DiſtnictioQuarta
ſuppoſitum indiſtinctū qd̓ nondiſtinguit̓ niſi ſpēali ꝓprietabeadiuncta vt paternitate l̓ filiatione ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ licet hocnomen deus ſignificet eſſentiaꝫtn̄ quantū eſt de ſe ſupponit hn̄tem eſſentiā et re natur: etiā nōintellectis ꝑſoīs qͥs fides diſtinguit. Vn̄ p̄t ſupponere ꝓ ꝑſonaetiā ſi ab alio non reſtringat̉. etqꝛ ſupponit perſonā indiſtincteIdeo p̄t ſtare in locutōe ꝓ quacūqꝫ perſona reddit locutōeꝫ veram. Vn̄ in hac ꝓpōne. deus generat deū in ſuppoſito ſtat propatre. in appoſito ꝓ filio. ¶ Adterciū dd̓. ꝙ hͦ nomen deus proprie loq̄ndo nec eſt vl̓e. nec ſingulare. ſꝫ hꝫ aliqͥd de roe vl̓is .ſ.ꝙ p̄dicatur eēntialiber de pl̓ibꝰſuppoſitis. Et inde hꝫ ꝙ ea quep̄dicant̉ de ſingulis ſuppoſitis:p̄dicant̉ de ipſo. hꝫ aūt de roe ſingularis hͦ ꝙ non multiplicat̉ admultitudinē ſuppoſitorū. Diciꝰem̄ ꝙ pr̄et filius ſūt vnus deusſed ſortes et plato ſūt pl̓es homines. et ex ꝑte iſta hꝫ hͦ nomēdeus ſcꝫ ꝙ negatio ⁊ affirmatōdicte de ip̄o opponūtur contradictorie. Vn̄ ſicut iſte nō pn̄t ſil̓eſſe vere. ſortes currit et n̄ curritſic nec iſte deus gn̓at et n̄ gn̓atItercium ſic proceditur. vid̓r ꝙ deus genuitvel ſe deū l̓ aliū deū. Idē em̄ ⁊ diuerſum vl̓rdiuidūt ens ſꝫ ſe eſtrelatiuū ydetitatis. Alius aūt im
portat diuerſitatē. gͦ oꝑtet dicere ꝙ genuit vel ſe deū vel aliumdeum ¶ Itē vt ſupra dc̄m̄ eſt hͦnomen deus trahit̓ ad ſtanduꝫꝓ perſona ex nocōnali adiūctoſed alius importat diſtinctionēnocionalē. gͦ alius hͦ nomē deusfacit ſtare ꝓ perſona ſꝫ hͨ eſt vera deus genuit aliā perſonā diuinam. gͦ et hͨ deus genuit aliūdeū ¶ Itē vid̓r ꝙ hͦ ſit vera degenuit ſe deū. Idē em̄ vt d̓t ph̓seſt vnū in ſb̓a ſicut eqͣle vnui inquātitabe. ſꝫ ſicut vna eſt magnitudo patris et filij ſic et vna ſb̓agͦ ſicut ꝯcedit̉ iſta. deus genuitequalē deū. ita et ſil̓r hec deꝰ genuit eundē deū. vn̄ et ſil̓r hͦ deꝰgēuit ſe deū cū ſe ſit relatm̄ ydetitatis ¶ Itē querit̉ de alijs duabus ꝓpōnibꝰ ſcꝫ genuit deū quieſt deus prl̓ deū qͦ non eſt deuspater. Videtur enim ꝙ hec ſitfalſa genuit deum qui eſt deuspater Qui em̄ cū ſit relatm̄ facitſecundā noticiā ſuppoſitoꝝ ſediſte termiꝰ deū ad quē referturſtabat ꝓ perſona filij. gͦ et relatiuum ſupponet perſonā filij ſedhec eſt falſa filius eſt deus patgͦ et hec deus genuit deū qui eſtdeus pater. ¶ Itē vid̓r ꝙ ec negatiua ſit falſa negatio em̄ reſpcit derminū ſequentē formalemgͦ cū d̓r deus genuit deū qui noneſt deus pater. a filio que refertrelatiuū per negatione remouetlij deus qd̓ in p̄dicato ponit̉ nōtm̄ quantū ad ſuppoſitū ſꝫ ꝙͣtūad formā et diuina eſſentia re-