Diſtinctō38

nētes a dillā diſtinctonē de ip̄overificari poterunt quia omnisdiſtinctio ſiue rei ſiueracionis fūdatur in affirmacōe et negatione ſicut ptꝫ etiam in ſinomiinis.tunica enim ⁊ veſtis ſignificanteandem rem tamē nomina ſuntdiuerſa et ſimiliter indumentuꝫVnde affirmacōes et negacorsque pertinent ad rem non pn̄t verificari vt dicatur tunica eſt albindumentū non eſt albū. ſꝫ affirmacōes ⁊ negationes que ꝑtinent ad ipſa nomina pn̄t verificari vt dicatur. indumentū eſtneutri generis veſtis nō eſt neutri generis. ita etiā cum perſonaet eſſentia ſunt idem ſcd̓m remnichil qd̓ ad naturam rei pertinet quod predicatur de eſſentiapoteſt negari de perſona vt dicatur ꝙ eſſentia increata et perſōanon eſt increata. eſſentia eſt deus perſona non eſt deus vel aliquid huiōi. ſed quia racōe diſtīguūtur quicqͥd pertinet ad rationem illam in qua diſtinguunt̉quod p̄dicatur de vno poteſt negari de altero vt dicatur ꝙ eſſēcia eſt cōmunis perſona non eſtꝯmunis. perſona generat: eencia non generat. et ſic de alijs.Vnde in omnibꝰ talibus non idēattribuitur eſſentie et perſone.¶ Ad. iij. dicendum ꝙ ꝓprie loquēdo in diuinis non eſt aliqͥdſub alio. Vnde ſupra di. viij. auguſti. non recepit nomē ſubſtātie in diuinis. et etiā Richar. deſancto victo. nomen ſubſiſtentie

in nomen exiſtentie mutauit Vn̄etiam nec ꝓprie ibi ſuppoſitū dicitur vt ſuppoſitio ad rem referat̉ſed vtimur talibus nominibusſcd̓m intellem noſtꝝ qui accipitin diuuinis aliquid rn̄dēs illis duobus in creaturis quorū vnumalteri ſupponitur. ſicut res per ſeexīs ſupponitur forme cōmumſimplici ⁊ intellectꝰ accipit aliqͦdſimplex in deo quod rn̄det forme et aliquid ſubſiſtens qd̓ eſtidem re cum ſimplici. et ideo remſubſiſtente in diuinis noīat ſuꝑpoſitū nature ſimplicis. ¶ Adiiij. dicedum ꝙ ꝯmune ē duplexqūoddā enim eſt cōmune ſcd̓mracōem et iſtud per addicōem alicuius ꝓprij cōtrahitur et dederminatur ſicut genus per additonem differētie et ſpēs per materiam indiuiduat̉. Aliud eſt ꝯmune re quod quidē manet ind̓iurſum. vnde non oportꝫ ꝙ aliquoaddito determinetur ſicut eſt eſſentia in tribꝰ perſonis. ſed veꝝeſt ꝙ oportet de intellcu perſone eſſe aliquā ratione ſcꝫ relationis que non eſt de intellcū eſſentie que tamen relatio re ab ipſaeſſeutia non differt. Vnde necꝯpoſitione facit nec in aliquo realiter perſonā ab eſſentiā diſtinguit ſed perſona a perſona. ¶Ad. v. dd̓m. ꝙ tres perſonevmuntur in eſſentia q̄ omno ſcd̓ꝫ rꝭidē eſt vnicuiqꝫ illaꝝ perſonaꝝtamen differt ſcd̓m ratiōem abvnaquaqꝫ ꝓut ꝑſonā includit īſe intellectum relaconis que re-

h j.