁊ ita appropͥaturſpirituiſācto ſicut et bonitasAd. ij. dd̓. ꝙ ſapiēciā ad verbūpōt cōparari tripliciter vel ſicutidem vel ſicut pͥus vel ſicut poſterius ita in d̓inis ſicut in hūaniscū em̄ verbum dicat quādam cōceptionem intellectus iſta cōceptio apud nos oportꝫ ꝙ ſequat̉aliquod lumē intellectuale ſaltēlumen intellcūs agentis ⁊ pͥmorum pͥncipiorū ex quibꝰ ꝯcipiturꝯcluſio. vnde ſi conſideret̉ ſapīa

apud nos ẜm ꝙ ꝯſiſtit in cognitione ꝯcluſiōis que mente ꝯcipit̉ſic eſt idem ꝙ verbum mentis.Si autē conſideret̉ ſapientia ẜmꝙ conſiſtit in lumine intellectꝰagentis et cognicōe pͥmoꝝ principioꝝ ſic p̄cedit verbum qd̓ eſtconceptio ꝯcluſionis Si autē accipiat̉ ſapīa que eſt aggenerata in mēte diſcipuli ꝑ verbū magiſtri ſic ſeqͥtur verbū. ita eſt etiāin d̓inis qꝛ ipſa ſapiēcia genita eidem ꝙ verbū vt ex predictis pꝫIp̄e autē intellcus paternus ſehꝫ in ꝓductōe verbi ſicut lumenintellcus agentis cū pncipijs inꝓductōne ꝯcluſiōis et ſic ſcd̓mordine nature ſapīa ē principiuverbi ſicur dicimꝰ ſapīaꝫ ingenitam eē principtū ſapīe genite.pſa autē ſapīa creata ſeqͥtur verbū quaſi effca ꝑ ip̄m. In ecc̄ī. j.fons ſapīe verbū dei in ex. ⁊ id̓oſapiēcia eēntialis que neqꝫ gemta eſt neqꝫ generas filio appropari p̄t ꝓpter ſil̓itudinem ipſiꝰ adꝓpriū filij inqͣtum ē verbū quāſil̓itudinē non hꝫ ad aliqͥd ꝓpriūpatris. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ natura ſꝑ hꝫ rōem p̓ncipij. eſt em̄ pͥnciptū motus et quietis in eo inoeſt ꝑ ſe et nō ẜm accn̄s vt in. ijphiſi. d̓r. et ideo non p̄t appropari filio qui eſt a pͥncipio ẜm origine nature et nō principiū in illa origine ſed ſapiēcia. non tamhabꝫ racōem principij. ſed etiaꝫetus qd̓ eſt a principio. et etiammagis inꝙͣtum ꝓprie ſapīa ⁊ ſcientia de ꝯcluſionibꝰ eſt ꝙ uis ec̄

h 3