DiſtinctōP

maliber eſt lucidū. Deus autemd̓r eſſe illūinans lux ꝑ modū lutis q̄ eſt in ipſo corꝑe lucēte perſe et n̄ per modū q̄ illūmatū formaliter illūmat̉ a forma lucis īipſo recepta. ſed illi lumini recepto aſſimilat̉ caritas vel grarecepta in ania. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ōmno ſil̓e eſt de creatiōe ⁊ recreatione. ſicut em̄ ꝑ creatiōem deꝰꝯtulit rebꝰ eſſe nature ⁊ illud eceſt formaliter receptū in ipſa recreata que eſt qͣſi terminus operacōis ipſiꝰ agētis. et iterū forma illa eſt pͥnciptū operacōnumnaturaliū qͣs deꝰ in rebꝰ operatIra ec in recreatōe deꝰ ꝯfert aīeeſſe grē et pͥncipiū formale illiꝰeſſe e habitus creatus qͦ etiā ꝑficitur operatio meritoriā quaꝫ deus in nobis operatur. et ita iſtehītus creatus partim ſe hꝫ ad operacōeꝫ .ſ .ſ. vt terminꝰ. et ꝑtīvt mediū. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ caritas inꝙͣtum eſt ex nihilo hēt ꝙſit vanitas. ſꝫ inqͣtū ꝓcedit a d̓ovt ſil̓itudo ipſiꝰ n̄ hꝫ racōeꝫ vanitatis imo ꝯiungēdi ipſi d̓o. ¶Ad. v. dd̓. ꝙ aliqͥd d̓r facere aliqd̓ dupliciter. vel per modū efficientis ſicut p̄ictor facit parietealbū l̓ ꝑ modū forme. ſicut albedo facit albū. Facere igit̉ de peccatore iuſtū vel deo ꝯiunctū eſtipſius dei ſicut efficiētis ⁊ ipſiuscaritatis ſic̄ forme. On non p̄t ꝯcludi hic ꝙ caritas ſit virtutis īfinite. ſed ſolū ꝙ eſt effcus virtutis infinite. ¶ Ad. vj. dd̓ꝫ. qꝫnobilitas aliquorū p̄t attēdi du

pliciter. vel ſimpliciter. vel ſcd̓mqd̓. d̓r autē ſimpl̓r digniꝰ eē qd̓ẜm ſuū eſſe nobiliꝰ ē. et hoc mōaīa xp̄i et aīa cuiuſcūqꝫ iuſti eſtnobilior ꝙ cai̓tas creata q̄ hꝫ naturā accn̄tis. ſꝫ ẜ qͥd caritas creata eſt nobilior ꝙ aīa xp̄i In qͦlibet em̄ genere. actꝰ ē nobiliorpotētia ꝙͣtū ad illud genus Vn̄ſic̄ albrdo corꝑis xp̄i qͣntum adhͦ eſſe qd̓ eſt eē albū eſt nobiliorꝙͣ ſit corpus x. Ita ec̄ ſcīa eiꝰ crea ta eſt nobilior ꝙͣ an̄ia eius qͣntuꝫ ad hͦ qd̓ eſt eē ſciētē qd̓ ē eēẜm q̄d. Et ſil̓r caritas ꝙͣtuꝫ adtale eſſe. qꝛ ſe hꝫ in eſſe illo ad animaꝫ xp̄i ſicut actꝰ ad potētiaꝫ¶. Ad. vij. dd̓. ꝙ ẜm ph̓ꝫ. viijeth. in quibuſdā amicicijs nunꝙͣ contingit equales reddere. ſſufficit ad equitatē amicicie illd̓qd̓ poſſibile ē reddi. ſic̄ filius nuꝙ pōt patri carnali reddere aliquid equiualēs ei qd̓ ab ipſo accepit .ſ. ee et doctrina ⁊ nutrimetum. multo minus d̓inis bn̄ficijs et bonitati ſue poſſumus r̓ddere amorē eqͥualentē. Vn̄ nonſeqͥtur ꝙ amor qͦ deū diligimuſſit infinitus quantuꝫ ad ſb̓ſtantiam actus licet infinitatem habeat ex hoc ꝙ obiectuꝫ amorisomnibꝰ alijs p̄ponitur. ſed ſufficit ꝙ amemꝰ cū amore ꝯmēſurato nob̓. ¶ Ad vlti. dd̓. ꝙ naturad̓r multipl̓r ẜ boeci. d̓r et vnoᵉnatura oē qd̓ ē l̓ ſb̓a l̓ accn̄s. ⁊hͦ mō grā ē natura q̄dā. Aliod̓r nat̉a qd̓ ē pͥnciptū motꝰ et qͥetis ip̄ius ī qͦ eſt. Vn̄ illud d̓r eſſe