Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

de trinitateSuper boetio

pto: qui ſic īcꝑit. Anxie te ꝗdē. Modꝰ aūt tractādi de trinitate duplex eſt: vt dicit aug. in pͥmo detrinitate .ſ. per aucͣtes ⁊ ꝑ rōes quoꝝ vtrūqꝫ aug.ꝯplexꝰ eſt vt ipſemet dicit. Quidā .n. ſcōꝝ patruꝫvt ambro. ⁊ hyla. alteꝝ tm̄ ꝓſecuti ſūt .ſ. ꝑ aucͣteſBoetiꝰ vero elegit ꝓſequi ẜm aliū modū .ſ. ẜꝫ rōnes p̄ſupponēs hͦ qd̓ ab alijs fuerat ꝑ aucͣtes ꝓſecutū. Et iō modꝰ huiꝰ oꝑis deſignat̉ in hͦ qd̓ dicit.Inueſtigabo. In quo rōis inꝗſitio deſignat̉. eccl̓.39. Sapīam .ſ. trinitatis noticiā antiquoꝝ .ſ. quāantiꝗ ſola aucͣte aſſeruerūt exꝗret ſapiēs .i. rōe inueſtigabit. vn̄ in ꝓemio p̄mittit. Inueſtigatā diutiſſime. Finis v̓o huiꝰ oꝑis eſt vt occulta manifeſtētur qͣꝫtū in via poſſibile eſt. Eccl̓. 24. Qui elucidāt me vitā eternā habebūt ⁊ iō dicit. Ponā ī lucē ſcīam illiꝰ Iob. 28. Profūda fluuioꝝ ſcrutatuseſt ⁊ abſcōdita ꝓduxit in lucē. Textus.Nueſtigatā diutiſſime qōnē qͣꝫtū nr̄e mētꝭigniculū illuſtrare lux dīna dignata ē formatā rōnibꝰ lr̄iſqꝫ mādatā offerendā vob̓cōicandāqꝫ curaui tā vr̄i cupidꝰ iudicij qͣꝫ nr̄i ſtudioſus inuēti. Qua ī re ꝗd mihi ſit aī quotiēs ſtiloexcogitata comēdo: tū ex ip̄a difficultate materietū ex eo ꝙ viris .i. vobis tm̄ colloquor intelligi p̄tNeqꝫ .n. facit iactatōe ⁊ inanibꝰ vulgi clamoribꝰexcitamur: ſꝫ ſi ꝗs eſt fructꝰ exterior hic nō p̄t aliāniſi materie ſil̓em ſperare ſnīam. Quocunqꝫ igit̉a vobis deieci oculos ꝑtim ignaua ſegnities ꝑtiꝫcallidꝰ liuor occurrit vt ꝯtumeliā videar dīniſtractatibꝰ irrogare: ꝗ talibꝰ hoīum mōſtris nō agnoſcēda hec potiꝰ qͣꝫ ꝯculcāda ꝓiecerī. Iccirco ſtiluꝫbreuitate ꝯͣho ⁊ ex intimis ſūpta ph̓ie diſciplinisnouoꝝ verboꝝ ſignificationibꝰ velo: vt hic mihitm̄ vobiſqꝫ ſi qn̄ ad ea ꝯuerteritis ocl̓os colloquātur. ceteroſ vero ita ſubmouimꝰ vt ꝗ caꝑe intellectu nequerit ad ea etiā legēda videatur indigniSane tm̄ a nobis oꝫ q̄ri qͣꝫtū hūane rōnis intuitad deitatis valet celſa ꝯſcēdere. Nā ceteris quoqꝫ artibꝰ idē finis ē ꝯſtitutꝰ quouſqꝫ pōt via rōnisaccedere. Neqꝫ .n. medicina egris ſemꝑ affert ſalutē. Sed nulla erit culpa medētis ſi nihil eoꝝ q̄fieri oportebat omiſerit. Idēqꝫ in ceteris. At qͣꝫtū hec difficilior qō eſt tm̄ facilior dꝫ eſſe ad veniam. Vobis tn̄ illud etiā inſpiciēdū eſt an ex beatiaug. ſcriptis ſemina rōnū in nos veniētia fructuſattulerint. Nūc de ꝓpoſita qōne hinc ſumamusinitiū. Huic gͦ oꝑi ꝓemiū p̄mittit in quo tria facitPrīo breuiter cās oꝑis p̄libat in quo reddit auditorē docilē. Scd̓o excuſationē ſubiūgit ī quo reddit auditorē beniuoluꝫ ibi. Iccirco ſtilū. t̓cio oſtēdit ſui oꝑis originē ⁊ qͣſi doctrinā eē ſcī aug. ī quoreddit auditorē attētū ibi. Uobis tn̄ id inſpiciendū. ꝓponit aūt qͣttuor cās oꝑis in pͥma ꝑte. Primo maͣlē cū dicit. Inueſtigatā diutiſſime qōnemſ. de trinitate ꝑſonaꝝ vniꝰ dei in quo ⁊ difficultatē

