De dilectione dei⁊ proximi

plus alijs fontibꝰ ripas ſuas trāſiens venas terrepenetrat vt ſubtilior ⁊ virtuoſior nō vt grauior ⁊ꝑ v̓tutē corꝑis quinti tractus ſurſum aliā riꝑā violenter trāſit aerē intrās vt fortior nō vt leuior ibidē vel in naͣm fontis illiꝰ mutatꝰ aer efficit̉ vel peregrinatiōis ſue ſigna referēs in forma niuis velgrādinis vel alteriꝰ imp̄ſſiōis ad ꝓpria reuertit̉.Dibāt hec qui nō ſitiunt alia ſed trāſcurrat hec ⁊ſimilia deū fontem viuū ſitiens aīa.Equit̉ hūc fontē quintꝰ ⁊ loco ⁊ naͣ vltimoīum fontiū turbulētiſſimꝰ hoc eſt elemētū terre qd̓ ẜꝫ ariſt. minimū habet de ſpecie ⁊ plurimū de maͣ ⁊ ideo fex elemētoꝝ oīum reputat̉. Sine riuis tn̄ hic fons nō eſt qꝛ ſubſtantiacreata ſine accn̄tibꝰ nulla eſt. De quibꝰ riuulis ariſtoteles aliꝗd guſtare curauit cum in libro meth̓.Terre motu inueſtigauit. Veꝝ multi qͣſi ſb̓am fōtis qͣꝫtūcūqꝫ feculentā glutire conātur ꝗ terreā nōtantū intellectu guſtātes ſed ⁊ toto affectu hauriētes bibūt nec ſaciātur ſed ad vltimū ſuffocāt̉. Abſit abſit ab aīa has feces nō dico guſtare ſed velreſpicere que fontē viuū ceꝑit deum .ſ. tanto curſu inquirere.Is decurſis qꝛ fonteꝫ viuū aīa nō inuenitos patulū deſiderij fauces affectꝰ nuſquāapponit. Nimirū ergo ex dilatiōe potꝰ etex vehemētia curſus ſitis creſcit ſꝫ ⁊ ex ſiticurſusintendit̉ naͣ quo ampliꝰ ſitit vehemētiꝰ currere incipit. Nō ſtat ergo aīa ſed cōtinuat curſum ⁊ abymo dirigit ſurſum. cui aſcēdēti primuꝫ occurritfons primꝰ nobilis valde .ſ. ſubſtātia mixti ī quoꝯfluūt oēs fontes p̄dicti elemēta qͣttuor ẜm ſbāꝫꝗnta eēntia ẜm virtutē qm̄ elemēta cum ſint contraria in mixto nō federarētur niſi per naͣm lucisꝯciliarētur. Hic fons qͣꝫuis vnus genere multistn̄ conſtat ex ꝑtibꝰ que ꝑtes ſunt aurū argētū ⁊ omnia mineralia ⁊ generaliter ſingula mixta. ꝗs aūtinueſtigabit oīa. Qd̓ ſi ꝓpter infinitatē non ꝯtigitetiā duduꝫ hauriētes exhaurire ſpēs mixtoꝝ qͣꝫtominꝰ riuulos accn̄tiū cū multa valde ⁊ pene innumera ſint accn̄tia ſinguloꝝ. Nihilominꝰ tamē adhūc fonteꝫ potandū ſed nō epotādū tres celebrespotatores accedūt. ph̓icus. mechanicꝰ. ⁊ auarusBibit ergo de puriſſimo ph̓icus naͣlis qui intellectu ſpeculādo ꝯſiderās haurit mixti p̄cedētē cām⁊ ſubſequētē naͣm. ſic ariſt. qui ꝓpinauit qd̓ biberat in. 4. meth̓. determinās naͣm corꝑm mineraliū ꝓpinauerūt ⁊ alij ſcribētes de virtutibꝰ gēmarum quō lapis aliꝰ ferrū trahit aliꝰ ſanguinē ſtringit. Uerū infiniti riuuli trāſierūt. de quibꝰ nūquaꝫguſtauerunt. bibit poſt hunc d̓ puro quidē ſed nōtam puro artifex manualis qui intellectu practico hauriēs ⁊ manū adhibēs de maͣ naͣli formā extrahit artificialē nūc deponēdo vt in figura inciſionis ⁊ celaturis nūc apponēdo vt in picturis nūc

