Diſtinctō26

Non tamen iſta negatio īportat aliquem defectū qꝛ defcus n̄eſt niſi ſcd̓ꝫ aliqͥd̓ qd̓ in aliquonatū eſt eſſe. Vn̄ cum id qd̓ hētoppoſitionē relatiuā ad ipſū ẜmracōem oppoſitiōis non ponataliqͥd ſed ad aliqͥd non ſeqͥtur īperfectio vel defectꝰ. et ideo ſola talis oppoſitio ꝯpetit diſtīctōin perſonaꝝ. Ad. j. igitur dd̓mꝙ relatio diuina hꝫ aliqͥd inꝙͣtum eſt relatio et aliquid inquātum eſt d̓ina. et inꝙͣtum eſt diuina het ꝙ ſit ſubſiſtēs ypoſtaſis. qꝛ ibi nichil eſt accn̄s. necaliqua formā inherēs non ſubſiſtens. Vnde ꝙͣuis ex hoc ꝙ eſtrelatio non hēat ꝙ diſtinguatypoſtaſim. qꝛ ſic ōnis relatio hͦfaceret. tamen hēt hoc inꝙͣtumeſt relatio d̓ma. ſic em̄ non aſſequit̉ ſb̓am imo eſt ipſa ſubſtantia. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ordo diſtīctionis pōt dupl̓r cōſiderari velquātum ad quātitatem diſtinctionis vel ꝙͣtum ad dignitateꝫet cauſalitatē. Si ꝙͣtum ad quātitate diſtinctōis. ſic diſtinctiod̓inarum ypoſtaſuꝫ eſt minimadiſtinctio realis q̄ poſſit eē. vtsͣ habitū eſt. Et id̓o tali diſtinctōi ꝯpetit enꝰ minimū .ſ. relacoSed quātum ad ordinē dignitatis et cauſalitatis illa diſtinctōexcellit omēs diſtinctōes. et ſimiliter reiatio que eſt pͥnciptumdiſtinctōis excellit dignitate oēdiſtinguēs qd̓ eſt in creaturis.non quidē ex hoc ꝙ eſt relatioſꝫ ex hoc ꝙ ē relatio d̓ina Excel

lit etiam cauſalitate qꝛ exꝓceſſone perſonarum d̓marum diſtīctarum cauſat̉ omīs creaturaꝝꝓceſſio et multiplicatio vt ſuprahabitū ē. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ꝙuisrelationi ex hoc ꝙ ad alteꝝ dicitur non debeat̉ ꝙ ſit res quedāeſt tamen res aliqua ẜm ꝙ hētfundamentū in eo qd̓ refert̉. Etex hoc vſteriꝰ habꝫ inꝙͣtum eſtdiuinia ꝙ ſit ypoſtaẜ vel ſb̓a. etideo facit realē ypoſtaſum diſtinctōem. ſicut ſapīa ex hoc qeſt ſapīa non habꝫ ꝙ ſit ſb̓a. ettamen qꝛ ſapiencia d̓ina eſt ſb̓adeꝰ ſubſtantialiter eſt ſapres. ⁊ideo conſiderandū eſt ꝙ vbi ē relatio ſcd̓m habitudine tm̄ et nōſcd̓m aliqd̓ eſſe naturale non requiritur diſtinctio ſuppoſitoruꝫſcd̓m rem ſed ſolū ſcd̓m racōemvt cum d̓r idem eidem idē. quando aude eſt ibi relatio non ſolumſcd̓m habitudinem ſed ſcd̓m eēnaturale r̓quiritur diſtinctō ſuꝑpoſitoꝝ etiā realiter vt equalisequali equalis. Sed vbi ipſa relatio non tm̄ eſt realiter. ſed eſtetiam ipſa ſubſtātia reſali. ibi n̄tm̄ requirit ſed facit etiā ſuppoſitorū diſtinctōem. ¶ Ad. iiij. dd̓ꝙ quia relatio non het eſſe naturale niſi ex hoc ꝙ habꝫ fundamētum in re et ex hoc collocat̉ i ginere Inde eſt ꝙ differētie relatonū eēntiales ſumūtur ẜm draſalioꝝ entiū vtꝫ ex ph̓o. v. meth.vbi dic̄ ꝙ qͥdā fūdāt̉ sͣ qͣntitateet quedam ſupra actōem. et ſicde alijs In̄ eſt ꝙ ſcd̓m ordinem