māe inſinuat q̄ diutina inueſtigatiōe īdiguit ⁊ ſtudij diligētiā qͣ ip̄e eā diutiſſime īueſtigauit vt ītelligat̉ īueſtigatā a nobis qͣꝫuis etiaꝫ intelligi poſſitinueſtigatā a pl̓ibꝰ: qꝛ a pͥncipio naſcētꝭ eccl̓ie hecqō īgenia fideliū maxīe fatigauit. Scd̓o tāgit cāꝫefficiēt ē ⁊ ꝓximā ſiue ſcd̓ariā cū dicit. Quātū mētiſ nr̄e igniculū. Et pͥmā ſiue pͥncipalē ibi. Illuſtrare lux dīna dignata eſt. Proxima ꝗdē cā huiꝰ īueſtigatiōis fuit intellectꝰ auctoris ꝗ recte igniculuſdicit̉. Ignis .n. vt dicit dyo. 15. cel̓. iherar. maxīeꝯpetit ad ſignificādas dīnas ꝓpͥetates: tū rōe ſubtilitatis: tū rōe luminis: tū rōe virtutꝭ actiue ꝓpt̓calorē: tū rōne ſitꝰ ⁊ motꝰ. Que ꝗdē maxīe deo cōueniūt in quo eſt ſūma ſimplicitas ⁊ īmalitas ꝑfecta caritas oīpotēs v̓tus ⁊ altiſſima ſublimitas.Angelis aūt ꝯpetit mediocrit̉: ſꝫ hūanis mētibuſīfimo mō qͣꝝ ꝑꝑ corpꝰ ꝯiūctū puritas inꝗnat̉ ⁊ luxobſcurat̉ ⁊ v̓tꝰ debilitat̉ ⁊ motꝰ in ſūmo retardat̉Un̄ hūane mētꝭ efficacia recte igniculo ꝯꝑat̉. Un̄nec ad huiꝰ qōnis v̓itatē inꝗrēdā ſufficit niſi dīnaluce illuſtret̉ ⁊ ſic dīna lux eſt cā pͥncipal̓. mēs aūthūama cā ſcd̓aria. Tercio tāgit cām formalē cuꝫdicit. formatā rōnibꝰ ⁊ tāgit modū agēdi: qͣꝫtū adtria. pͥmo qͣꝫtū ad hͦ ꝙ argumētādo ꝓcedit. Et iōdicit formatā rōnibꝰ. Queſtio nāqꝫ qͣꝫ diu ꝓbabilibꝰ rōnibꝰ ſub dubio agitat̉: qͣſi informis ē nuduꝫad v̓itatꝭ certitudinē ꝑtīgēs ⁊ iō formata dr̄ qn̄ adeā rō addit̉ ꝑ quā certitudo de v̓itate habet̉ ⁊ in hͦꝓuidit intelligētie: qꝛ qd̓ credimꝰ debemꝰ aucͣti:qd̓ intelligimꝰ rōni vt aug. dic̄. ſcd̓o in hͦ ꝙ n̄ ſoluꝫv̓bis diſſeruit: ſꝫ ēt ſcripto mādauit. vn̄ dic̄. Lr̄iſqꝫ mādatā. In quo ꝓuidit memorie. t̓cio in hͦ ꝙ n̄ad pn̄tē ꝑ modū doct̉ne ſꝫ ad abn̄tē ꝑ modū epl̓eꝯſcripſit. Sic .n. ⁊ ariſt. diuerſimode libros ſuosꝯpoſuit quoſdā ꝗdē ad pn̄tes ꝗ ab ipſo audiebant⁊ hij libri dicūt̉ auditꝰ: ſicut dr̄ liber de naͣli auditu: quoſdā aūt ad abn̄tes ſcribēs ſic̄ libros de aīaꝯſcriptos eē ſignificat̉ ī pͥmo eth̓. vbi noīant̉ exteriores locut iōes vt ꝯmētator grecꝰ ibideꝫ dicit.Un̄ ſeꝗt̉. Offerēdā vobis. q. maiori ad iudicādūCōicādāqꝫ curaui qͣſi ſocio ad ꝓfectū. ⁊ in hͦ iudiciū reꝗrit. vn̄ ſeꝗt̉. Tā vr̄i cupidus iudicij qͣꝫ meiſtdioſus inuēti. Ex hͦ .n. ꝙ fuit ſtudioſꝰ ad inueniēdā p̄dictā qd̓nē rōnibus formauit. Ex hͦ v̓o ꝙ fuitcupidꝰ iudicij ſymachi: ei formatā obtulit. Quarto tāgit cām finalē cū dic̄. Qua ī re ꝗd mihi ſit ani.mi .i. quē finē intēdā ex ſupͣdicta re. Quotiēs excōgitata aīo de p̄dictꝭ vel ꝗbuſcūqꝫ alijs ſtillo comedo intelligi p̄t ex duobꝰ: tū ex difficultate maͣe: tūex eo qd̓ colloquorū multitutudini ſꝫ viris ſapiētibꝰ .i. vobis tm̄ mō. Nō .n. hūc libꝝ ſcripſit vt recitaret multitudini: qd̓ qn̄qꝫ fit ꝑꝑ vulgi fauoremſꝫ tm̄ vni ſapienti. vn̄ ſeꝗt̉. Neqꝫ .n. excitamur .ſ.ad ſcribēdū fame iactatōe .i. ꝯmēdatiōe: ⁊ clamoribꝰ vulgi: ſic̄ poete recitātes carmina ī theatris