Diſtinctio2. C

rei; quia illud quod eſt maximūeſt principium in quolibet genere. ſicut maxime calidum omniscalidi: vt dicitur ſecundo methaphiſice. et illud qd̓ eſt ſimpliciſſimum eſt menſura in quolibet genere. vt decimō methaphiſiceAd primum ergo dicendum ꝙvnum dupliciter dicitur. Eſt em̄vnum quod conuertitur cum ente; et eſt vnū quod eſt principiūnumeri. loquendo de vno qd̓ couertitur cum ente: non eſt determinatum ad genus quantitatisimo inuenitur in omnibus entibus; et ſicut deus eſt eijs non aliquo eſſe quod non ſit ipſe. ita ettiam eſt vnus non aliqua vnitate que non ſit ipſe: ſed per eſſentiam ſuam. et ideo maxime vnumeſt. Loquendo autem de vno qͦdeſt principtum numeri; non poteſt tranſſum in diuinam predicationem quantum ad genus ſuum quod eſt quantitas. ſed quātum ad differentiam ſuā que adperfectōnem pertinet: ſicut indiuiſibilitas et prima racō menſurandi: vel aliquid huiuſmodi.Ad ſecundū dicenduꝫ ꝙ ẜm Auicenna. vnitas et numerus quemconſiderat ariſmetricus non ſuntilla vnitas ⁊ multitudo que inuemūtur in omnibus entibus: ſedſolum ſcd̓m ꝙ inueniūtur in rebus naturalibus. ẜm ꝙ pluralitas cauſatur ex diuiſione cōtinuiEx hͦ eī poſſent inueniri omnesille paſſiones in numeris quas ariſmetrici demonſtrant. ſicut ml̓

tiplicatio aggregacō ⁊ huiuſmodi que fundatur ſupra diuiſionēinfinitam continui. Vnde infinitas eſt in numero ſcd̓m philoſophum in terco p̄hiſicorum. et iōetiā talis vnitas eſt potentia omnis numerus. nihilominꝰ tamēintelligenduꝫ eſt ꝙ in deo ē omnis numerus ẜm potentiam: nōquidem paſſiuam. ſed actiuamẜm ꝙ ipſe velut omnium cauſapreaccipit in ſe omniū numeruꝫſcd̓m Dyomiſium prout omniain ipſo dicuntur eſſe ſicut in principio efficiente ⁊ exemplari. ſꝫ ficnon ꝓcedit obiecto. ¶ Ad tercium dicendum ꝙ deus eſt aliqͥddeterminatuꝫ in ſe alias nō poſent de ip̄o negari condicōnes:liorum entium. nec dicitur determinatuꝫ ens. quia aliquo terminō finitus. ſed quia per excellentiam ſui eſſe qd̓ eſt ſimpliciſſimūaddicōnem non recipiens ab omnibus alijs diſtinguitur. ¶ Adquartum dicendum ꝙ ꝙuis deus et creatura non conueniūt inaliquo vno ſcd̓m aliqueꝫ modūconuenientie. tamē ē conſiderarevnitatem analogie inter deum ⁊creaturam ſcd̓m ꝙ creature imitantur ipſum prout poſſunt. Vnde aliquo modo poteſt connumerari alijs rebus vt dicatur ꝙ deꝰet angelus ſunt due res. non tame ſimpliciter et ꝓprie ſicut creature ad iniicem ꝯnumerantur q̄vniuoce in aliquo vno ꝯueniuſex hoc non ſequit̉ ꝙ deꝰ ſit ꝑslicuiꝰ. vel ꝙ deus et āgelus ſint