Diſtinctō15

dupliciber pōt conſiderari vel vtres quedā. et ſic eſt in ipſa veritaˢ rei. ſicut in qualibꝫ re quādoimplet illud ad quod ordinataeſt in mente d̓ma. et talis veritas manꝫ in ipſa etiam mutatare. vel vt ſignum talis rei. et ſicveritas eius eſt per adequationem ad rem illa. mutata aut retollit̉ adequatio ſigni ad ſignatum ſine aliqͣ mutatione ipſiꝰ ſigni. qd̓ manifeſtū eſt in relationibus poſſe ꝯtingere. Vnde veritas enunciatiōis nō manet. ¶Ad. vj. dd̓ꝫ. ꝙ pereunte re veraperit veritas quātum ad illud eēqd̓ hūit in re illa ſed tn̄ p̄t remanere vera intentio veritatis ſcd̓ꝫeſſe qd̓ hēt in alia re. vel ẜm eſſeqd̓ habet in anīa que omnia ſiauferātur non remanebit veritas niſi in deo. nec ille defectusaccidit veritati per ſe ſed per accidens vt dictū eſt. qꝛ ſcd̓m philoſo. deſtructis primis impoſſibile eſt aliqd̓ ceteroꝝ remanereꝙuis vniuerſalia ꝑ ſe ſint incorraptibilia. ¶ Ad. vij. dd̓. ꝙ veritas ꝓpoſitionū nccariaꝝ p̄t deficere per accn̄s quātum ad eſſeqd̓ habꝫ in an̄ia. vel in rebꝰ ſi ille res deficerent. tūc em̄ non remanerent iſte veritates niſi indeo in quo ſunt vnā et eademveritas.Iergo in vna perſona patris illa inuenis ⁊cVidet̉ ꝙ ipſe arguat a maioriaffirmando. magis em̄ videtur

ꝙ in vna perſona ſimplicitas īueniatur ꝙ in duabꝰ ſimul acceptio. ¶ ℟º. dd̓. ꝙ eſt locus aminori. qꝛ augꝰ. in vna perſona patris accipit ea que ſunt diuerſa ſcd̓m racōem vt ſapientiēvirtutē et hu ¶. Sed in duabaperſonis patris et filij accipit l̓qd̓ eſt vnum ẜm roem ſci na tura d̓inam que ẜm numerū etiaꝫmultiplicari non poteſt. Sicuttres ſtatue dicūtur vnum auruꝫVidet̉ hoc eſſe fallū. qꝛ maberia non p̄dicatur de ꝯpoſibo cū fitpars. Et dicēdum ꝙ hoc eſt verum in naturalibꝰ quoꝝ materia non ē tota ſb̓a eoꝝ. ſed non eveꝝ in artificialibꝰ. qꝛ materiain eis eſt bota ſb̓a eorū. vnde ordinatur in genere ſb̓e per ſuammateriā vt ꝯmentator dicit i. ijde anīa. et non per ſuā formamForme em̄ artificiales acen̄tiaſūt Sb̓a ſigͣr cōe ⁊cͣ. i. ſb̓a q̄ oōiſin d̓inis d̓r ſe het ad modū ſpēq̄ colligit plura indiuidua. ſic etī eentiā tres ꝑſone vniunt̉ n̄ itaꝙ d̓ina eēntia ſit ſpēs vt ingr̄ exponet. Dicūtur em̄ aliqͣ differrenuero ⁊cͣ. Rō hꝰ diſtinctōis hͨ ēqꝛ diuerſitas ẜm nūeꝝ ī hijs q̄ſimpl̓r nuerāt̉ ē ex diuiſiōe eentie. Vn̄ vnū indiuiduū n̄ ē alterū nec aliqͥd qd̓ ē in vno idē nu̓oē in alio. ſꝫ nuerꝰ in d̓inis ꝑſōisꝯſeqͥtur diſtinctōem relacōnū qqͥdē diſtinguūt ſuppoſita ſꝫ nondiuidunt eſſentiam. et ideo pater non eſt filius. ſed tamen qd̓eſt in patre eſt etiā in filio. Pro