Diſtnictio.℟2.

diuina referret. ſed tm̄ ẜm modum intelligendi. qͥ eſt in intellectu noſtro tm̄ accipiēte generacōnem et proceſſionē in diuinis ẜm ſil̓itudines repertas increaturis que deficiētes ſunt adrepn̄tandū generoni et ꝓceſſionem prout ſunt in d̓inis. ¶ Adprimū gͦ dd̓m. ꝙ principiū ẜmrelationē principij non eſt priuseo cuiꝰ ē principtū aliquo modoSed id qd̓ eſt principtū naturaliter eſt prius Si autē ille qͥ eſtprincipiū ipſa relatōe ſit qͣo l̓ ꝑſona diſtincta. oīs prioritas remouet̉ ab ea reſpectu illius cuiꝰeſt principiū. Et ita cū filius. vtſupra dctm̄ eſt. ipſa ſua relacōeſit ꝑſonā diſtincta. nullo mō eprior ſpūſctō Sed veꝝ eſt ꝙ ꝓpter ordinē nature ſpūſſanctus ēa filio. ꝙͣuis em̄ cōis ſpiratio nōſit ꝓprietas perſonal̓ filij. eſt tn̄ipſa perſona filij. ſic̄ bonitas diuina eſt ipſe deꝰ Et p̄terea proceſſio correſpondēs ſibi eſt ꝓprietas perſonalis ſpūſſancti. ¶ Adſecundū dd̓m. Et ad tertiū. ꝙrōnes ille deficiunt ex hoc ꝙ ſil̓itudines inuēte in creaturis nonperfecte repn̄tant ea q̄ ſūt in d̓oEt hoc pꝫ in ꝓpoſito. quia noninuenitur aliqͣ creatura que abeodem habeat qd̓ ad aliqͥd dicatur. et ſit in ſe ſubſiſtens.Ilecūdū ſic proceditur. videt̉ ꝙ ſpūſſanctus magis procedat apatre ꝙ a filio. ſic̄ em̄ d̓t ph̓o

in libro d̓ cauſis. ōnis cauſa prmaria plus eſt influens in catūſuum ꝙ cauſa ſecudaria. ſed filius eſt qͣi ſecūda cauſa. pater ātquaſi primū principiū qui nō eſtde alio. ergo ſpūſſanctꝰ magisprocedit a patre ꝙ a filio. ¶ Itēph̓s in primo poſterioꝝ ꝓpterqd̓ vnūqͥtqꝫ tale et illud magisſed filius hoc ꝙ eſt principiuꝫſpūſſancti hēt a prē. ergo magis pater eſt principiū ꝙ filius¶ Pº. illud qd̓ eſt principiuꝫ alicutus principaliter ⁊ ꝓprie. vid̓ꝫmagis eſſe eius principtū ꝙ illd̓qd̓ non ē ita. Sed ſicut dicit̉ inlitera ſpūſſanctꝰ procedit a prēprincipaliter et ꝓprie. non autēdicitur hoc de filio ergo. ⁊cͣ. pſpirituſſanctus non habet aliqͦqd̓ nō habet a patre. Habet ātaliquid qd̓ non hēt a filio. Hocſcꝫ qd̓ procrdit a patre. ergo ſpirituſſanctꝰ magͣ proordit a patre ꝙͣ a filio. ¶ Contra eſt qd̓dicitur in litera ¶ Pº. vbi eſt ſūma equalitas. non p̄t eē magiset plenius. ſed inter prēm et filium eſt ſūma eqͣſitas. ergo ſpirituſſanctꝰ/ non p̄t eſſe magis abvno ꝙͣ ab alio. ¶ ℟. dd̓m qſpirituſſanctꝰ nec prius nec plemus. nec magis procedit a preꝙͣ a filio. Et ratio huius bota ēquia pater et filius ſunt vnumprincipium ſpirituſſancti. et vbieſt vnitas non p̄t eſſe diſtinctioplenitudinis ¶ Ad primū ergodd̓. ꝙ pater ꝙͣ uis dicatur principium. filij et ſpūſſancti non tu