Opuſculum.lxi.

minꝰ etiā tolleramꝰ Greg. Quia ab amore recedere leſa charitas neſcit. Inuidie. cōgaudet autēvitati. Greg. Semꝑ inuidia a bōa volūtate diſcordat. ⁊ ſic de alijs vicijs generalibus ⁊ ſpālibꝰreſpectu ꝓximi deordinātibꝰ. Cohibꝫ .n. dilectiooēs motꝰ oīum viriū tam interiores qͣꝫ exterioreſq multiplicāt̉ ꝑ genera ẜm multitudinē organor⁊ igat .n. vl̓r oīa membra officialia exteriora vtoculos aures manꝰ linguā pedes ⁊cͣ. ⁊ ſic impletoīa p̄cepta negatiua in exterioribꝰ d̓ ꝓximo dataMat. 19. Nō occides n̄ adulterabis ⁊cͣ. ⁊ ſi quodaliud eſt mādatū in hoc v̓bo inſtaurat̉ diliges ꝓrimū tuum ſicut teipſuꝫ. Ligat etiam interioresq̄ diuerſificātur ẜm diuerſitatē potentiaꝝ. Ligatigit̉ potētiā motiuā .ſ. volūtatē vel affectū ne moueat̉ volēdo malū ꝓximo ⁊ ſic implet. Nō concupiſces vxorē ꝓximi tui ⁊ ſil̓ia vel afficiendo ne debono ꝓximi quē diligo timorē vel dolorē habeaꝫde malo ſpem vel leticiā. i. Cor. 13. Nō gaudet ſuper iniquitate. Ligat etiaꝫ aliquo mō cognitiuaꝫi. Cor. 13. Nō cogitat malū pene vel culpe hͦ ꝑfectū eſt valde. Si .n. malū culpe vel pene ꝓximonō cogitat ſeꝗt̉ neceſſario ꝙ nō vult nec facit necoptat. Si malū culpe ꝓximi nō cogitat ſeꝗt̉ ꝙ nōiudicat de malo dubio vl̓ occulto nō deſpicit dep̄terito certo nō dānat de pn̄ti nō p̄ſumit temerede futuro. Diſtingue tn̄ in hac regula inter ꝓhibita q̄ facere de ꝓximo eſt mortale ⁊ cohibita queveniale ⁊ diſſuaſa que facere non culpat̉ ſed nonculpat̉ ſed nō facere ꝯſulit̉ ⁊ laudat̉ ⁊ indr̄ia regulā nō ꝯtingētia. Charitas .n. incipiēs diligēdo ꝓximū ſufficiēter cauet pͥma. ꝓficiēſ diligēter laborat ꝯͣ ſcd̓a: ꝑfecta etiā ſollicita eſt circa ſequentia.Et ẜm hoc qn̄qꝫ vnctiōe docēte a licitis ꝗbuſdaqͣſi ab illicitꝭ cohibet ne ꝓximū quē diligit ſcādalizet. i. Cor. 8. Si eſca ſcādalizet frēꝫ meū ⁊cͣ. ⁊ īfraiā nō ẜm charitatē ambulo. ẜm hoc ſentētiat apoſtolꝰ generaliter. Ro. 13. Nemini quicqͣꝫ debeatꝭ⁊cͣ. Gloſa. Cetera ita ſoluere debetꝭ vt nihil tenemini charitatē aūt ita vt ſemꝑ teneamini.Iliges ꝓximū tuū ſicut te ip̄m. in terra ī celo in via in patria. Sed aliter hic vbi caritas multipliciter īpedit̉. Aliter illic vbipenitus expedita. Ibi .n. ſemꝑ vniformiter ſemper actualiter ſemꝑ pure ⁊ ſinceriter ſemꝑ feruēter ſemꝑ manifeſte ⁊ efficaciter ſemꝑ mutuo ⁊ familiariter. Hic aūt multiformiter qꝛ nūc minusnūc magis nūc nihil vbi minor eſt ſpūs. charitatis habitꝰ gr̄a incipiēte ⁊ maior creſcēte ⁊ nullusdeficiēte. Hic habēs charitatē licet ſemꝑ diligaſhabitū ſepiꝰ tn̄ impeditꝰ nō diligis actu. Eſt autēdilectio motꝰ ab amāte in amabile a ſubiecto inobiectū ſicut viſio actus eſt viſus ſuꝑ viſibile. Sicut ergo viſio ſic ⁊ dilectio īpediri pōt vel in ſubiecto vel in obiecto vel in vtroqꝫ qd̓ pꝫ ſic. Dili

