De dilectionedei ⁊ ꝓximi
amat patrē ad matrē ſupra me ⁊cͣ. Cum aūt dilectio ⁊ amicicia in duratiōe ſua habeat pͥncipiummediū ⁊ finem qn̄qꝫ in principio qn̄qꝫ in medio ⁊qn̄qꝫ ī fine viciat̉. Un̄ aliqn̄ dilectio ex vicio libidinis naſcit̉. Nōnūqͣꝫ etiaꝫ amicicia q̄ ſine vicionaͣliter vel ſpūaliter īchoat̉ ſubintrāte vicio carnaliter terminatur. Gala. 3. Sic ſtulti facti eſtisvt cum ſpū ceperitis carne ꝯſūmamini. Poeta.Cepiſti meliꝰ qͣꝫ deſinis vltima primis. Ledūt:diſſimiles hic vir ⁊ ille puer. Qn̄qꝫ etiā licet vix⁊ raro cōtingit ecōuerſo. ſic dauid berſabee pͥmūillicite in adulterio poſtmodū debite dilexit ī matrimonio. Sed vix bono ꝑaguntur exitu que malo ſunt inchoata principio.Iligit̉ etiā proximꝰ dilectione ꝯcupīe. Nota propinꝗtas ẜm ꝯueniētiā realē duplexeſt. vna logica que eſt inter ſil̓ia ſbāli velaccn̄tali forma cōformia. hāc oꝑat̉ dilectio amicicie. Alia phiſica qualis eſt inter maͣm ⁊ formāque mutuo appetitu adinuicē īclinātur donec naͣliter in termino cōuenientie vniātur hec eſt intermaſculū ⁊ feminā. Gen̄. 2. Erūt duo in carne vnaſuꝑ hāc fundat̉ dilectio cōcupīe. Sicut .n. naͣlitercōcupiſcit hō ꝯueniēs nutrimētū nutritiue ad cōſeruationē indiuidui ſic ⁊ generatiue ordinate adꝯſeruationē ſpēi. Hec dilectio eſt appetitꝰ vel deſideriū qd̓ ſemꝑ bonū eſt bonitate nature ſed ī genere moris aliqn̄ eſt bonū. In genere ex circūſtantia vel meritorie aliqn̄ malū venialiter vel mortaliter. Quādo vero bonū vel maluꝫ ⁊ qn̄ magisvel minꝰ bonū vel malū cognoſcit̉ diſtinguendoprincipiū a quo eſt. finē vel terminū ad queꝫ eſt.mam in quā ⁊ modū vel formā ẜm quā eſt. Principiū a quo eſt motꝰ iſte eſt naͣ. Hec aūt duplex eſtſ. ſenſualitas ⁊ rō. Senſualitas dupliciter ꝯſiderat̉ vt brutalis ⁊ vt hūana. Hūana tripliciter cōſiderat̉ vt īſtituta ⁊ innocēs vt viciata fomite ⁊ corrupta vt reꝑata per gr̄am ⁊ exerciciū boni. Et ꝯſiderat̉ dupliciter in motu: qꝛ mouet aut per ſe autīperio ſuꝑioris virtutis .ſ. rōnis. Rō duplicit̓ cōſiderat̉ vt naͣ ⁊ vt deliberatiua. Hec triplex in ſtatu vt inſtituta vel viciata ſomite vel luxuria velvt reꝑata hoc dupl̓r. vel per gr̄am gratis datā .ſ.ꝑ virtutē caſtitatꝭ īformis ⁊ politice. de qͣ agit ariſtote les in ethicis. vel per gr̄am gratū faciētē .ſ.caſtitatē caritate formatā. Quo ad terminuꝫ velquo ad finē diſtinguit̉ qꝛ deſideriū multiplex ẜmariſt. Huiꝰ vt finis huiꝰ vt ad finē. Finis duplex ēPrimꝰ ꝗd intēdis facere. ſcd̓us ꝗd cōſeꝗ vel acrere. Intentio faciēdi terminari videt̉ in ꝯmixtion. intentio cōſequēdi in ꝓle voluptate vel ſimili. Pōt ergo eē appetitꝰ ⁊ deſideriū vel ipſiꝰ finisvt coeūdi ⁊ generādi vel ſimiliū. vel eiꝰ qd̓ ad finē vt vidēdi ⁊ alloquēdi. v̓ſus. Uiſus alloquiumꝯtactus ⁊ oſcula factū. regulariter. Cuiꝰ finis ma-
