Diſtinctō19

tas creata. Dico ꝙ non ſequit̉qꝛ qn̄ non ē veritas nec etiā falſitas eſt. hoc autē ꝙ non ſit veritas vel falſitas non ē ex defcūveritatis vel falſītatis ꝙͣtū ad ītētiones ipſarū. ſed ex defcū eoꝝ inquibꝰ veritas hꝫ eſſe. ſicut em̄ dicimꝰ de vniuerſalibꝰ ꝙ ſūt incorruptibilia et eterna. qꝛ nō corrūpunt̓ niſi per accn̄s .ſ. ꝙͣtum adeſſe qd̓ habent in alio. qd̓ pōt nōeſſe. ita etiā eſt de veritate et falſitate ꝙ ꝯſiderate ẜm intētiōesſuas nō accidit eis corruptō perſe ſꝫ ſolū ẜm eſſe qd̓ hn̄t in alio⁊ ex hoc ꝓcedit ꝓbatio augꝰqꝛ omīs virtus q̄ apprehedit ratione intencōis alicuiꝰ oportꝫ ꝙ̄ſit virtꝰ n̄ obligata ad corpus.nec dependēs a corꝑe eo ꝙ virtutes apprehenſiue q̄ ſunt imp̄ſſe in organis corporalibꝰ vtꝫ inſenſibꝰ non app̄hendunt intentionū racōnes vt rōem hoīs velcoloi̓s. ſꝫ tm̄ app̄hendunt huiōiẜm ꝙ ſunt ꝑticulata. Virtus ātque non depēdet ad corpꝰ eſt incorruptibilis. et ita ꝓbat̉ ꝙ an̄iaītellectiua eſt immortalis ex eoꝙ app̄hendit veritatē. Virtuteſem̄ ſenſitiue ꝙͣuis ſint vere in ſuis app̄henſionibꝰ non tn̄ apprehendūt rōem ſue veritatis ſic facit intellectꝰ. ¶ Ad. iiij. dd̓mꝙ aliqͥd non poſſe intelligi noneē contingit dupl̓r. vel ex parteipſiꝰ intellecti. vel ex parte intelligentis. Ex parte intellecti ſic̄illud qd̓ de racōne ſua habꝫ eſſeſicut eſt deꝰ cuius eſſe eſt ſua qͥd

ditas per quā intelligitur Ex ꝑte intelligentis. ſicut non pōt ītelligi res ſine actu intelligendiVnde ſi actꝰ intelligendi nō eſſꝫnichil poſſet intelligi. Vnde nōpoteſt intelligi actus intelligendi non eē. vtroqꝫ modo veritasnon poteſt intelligi non eſſe. ꝙverū habꝫ in ratione ſua eſſe ẜmꝙ fundatur in re. Et habet ī raone ſua actū intellcūs ſcd̓ꝫ ꝙ cōpletur in an̄ia tn̄ ex hoc non ſequitur ꝙ ſit eterna niſi ſub haccōditione ſi ab eterno fuiſſet intelligere. ꝙͣuis em̄ non poſſit intelligi de veritade non eſſe ita .ſ.ꝙ apprehendat̉ intentio veritatis et non apprehendat̉ eē. tamēpoſſibile eſt nec iſtū intellectueſſe nec illud eſſe in quo veritasfundat̉ ſicut aliquādo fuit. ſedilla ſola veritas eſt eterna q̄ fūdatur in eſſe eterno et intellcūeterno. ¶ Ad. v. dd̓. ꝙ vtroqꝫmodo veritas enūciacōis p̄t mutari. ſi em̄ nulla enunciacō eſſꝫ veritas enunciacōis non eſſꝫ. et qd̓obijcitur ꝙ adhuc rectū eſſet rēſignari. dicimꝰ ꝙ verū eſt ſed tn̄illa rectitudo nichil aliud eſt qͥſignabilitas rei. et hoc non ponit veritatem ſigni in actu. ſedtantum in potentia. Similiteretiam quando mutatur res mutatur veritas enūciacōis. Pn̄ ẜmph̓m eadem ꝓpoſitio qn̄qꝫ p̄t eēvera et qn̄qꝫ falſa. ⁊ ſi obijciturꝙ res dicitur eſſe vera qn̄ implꝫillud ad qd̓ ordinata eſt in mete diuina. Qd̓m ꝙ enunciatio