DiſtnictioQuinta

minus tn̄ ꝓpter indrām ſuppofiti ad naturā perſona eſt eqͣlisſimplicitatis cū natura et iō de ſecōuerſim p̄dicant̉ et ꝑ hͦ ptꝫ ſolutio ad. ij. qꝛ in deo hn̄s et habitum ſunt idē re. ¶ Ad. 3. dd̓.ꝙ in diuinis nō eſt aliqͥd accidētale nec eſt ibi vniuerſale et p̄ticulare et ideo nihil d̓r ibi ꝑ accidens neqꝫ per conſeq̄ns ſicut increaturis. ſed tm̄ attendit̉ ibialius modus ſignādi ¶ Ad .4.dd̓. ꝙ hͦ nomen deus ꝙͣtum eſtde ſe ꝙͣuis ſupponat ꝓ perſonanichilominus tn̄ non ſupponitꝓ aliqua perſona diſtincte imoindeterminate nec forma ſignata per hͦ nomē deus aqua nomēimponit̉ eſt ꝓprietas perſonal̓ſed potius natura cōis et iō vnitas ſignificata per hͦ adiectiuuꝫvnus refert̉ ad formā deitatis⁊ nō ad ſuppoſitū ſꝫ hͦ nomē perſona imponit̉ a perſonali ꝓprietate q̄ eſt forma ſignificata perderminuꝫ. et iō hͦ eſt falſa. Vnaperſona eſt pater et filius et ſpirituſſanctus qꝛ ſignaret̉ vna ꝑſonalitas triū perſonaꝝ ¶ Adv. dd̓. ꝙ pater ſupponit perſonam diſtinctā ſil̓r et filiꝰ et ſpūſſanctus ſꝫ hͦ nomen deus ſupponit perſona indeterminate et iōrōne indeterminatōis qͥd p̄t predicari de deo qd̓ de nulla diſtinctarum perſonaꝝ p̄dicat̉ ſic̄ etiāde hoīe d̓r qd̓ nulli ſingulariū ꝯuenit vt eſſe oōe vel ſpem vel aliquid huiōi. ꝙ aūt pl̓es perſonehoīm non pn̄t ſil̓ p̄dicari de hoc

noīe hō. Rō eſt qꝛ pl̓es perſōehoīm nō ſūt vnꝰ hō ſicut pluresperſone ſunt vnus deus. et ideocōuenienter dicitur deꝰ eſt tresperſone vel trinitas.eus pater ſe. al. ge.hͦ dupl̓r ſoluit mgr̄. qa lijſe p̄t eē ablatiui caſus. ⁊ tūc ſinpliciter vera eſt. et eſt ſenſusge. al. ſe. i. alteꝝ a ſe. l̓ p̄t eē accuſatī caſus. et tūc vel fac̄ ſimplicem relationē. et ſic iterum veraeſt. refert em̄ ydētitatē nate. tn̄etit imꝓpria. Vel faciet relalionem perſonalē. et ſic eſt falſa. qꝛreferret idē ſuppoſitū. p̄t tn̄ dioꝙ ec̄ ſi referat idem ſuppoſitūQuodāmō erit vera. ſꝫ erit emphatica locutio. vt ſit fēſus. genuit aliū ſe. i. ſil̓imum ſibi ſicutetiam dicit poeta. Dij faciāt ſine me ne moriatur ego¶ Diſtinctio quinta.oſt hoc queriturvtꝝ ꝯſo. ⁊cͣ. Hic ponitmagiſter q̄ſtionē de noībꝰ ſignātibꝰ eēntiā in abſtractovtrū aliqd̓ eorū poſſit ſe hre adgeneratione vt ſb̓m l̓ termiꝰ Etcirca hͦ tria facit pͥmo mouet q̄ſtionem. Secūdo determīat ea ibiad ꝙ cathol̓. Tercio determīatione cōfirmat ibi. Iō nō eſt dd̓et hoc diuidit̉ in duas partes.In prima on̄dit ꝙ d̓ina eſſentianō ſe hꝫ ad generationē ſic̄ terminus vt dicat̉ gn̓ata. ī ſecūdaꝙ n̄ hꝫ ſe ad ip̄am ſic̄ ſb̓m vt d̓rgeneras ibi. Ita eē nō eſt dd̓. 26