Opuſculum.lxi.
bilis amori iraſcibilis auſui nubit. Igit̉ ꝯcupiſcibilis mota ſororē mouet ⁊ audaciaꝫ ex amiciciaexcltat. vtriqꝫ aūt rōnalis app̄hēſiua cū ſua ꝯgnatiōe deſeruit. facta ergo app̄hēſiōe iraſcibilis autdiſcōfortat̉ aut ꝯfortat̉. Si app̄heſū eſt diſcōforratiuū iraſcibilis ſtatim in principio timēs fugitaug. Timor aī fuga eſt. In medio/ ſi ꝯtinuat̉ ⁊ auget̉ diſconfortatio timor creſcit ⁊ puſillanimitasfit. Que ſi intēdat̉ tādē ī t̓mino deſꝑatio ſeꝗt̉. Siaūt app̄hēſum ſit ꝯfortatiuū iraſcibil̓ in principioſperat in ꝓgreſſu audet in t̓mino ſūme cōfortatacerta ⁊ ſecura fit. Igit̉ aīa deū app̄hēdēs ſi app̄hēdat ſub ꝯditiōibꝰ diſcōfortatiuis timet. Sūt autēſer ſpēs timoris ẜꝫ Damaſ. Segnicies hͦ ē timorfuture oꝑatiōis. erubeſcētia eſt timor in expectatiōe ꝯuicij. v̓ecūdia eſt timor in turpi actu. ſtuporeſt timor ex incōſueta admiratio eſt timor ex magna imaginatione. agonia eſt timor per caſum .ſ.per infortunium. Timētes enim infortunate accidēs agonizamꝰ. Deꝰ gͦ influēs mediāte rōnaliapp̄hēſiua ſuꝑ iraſcibiē motiuā app̄hēdit̉ aut īcōꝑatiōe aut abſolute. Si ī cōꝑatiōe ſi vt iubēs ſeꝗỉſegnicies. Si vt cognoſcēs trāſgreſſionē ſeꝗt̉ verecundia. ſi vt redarguens ſequitur erubeſcētiaˡ.ſi vt puniens ſequitur agonia ſiue reſpectu penedāni ſiue reſpectu pene ſenſus. ſi abſolute aut apprehendit̉ aliquod magnum vt maieſtas dei ⁊ fimilia ⁊ ſequit̉ ammiratio aut aliqd̓ rarum vt trinitas in vnitate ⁊ ſil̓ia ⁊ ſeꝗt̉ ſtupor. oīa hec timorTimor aī fuga. Aīe igit̉ iraſcibilis diſcōfortate ⁊ideo nō audētis exēplū habes in exodo. Moyſeſꝑrexit ad vidēdū rubū ⁊cͣ. rn̄dit dn̄s ne appropies huc. Sic dn̄s aīe loꝗt̉ ne appropiet cū influit īapp̄hēſiuā ẜm ꝯditionē iraſcibil̓ diſcōfortatiuammaieſtatē .ſ. vel aliā ⁊ iō aīa ſiſtit qͣſi ꝓcedere nonaudēs. Et ait dn̄s. ſolue calciarnētū de pedibꝰ tuis qͣſi diceret aīe. Affectꝰ tuꝰ niſi nudet̉ ab habitubrutali pelle pecuali diſcōuēit huic itineri. Et addit ego ſuꝫ deꝰ abrahā ⁊ deꝰ yſaac ⁊ deꝰ iacob. qͣſidiceret. ego ſum cuiꝰ vna eēntia deꝰ ⁊ deꝰ ⁊ deꝰ cuius tres ꝑſone qd̓ īnuit copula q̄ diuerſitatē exigitAliter .n. ſuffeciſſet dicere ego ſum deꝰ abraham⁊ yſaac ⁊ iacob. Hec igit̉ loꝗt̉ deꝰ cogitatiōi app̄hēdēti ip̄m eſſe vnū ⁊ trinū ⁊ ſeꝗt̉ ſtupor timorisiraſcibilis motiue. Un̄ abſcōdit moyſes faciē necaudebat reſpicere ꝯtra dn̄m hͦ ꝑ ſe ꝑꝫ exꝑtis. Qn̄qꝫ etiā timor vel ſtupor intendit̉ vt in aīa ꝯtēplante ex puſillanimitate amētia ſeꝗt̉ vt figurat̉ in heſter. Uiſo .n. rege ī throno maieſtatꝭ regina corruit ⁊ pene exaīata ē. ⁊ .3. reg. regiā ſaba vidēs ⁊ ſtupes ſapīam ⁊ gl̓iam ſalomonis nō habebat vltraſpūm. Uoꝝ qn̄ amor claudit oculū rōnal̓ app̄hendētē deū vt diſcōfortātē ⁊ deꝰ īprimit in app̄hēſiua ẜm ꝯditiōes ꝯfortāteſ poſt app̄hēſionē iraſcibilis ꝯfortata mouet̉ ꝓgreſſiōe ⁊ prīo erigēs ſe ſperat̉. i. Cor. 31. Charitas oīa ſperat. creſcit cōforta