gere gratuite in via eſt actus ꝑtis motiue hūaneſ. volūtatis vel affectꝰ quā neceſſario p̄cedit actꝰcognitiue .ſ. rōnis vel intellectꝰ. aug. Inuiſa poſſumꝰ diligere īcognita nequaqͣꝫ. qꝛ igit̉ īpedito pͥori ⁊ poſterius. Regulariter oē qd̓ impedit vel ꝑpetuo vel ad tempꝰ actualē cognitionē īpedit ꝯni⁊ dilectionē. Scd̓am hāc cām infantes dormiētes demētes ⁊ occupati alijs actibus intendētesvel oppoſitis vel deſꝑatis impediūt̉ ne actualit̓diligāt aliquē ꝓximū ⁊ actu diligēs vnum ne tūcactu diligāt alium. Poſita vero cognitiōe aut app̄hendit̉ ꝓximꝰ ſub ꝯditiōibꝰ affectu reſpiciētibuſaut nō. vt hoc aūt qꝛ fine. ſi fine aūt qꝛ in ipſo ſimpliciter nō ſunt ſicut in dānatꝭ: aut qꝛ ẜꝫ ꝗd ſūt mali vt in pn̄ti aūt qꝛ ſūt boni rō tn̄ nō auertit nec deliberat ſic ſuꝑ ꝓximū nō ſit dilectōis motus ſicutabſtracto colore ſuper corpus nō fert̉ viſus. ſi aūtſub ꝯueniētibus affectui charitate informato vtſunt ille que dicte ſunt in cauſa materiali ⁊ ꝯſil̓eset ſic actum cognitionis ſeꝗtur dilectio actualisaūt ſub oppoſitis ⁊ diſcōueniētibꝰ ⁊ tūc ſeꝗt̉ cognitionē motꝰ oppoſiti .ſ. odire. Diligere .n. ⁊ odireſunt motus oppoſit i cōtrarie qui cauſant̉ a cōtrarijs ⁊ cānt effectus ꝯtrarios ⁊ in eodē ſubiecto reſpectu eiuſdē obiecti mutuo ſe īpediūt. inter heceſt medium per abnegationē vtriuſqꝫ .ſ. nec diligere nec odire. Igit̉ quotiēs dicit̉ vnū oppoſitoꝝ⁊ reliquū. Sicut ergo ꝯtingit diligere diligenduꝫ⁊ nō diligendū ſic ⁊ odire odiendum licet bonuꝫLuce. 14. Si quis venit ad me et non oderit ⁊cͣ.Gręg. Diligamus qd̓ ſunt et odio habeamꝰ ꝙ indei nobis itinere obſiſtunt. Et odire nō odiēduꝫlicet malum aliqn̄ veniale ⁊ ſic cohibitum et ſic īpedit feruorē dilectionis aliqn̄ mortale et ſic ꝓhibitum et ſic impedit actum penitus: qꝛ expellit habitum. Non diligere vero diligendum eſtdupliciter. negatiue ſic nec bonum nec malumſic dormientis priuatiue ſic malum ſic omittentis. pͥme Io. i. Qui non diligit manet in morte .i.Io. 4. Qui non diligit fratrem ſuum quem videtdeum quem non videt quomodo poteſt diligereNota igitur vbicunqꝫ diligere eſt bonum odireeſt malum ⁊ econuerſo vbicunqꝫ bonum diligere non odire bonum ſed minus. Vbi odire malum ⁊ non diligere priuatiue ſimiliter maluꝫ ſedminus. Regulariter igitur omne quod motumodij cauſat vel expedit motum oppoſitum ſcilicet dilectionis impedit et quicquid tollit odiumeſt huius impedimenti remedium. Hic puritaset ſinceritas plurimum impeditur. quia in dilectione proximi motui charitatis ⁊ gratie ſempervel ſepiſſime motus nature animalis et quand.que motus fomitis admiſcetur vt proximus carus mihi primo quidē ⁊ principal̓r ꝓpter deū ſedaliquātulū plꝰ carꝰ ſcd̓ario ꝓpter aliquā meā vti