DiſtnictioPrima

ad potentiam precedentem ſcꝫcognitiuā. Tercia ſcꝫ frui eſt cūgau. ⁊cͣ. dat̉ per ꝓprietatē conſequentē actū. inquantū ꝑfectuseſt ſcꝫ gaudiū de re habita. Similiter dicendū ꝙ prima diffiintio de vti ſcꝫ vti eſt ret̉. ⁊cͣ. datur per comꝑatione ad obiectuꝫet ad finē de vti ꝓprie dicto Aliaaut ſcꝫ vti eſt aſſu. ⁊cͣ. dat̉ de vticōmuniter ſumpto ꝑ comparationem ad pobentia operantemet vniuerſaliter mouentemeinde circa hoc ꝙdicit. Neqꝫ tn̄ ſic vtit̉ ⁊c̓.Nota ꝙ oſtendit differentiamvſus noſtri ad vſum diuinuꝫ induobus ſcꝫ in hͦ ꝙ ipſe refert vſum ſuum quo rebꝰ vtitur ad bonitatem ſuā. nos vero nō ad bonitatē nr̄am ſed ip̄ius. ¶ Ibemin hoc ꝙ nos referimus vſū noſtrum quo operamur circa. resad vtilitatē nr̄am. ille vero. nonad vtilitatē ſuam ſed nr̄am. et hͦoſtendit in operibꝰ mīe primoet planū eſt. et ſecūdo in oꝑibuscreationis. ipſe em̄ ꝓpter bonitatem ſuā fecit nos et ideo dicit ebonus eſt: ſumus. et ex eo ꝙ ſuꝰhabemus bonitatē. ⁊ hoc ꝓdeſtnobis. vn̄ dicit inquantū. ſumꝰboni ſumus et ſic patꝫ ꝙ hͦ ōpꝰeſt ad nr̄am vtilitate. Tercio ondit in opere iuſticie. ipſe em̄ punit nos ꝓpter bonitatē ſuam. etideo dicit qꝛ iuſtus eſt Nō impune mali ſumus. qꝛ iuſticia bo

nitas eius eſt. hoc etiā ad vtilitatem nr̄a in oedit qꝛ ad hͦ punimur ꝓ malo. vt a malo recedamus. et ita a nō eſſe ꝓpter quoddicit inquantū mali ſumus ⁊c̓.qꝛ ꝙͣto magis mali ſumus miꝰlumus. malū em̄ eſt priuato. vnꝙͣbo multiplicat̉ in nobis tantoelongat nos ab eſſe perfcō.einde queritur dehoc ꝙ dicit. Itē quia bonus eſt ⁊c̓. videtur em̄ eſſe falſūſicut em̄ dicit boetius li. de ebdomadibus. ſi remoueat̉ ꝑ intellectum bonitas a deo adhuc remanebunt alia entia. ſed non bonaergo nō quia bonus eſt: ſumus¶ ℟º. dd̓m. ꝙ opera d̓ina pn̄tcōparari ad diuinā attributa ſic̄ad cam efficientē exemplarem.et hoc modo ſapientia creatureeſt a ſapiētia dei. et eſſe creatureab eſſe diuino. ⁊ bonitas a bonitate. et ſic loquit̉ boetius. ſed tn̄qꝛ bonitas habet rōnem finis. etfinis eſt cauſa omniū cauſarumideo om̄s iſte proceſſiones ꝑfcōriū in creaturas attribuūtur bonitati diuine. etiā a dyo. ꝙ ius adiuerſis attributis exemplenturtem queritur de hoc ꝙdicit inquantū ſumus: boni ſuꝰalia em̄ eſt ratio boni et entis. ⁊ita videtur falſum dicere. ¶ Rdicendū ꝙ ꝙͣuis bonum et ensdifferant ſcd̓m intentōnes. quiaalia eſt ratio boni et entis. tamēconuertunt̉ ẜm ſuppoſita. eo ꝙomne eſſe eſt a bono⁊ ad bonū

vlē h liij