tio ⁊ ſit audēs poeta. Audacē faciebat amor. Uide de hͦ in amore libidinoſo honoris reꝝ vel voluptatis. 2. Eſdre. Accipit hō gladiū ⁊ facit furta⁊cͣ. ⁊ leonē videt ⁊cͣ. et amabili ſue aufert. Tādeꝫqn̄ ſūme ꝯfortat̉ ſecurat̉. i. Io. 4 Perfecta charitas foras mittit timorē. Ro. 8. Certꝰ ſum ꝙ neqꝫmors neqꝫ vita ⁊cͣ. poterit nos ſeꝑare a charitateq̄ eſt in xp̄o. In hac vita ſperare multoruꝫ auderepaucoꝝ ſecuritaſ pauciſſimoꝝ īmo nulloꝝ niſi excellētiſſime pͥuilegiatoꝝ. aug. In hac vita q̄ totaplena ꝑicul̓ eſt nēo dꝫ eē ſecurꝰ ne ꝗ fieri potuit exdeteriori melior fiat ex meliori deterior vide exēpluꝫ huiꝰ euidēs in Gen̄. 45. Nō ſe vltra poteratcohibere ⁊cͣ. vſqꝫ illuc poſtqͣꝫ auſi ſūt loꝗ ad illumHiſtoriā oculꝰ legat affectꝰ expōat. Sic .n. oīo deꝰfacit aīe in hͦ ſeptio gradu poſite ſtupet aīa xp̄o impͥmēte ī cognitiuā ſe filiū di eē. Ego ſū ioſeph filiꝰaccreſcēs filiꝰ naͣlis ⁊ iō pr̄i eqͣlis nō potēs creſcerSꝫ in tua app̄hēſiōe creſcēs et accreſcēs ſꝫ excreſcēs inde ſtupor ꝗ eſt ſpēs timoris ſiſtēs aīaꝫ et ligās. Un̄ nec pōt erāt rn̄dere frēs ioſeph ⁊cͣ. timoe̓ꝑterriti. Uariat̉ īpreſſio īuariato īprimēte mutat̉app̄hēſio īmutato app̄hēdēte app̄hēdit̉ ioſeph ẜꝫꝯditiōes ꝯfortatiuaſ v̓ba āplexꝰ oſcula ⁊ fletꝰ. v̓batriplicia qꝛ pͥmo aduocat ad quos ille clemēter.accedit ē inꝗt hͦ diſſil̓e illi ne appropies huc. ſcd̓oꝯſanguinitatē mēorat. Ego ſū frat̉ vr̄ hͦ diſſil̓e illiego ſū deꝰ pr̄is tui. t̓cio culpā excuſat. nō vr̄o ꝯſilioſed dei volūtate ⁊cͣ. nec duoꝝ vob̓ videt̉ ꝙ vēdidiſtis ⁊cͣ. hͦ diſſil̓e illi. Solue calciamētū de pedibꝰ tuis ibi qͣſi īculpat̉ affectꝰ iterior pecual̓. h̓ excuſat̉ etiā actꝰ exterior beſtial̓. Nō ꝯtētꝰ ē amor mouere līguā ad benigne loquēdū mouet et brachiaad āplexādū et oculos ad flēdū vl̓ potiꝰ cerebrꝝ liq̄facit et reſoluit ad lacrimādū. vn̄. Eūqꝫ āplexatꝰ recidiſſꝫ ī collū bēiam in fleuit. recidiſſꝫ inꝗt qͣſin̄ acceſſiſſꝫ ad collū ſꝫ cecidiſſꝫ. nec tm̄ cecidiſſꝫ ſꝫiteꝝ atqꝫ iteꝝ cadēs recidiſſꝫ. mouet et labia adoſculādū. vn̄ oſculatꝰ ē ioſeph oēs frēs ſuos et plorauit ꝑ ſingulos. Et ſeꝗt̉. poſt q̄ auſi ſūt loꝗ ad euꝫCū illic dicat̉ ꝙ n̄ audebat moyſes vel reſpicereꝯͣ deū. Oīa tp̄s hn̄t. tp̄s timēdi et tēpus audiēdi.Poſt q̄ inꝗt auſi ſūt loꝗ ad eū pꝰ q̄ n̄ an̄ q̄. Cū gͦ haiīpreſſiōes a xp̄o īteriꝰ ſēſeris aude et loq̄re qd̓ visSēſeris īquā tripl̓r vt illi .ſ. auditu viſu et tactu.cū audieriſ prīo. accedite ad me .ſ. diſſimilātē qd̓ē lux īacceſſibil̓ ſiſtēs moyſen ne apꝓpieſ. huc adrubuꝫ .ſ. vbi lux ē flāme ſine ꝯbuſtiōe. ſꝫ clemēterſe tibi capabilē p̄bētē et te ab ſe mulcebritate ſuate clement̓ alliciētē. Cū audieris ſcd̓o. ego ſū frat̓vr̄ qͣſi tacētē r̄lationē ſuppoſitōis ẜꝫ quā ē deꝰ pr̄istui ſic̄ dicit moyſi et īſonātē auribꝰ cordis tui relationē qͣſi eꝗparatie ẜꝫ quā ē ſil̓is tibi hō hoīs filiꝰ etiō frat̓ tuꝰ. Cū audieris t̓cio. nec duꝝ vobis vid̓atur qd̓ vendidiſtis me qͣſi non ſolū nō redarguētēaffectum ſuperficialiter brutalem ſicut in moyſe