Diſtinctio.II.
inquantum ſūt vnum in naturanatura em̄ non cōicatur niſi peractum nature. Sed ſpūſſanctusꝓcrdendo accipit totā naturā diuinā ſicut filius naſcendo. gͦ principtum actus qͦ cōicatur ſibi natura d̓ina eſt natura. gͦ ⁊cͣ. Et hͦidē videt̉ ꝑ Anẜ. q̄ dicit. ꝙ ridiculum eſt dicere ꝙ ꝓpter relatōnem tota eēntia pa. et fi. ſit ī .ſ. ſet nō potius ꝓpter eſſentiā. Pſpūſſcus ꝓcedit vt amor. Amoraūt dicit ꝓceſſum voluntatis. gͦſ .ſ. procedit a pa. et fi. inꝙͣtumſunt vnū in volūtate. Sꝫ volūtas cū ſit de abſolutis benet ſe exparte nature. gͦ ⁊cͣ. ¶ P. cū ꝓprietas recipiat numerū a ſuppoſito impoſſibile eſt duoꝝ ſuppoſitoruꝫ eſſe nu̓o eandē ꝓprietatāvel notionē. ſed pater et fi. ſuntſuppoſita diſtincta. gͦ non pn̄tcōuenire in aliqͣ vna nocōne. etita .ſ.ſ. nō ꝓcedit ab eis inquantum ſunt vnū in nocōe. Reſtatgͦ ꝙ inquantū ſūt vnū in eēntia¶ Cōtra in vnitate d̓ine eēntiecōicat non tm̄ filius ſed etiā .ſ. ſSi gͦ pa. et fi. ſpirāt ſ .ſ. oportetꝙ etiā ſpūſſcūs ſil̓ cū eis ſpiret ſeip̄m qd̓ eſt impoſſibile. gͦ et primum Si dicas ꝙ repugnat proprietas ſpū ſancto. ¶ Cōtra proprietates nō diſtinguūt nec det̓minant eēntiam. ſed tm̄ ꝑſonaꝫgͦ quicqͥd conuenit centie in ꝑſona pa. ⁊ fi. ꝯueīet etiā in perſonaſ. ſ. ¶ ℟º dd̓. ꝙ pa. et fi. ſpirantſ .ſ. inquantū ſunt vnū in potentia ſpiratiua. potētia aūt ſpirati-
ua ſicut et ſuprā dc̄m eſt dicit aliquid qͣſi mediū inter eēntiam etꝓprietatē eo ꝙ dicit eēntiam ſb̓rōne ꝓprietatis. ſicut em̄ actꝰ nocionalis ab eentia egredit̓ nō fit̉ab agente ſed ſicut ab eo quo agitur. generatio em̄ nō egredit̉ab eēntia inqͣtū eſt eēntia. ſed iꝙͣ tum eſt pr̄nitas Et ſi iſta duoſcꝫ eēntia et paternitas differretin diuinis egrederet̉ ab vtroqgn̓atio. ſed a paternitate immediate et ab eenaa ſicut a primoprincipio. Sil̓r dico ꝙ ſpiratiogreditur ab eēntia nō ſicut a ſpirante. ſed ſicut a principio ſpirationis inꝙͣtum hꝫ rationē alicnocionis. q̄ cōis eſt pa. et fi. q̄ d̓ꝫcōis ſpiratio: et ita potētia ſpiratiua dicit eēntiam ſub rōne talisꝓprietatis. Et iō dico ꝙ ꝓceditſpūſſcūs a pa. et fi. inquantū ſūtvnū in eentia et in aliqͣ nocōe ſcꝫin cōi ſpiracōe. et ꝓpter hͦ ſoluenda ſunt argunita fcā ad vtraqꝫpartē ¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ naturacōicatur per actū nat̉e oōiter loquendo. ſed determinata ꝯmunicatio dꝫ eē per actū nature ſubliqua ꝓpria rōe accepte. et ideocōicatio q̄ eſt per ſpiratione eſt actus d̓ine nature inꝙͣtū hꝫ rationem ſpirationis. et hoc intenditAnſel̓. qꝛ impoſſibile eſt dicereꝙ ꝓceſſionis que terminat̉ innaturā nō ſit aliquo mō naturaprincipiū. cū ſit ibi qͣſi cōmunicatio vnniuoca. Deus enim ꝓcedita deo ſicut ignis ab igne. ¶ Etper hoc etiam patet ſolutio ad