lus ⁊ illicitꝰ ⁊ ip̄m. Ubi ergo coitꝰ illicitꝰ ⁊ igit̉ irmalū ⁊ ad hūc finē relata ſed ſecꝰ eſt ſi ad hūc finēnon referant̉ ſed ſiſtat̉ in ipſis. tūc .n. iudicabunt̉ſcd̓ꝫ ſe. ſecus ſi ad finē aliū fortaſſe bonū referant̉cū de ſe īdifferētia ſint. vn̄ dicit̉. Qui viderit mulierē nō abſolute ſed ad ꝯcupi ſcēdā eā mechatur.aug. feīas videre nō ꝓhibemini ſed appetere ⁊cͣNō ſolū affectu ſed aſpectu appetit̉ ⁊ apꝑ etit ꝯcupiſcētia feīaꝝ ⁊cͣ. Regula ariſtotelis. Qd̓ fini bono ꝓpius eſt melius eſt inqͣꝫtū tale qd̓ malo peiꝰBonū eſt igit̉ hoī mulierē nō tangere ſed ⁊ non ſine cā audire vel videre. Vox .n. blāda ⁊ nequā digitos hꝫ. Iob. Pepigi fedus cuꝫ oculis meis ⁊cͣ.Greg. Nō licet intueri qd̓ nō lꝫ concupiſci. Quoad mam ſuppoſita vnitate nature diuerſitate ꝑſone vna ſpecie duobꝰ in diuiduis diſtinguit̉ ītermaſculū ⁊ feīam ſexu inter ſuā ⁊ non ſuā lege ⁊ ſicde alijs materie circūſtātijs ex quibꝰ ſit actio licita vel illicita. Corin. viri diligite vxores. ꝓuer.5. Serua cariſſimā tibi in amore illiꝰ delectareiugiter. Quo ad modū vel ad formā diſtinguiturinter volūtatē ſemiplenā ⁊ plenā inter appetituꝫmoderatum ⁊ īmoderatū ⁊ hoc vel parū vel multū vt ẜꝫ hoc vel maiꝰ vel minꝰ malū veniale velmortale. Regulariter. Item eſt iudiciū generaleplene volūtatis ⁊ actus. vn̄ ꝓhibiti actus ꝓhibita eſt volūtas cohibiti cohibita liciti licita debitidebita. Sed nota hūc motū dilectionis ꝓprie loquēdo nō elicit habitꝰ caritatis cū ip̄m ẜm diuerſitatē ꝑſonaꝝ ⁊ ſtatuuꝫ īperat tēptat vel tolleratvel amputat vel fugiēs declinat.Iliges ꝓximū tuum ſicut teip̄m. Dilectiogratuita cum ſit actio vel motus cās habet ⁊ effectus. Cauſaꝝ quattuor ſunt genera efficiēs maͣlis formalis ⁊ finalis. Efficiēs cā ēvnde pͥncipiū motus ẜm ariſt. hec in motu dilectiōis duplex eſt. Motor primus qui mouet nonmotus .ſ. deus. Boecius. Stabiliſqꝫ manēs datcūcta moueri. Hic eſt deus qui dat mādatuꝫ dediligēdo vt debeamꝰ. Io. 15. Hoc ē p̄ceptū meūi. Io. 4. Hoc mādatū habemꝰ a deon̄ ab hoīe vl̓angelo ſed a deo vt qui diligit deū di. ⁊cͣ. Itē addit exemplū vt ſciamꝰ. Io. 13. Mādatū nouuꝫ dovobis vt diligatis inuicē ſicut dilexi vos. Itemdonat ⁊ ſpūm ⁊ caritatis habitū vt poſſimꝰ. aug.In terra dat̉ ſpūſſanctꝰ vt diligat̉ ꝓximꝰ. Iteꝫ ꝓmittit p̄miū vt velimꝰ ꝯminat̉ ſuppliciū ne omittamꝰ oꝑat̉ motū vt cooꝑantes agamꝰ. Io. 15. Sine me nihil poteſtis facere. Motor ſcd̓us ꝗ mouet motꝰ eſt aīa rōnalis inqͣꝫtū talis que a deo grata per formā gratie que ineſt ſubſtātie ꝑ potētiaꝫliberi arbitrij vel volūtatis diſpoſitā habitu naͣlis amoris ⁊ caritatis ꝓducit huc actuꝫ. Cū ergocognitiua app̄hēdens obiectū vel maͣm debitaꝫꝯferēdo aduertit ꝯditiōes eiꝰ ip̄aꝫ diſponētes re-