DiſtnictioQuarta

lux natura et huiōi. et qꝛ actusſunt ſuppoſitoꝝ. iō in iſtis inuenitur dictū ꝙ ſapīa generat vl̓natura generat. ſed huiōi locutōnes non ſūt extēdende ſꝫ pie ibeligende. Quedā vero noīa ſuntque non dicūt ordine ad oꝑationem ſꝫ tn̄ imponūtur ẜm rōnemnoīs ab actu ſubſtādi. ſicut ſb̓aVn̄ hoc nomen ſubſtātia adhucaccedit ad ratione ſuppoſiti. ſedhͦ nomen eentia omnio remouetur a rōe ſuppoſiti. et iō minimepōt dici ꝙ eentia generet ſi taminueniret̉ eſſet exponēda eēntiagenerat .i. pater qͥ eſt eſſentia.¶ Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ hoc nomē deꝰincludit in ſe ſuppoſitū indeterminate. et rōe eius a quo nomēimponit̉ includit in ſe naturamVnde ratione modi ſignificandieſt quaſi medium inter eſſentiam et perſonā diſtinctā. et id̓onec repugnat ſibi modus eentieratione indeterminationis. necmodus diſtincte perſone ratōeſuppoſiti. Et ideo p̄t dici deꝰ generat et deus eſt cōmunis tribꝰperſonis. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ relatiuum in diuinis multipliciter d̓rꝓprijſſime ei relatiuū eſt qd̓ ẜmſuū nomen ad aliud refertur vtpater. Aliud aūt d̓r relatiuū qd̓oonſeq̄tur vel cauſat relationemſicut generatio et gn̓are. Aliudaūt qꝛ implicite claudit in ſe relationeꝫ. ſicut trinitas perſonasdiſtinctas relatione et hͦ nomēperſona includit relationē diſtīguentem. Aliud aūt poteſt dici

relatiuū inquantū ꝓ relatiuo ponitur. ſicut deus. et etiā quedamnomina abſtracta cuius rō dcaeſt. ¶ Ad terciuꝫ dd̓. ꝙ maioisabſtractionis eſt eſſentia ꝙͣ bonitas vel ſapiētia. qꝛ ꝙͣuis eqͣliterabſtrahāt a ſuppoſito tn̄ centiaſuꝑ hͦ abſtrahit etiā ab actu. illavero dicant ordinem ad actum.¶ Queſtio. ij.Einde queriturvtruꝫ eſſentia ſe hēat adgenerationeꝫ ſicut id dequo eſt generatio. Et circa hocduo queruntur. primo vtꝝ filiꝰgeneretur de ſubſtantia patris.Secūdo vtrum ſit ex nihilo.d̓ primum ſic prooeditur videt̉ ꝙ filius nonſit genitus de ſubſtātia patris.omnis em̄ p̄poſitio tranſitiua eſttranſitio aūt requirit diuerſitaˢtem vel diſtinctione. cū igit̉ filinō diſtinguat̉ ad eentia patris.non p̄t dici natus de ip̄ius eēntia ¶ Itē ſicut ſe hꝫ nata humana ad ſortē ita d̓ina eentia ad filium. ſꝫ ſortes nō p̄t dici genitꝰde eſſentia hūana. gͦ nec filiꝰ deeēntia patris. jte de ſꝑ d̓t ordinēſꝫ inter filiū ⁊ eſſentiā n̄ eſt ordoneqꝫ tꝑis neqꝫ nature cū eēntianon ſit generas. ſꝫ pr̄. neqꝫ cālitatis. gͦ vid̓r ꝙ nullo mō ſit de eſſentia patris. Si dicas ꝙ hͦ d̓rꝓpter ꝯſubſtātialitatem filij adpatrem ¶ Contra ſicut eſſentia patris eſt eſſentia filij. ita botaeſſentia filij eſt in patre. gͦ eadeꝫ