cōponēdo vt auꝝ cū gēma vt ꝯpleat̉ anuli formanūc alterādo accidētia remanēte ſubſtātia vt cuꝫvariat figurā ⁊ facit ciphū de maſſa argēti nūc ētqd̓ plus eſt ip̄am reſoluēdo ⁊ mutādo ib̓am vt faciat ex alia aliā. non aliā naͣlem ꝙ eſt impoſſibileqͣꝫuis preſumpſerat hoc ars alchimīe ſed aliā artificialē vt vitrū ex cinere paneꝫ ex aqua ⁊ farina.Ber. Ueꝝ mechanici potatores bibūt in ordinealius prius. aliꝰ poſt. prius enī ars molendinariagranū cōterens farina facit poſt ars piſtoria panēde farina. vnus bibēs ante lapidē de minera extrahit ⁊ ſolutū calore artificialiter in es vertit. alius haurit poſt ⁊ arte ſua es in varia vaſa ꝯuertit.aliꝰ arte mirāda de cinere vitrū efficit. alius feneſtrā quā ampliꝰ mireris de vitro ꝯficit. Et cum ꝓpter neceſſitatē hoīs ars tota mechanica ſit inuēta poſterior artifex ſemꝑ fini ꝓpinquior ⁊ id̓o melior. Multi aūt hoꝝ p̄ter indigētiā neceſſitatꝭ. etiam curioſitatꝭ ſitiꝫ patiētes. bibūt ⁊ rebibūt quottidie. nouas formas artificiales ex naͣlibꝰ materijs hauriūt ſed ſemꝑ latitāt īfinite. Et qm̄ vt dicit ariſto. īpoſſibile eſt infinita ꝑtrāſire neceſſe effan̄ potatores qͣꝫ potū deficere qui cū ſitiant nouaſemꝑ inquirere teſtāt̉ ſe inuētiōe bibitis ſaciatosnō eſſe. Bibit poſt hec de groſſimo ⁊ ideo turpidiſſimo poſſeſſor tꝑalis qui nō intellectu ſed corrupto affectu per auariciā ſitiuit mixtoꝝ ſubſtātiāaurū .ſ. ⁊ argētū ⁊ alia ⁊ ideo inquirēs hauſit vt biberet ſed ydropicꝰ factꝰ ex nimio potu aque bibēſampliꝰ ſit qꝛ quo plꝰ habꝫ plꝰ ꝯcupiſcit. Un̄ creſcitamor nummi ⁊cͣ. Sitit miſer iſte mixtoꝝ corpora ẜm ꝙ ſunt naͣliter. ⁊ aurū ⁊ aurea et argentu etargentea vtpote cuiꝰ ſitis maior ⁊ ideo inſaciabilior qm̄ cū nō poſſit adipiſci ſolus et ebibere omnia multis eque ſitiētibꝰ ⁊ ſecū bibētibꝰ creꝑabitmiſer ante ⁊ moriet̉ qͣꝫ ſaciet̉. Quaꝓpter ſapienseſt aīa q̄ hūc fontē ī curſu ſitis ſue reſpicit ꝗdē: ſeddeſpicit qm̄ aliū incōꝑabilē ꝯcupiſcit. oīa inꝗensdetrimētū feci ⁊ arbitror vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā ⁊ fontem viuum tandē bibam.¶ Ions tertius.Equit̉ fons in aſcenſu ſcd̓us pͥmo ꝯtiguuſſ. ſubſtātia vegetabilis fons nimꝝ mirabilis ꝗ primū includat in ſe ſicut ternariꝰbinariū qͣdrangulꝰ triāgulū. Primi igit̉ fontis naturā ſecūdꝰ ſorbꝫ nomē abſorbet ⁊ gl̓iat̉ noīe ꝓpoqd̓ ſibi nō dat incorꝑea ſb̓a q̄ in ip̄o mirabilit̓ vnita ꝯmixto ꝑ naͣm lucis meliꝰ tꝑato ſibi dat eēntiaꝓpriā ⁊ vegetabilē vitā ex qua pͥmo ⁊ ꝑ ſe duo celebres potētiarū riuuli diriuāt̉ .ſ. nutritiua q̄ ſe cōſeruet generatina qͣ ſil̓e generet. Gen̄. i. Germinet terra herbā virēteꝫ cuiꝰ ſemen ⁊cͣ. Sed ⁊ hicfons etiā p̄ter riuos accidētiū ⁊ naͣliū ꝓprietatuma ſubſtātia manātiū late diffundit̉ per venas dirferētiaꝝ in capite innumerabiliū ſpecieꝝ qm̄ ſub