Opuſculum.lxi.
qꝛ oīa diſpoſita ſunt in numero pōdere ⁊ mēſura.Euclydes in ſb̓a ⁊ iſta ⁊ alia cōſiderās qͣꝫtitatemꝯtinuam mēſure abſtraxit mathematice ⁊ hauſitſcīam geometrice. Alius aūt ad riuuluꝫ diſcreteqͣꝫtitatꝭ intellectū poſuit ⁊ de reꝝ numero ariſmetricā bibit. Alius geroſius .ſ. ꝓportionē leuitatis⁊ grauitatꝭ ⁊ armoniā ꝓportionalis ſb̓e diſtraheredidicit abſtrahere: ⁊ muſicā bibit de pōdere. Biberunt oēs hij de multꝭ aliqua ⁊ ꝯſopiti ſunt ſatiati nō ſunt. Impoſſibile .n. ē humano intellectui ꝑſciam creature ſatiſfieri. Verū tn̄ ⁊ paꝝ eſt qd̓ biberunt reſpectu eiꝰ qd̓ dimiſerunt: qꝛ nec geometer dimēſus eſt celi altitudinē: nec ariſmetricꝰ denumerauit ſtellaꝝ multitudinē. Ceteꝝ de criſtallino nō guſtauerūt cū ⁊ ip̄ꝫ ſidereo ꝯtiguuꝫ in ſb̓aſit: ⁊ iō ſine v̓tute ⁊ oꝑatōe nō ſit ⁊ alijs accidētibꝰſcibilibus ⁊ iō intellectui potabilibꝰ. Prorſus ātindigni fuerūt attingere fontꝭ fundū limpiſſimūſ. empireū a fece maͣe int̓ oīa corꝑa d̓puratiſſimūqd̓ ſit tn̄ poſitione vltimū: ⁊ iō locās nō locatum.Nā pͥmū nobilitate ſūmuꝫ ſine emanatōibus nōeſt: ſꝫ effluit v̓tute ſua ēt vſqꝫ ad intimū terre centri punctū. ariſ. Om̄is cā pͥmaria plꝰ eſt influēs ſuꝑ cātum qͣꝫ cā ſcd̓aria vl̓is. Ceteꝝ totū hoc finitūeſt: qꝛ creatū eſt: ⁊ iō intellectui ſufficere nō pōt qꝛſolo deo infinito ente ꝑfici natꝰ eſt. ex quo ꝯcludoꝙ ſi totus fons iſte cū oībus ſuis riuulis total̓r infauces aīe deū ſitiētis flueret ſitim eiꝰ nec ad modum gutte extingueret. Stare gͦ ibi nō pōt: ſꝫ vlterius currit in fiti: ſꝫ ex quo h̓ remediū ſitis nō īuenit currit deorſum: ⁊ dirigit ⁊ ad aliū fontē ve¶ Secundus fons.nit.Ecundus fons huic ꝯtiguus ⁊ ab ip̄o īfluentiā virtutꝭ reaccipiēs: nec tm̄ ꝓpͥos: ſꝫ ⁊pͥmi fontꝭ riuulos ſuꝑ inferiores fontes influēs ēſb̓a ignis cū accidētibus ab ip̄a diriuatꝭ. Ualde ꝙdem nobilis: ſꝫ valde īferior pͥmo vt poſitiōe ſic⁊ ſb̓ali nobilitate qͣꝫtitate ⁊ v̓tute: ⁊ breuit̓ oībꝰ accidentiū riuulis valde diſſil̓is. Nihilominꝰ tn̄ ētde hoc fonte naͣles ph̓i guſtauerūt qui naͣlia ignisaccedentia ex ſb̓a manatia aliqua aliqual̓r ꝑceperunt ⁊ ſitim inꝗſitōis quodāmō ēt colore ignis refrigerauerūt: ⁊ qd̓ biberāt digerētes aliqͣ de igneſcripſerūt ꝙ calidus ſplēdidus ⁊ leuis ⁊ ſurſū mobilis inter elemēta ſb̓tiliſſimꝰ: vt actiuiſſimꝰ: qꝛv̓tuoſiſſimus loco ⁊ nobilitate ſup̄mus. Aliꝗ ſitibundi nō ꝯtēti venis accidētiuꝫ inueſtigātes caput ⁊ pͥncipiū venaꝝ ex ꝑtibus eēntialibꝰ .ſ. maͣ ⁊forma ip̄m cōponi intellectu viderūt. alij in ꝑtesqͣꝫtitatiuas ip̄am fontꝭ ſb̓am diuidētes hͦ celuꝫ inip̄o igneū ⁊ olimpiuꝫ diſtinxerūt: ſꝫ ⁊ quidā nō tm̄biberūt: ꝗuymo ⁊ in fonte iſto ſb̓merſi ſt̓ qui ignēꝓ deo coluerūt: ſicut ⁊ in pͥmo fonte: quidā ꝗ ſolē⁊ lunā: vl̓ giꝝ ſtellaꝝ rectores terraꝝ deos putauerunt. Uenit gͦ etiā ad hūc fontē in directo cur
ſu ſuo aīa fitiēs reſpicit: ſꝫ reſpuit nō ſitit talia ⁊ idl.njnō morat̉: ſꝫ cogēte ſiti ad alia currit: ſed directecurrit: ⁊ iō adtertium fontē venit.Ertius fons ſcd̓o ꝯtiguꝰ: ſꝫ inferior ip̄o: ⁊in ſe ⁊ in riuis ē elemētuꝫ aeris cū ſuoꝝ accidētiuꝫ riuulis: ꝗ qͣꝫto nobis vicinior tanto ad hauriēduꝫ facilior. ceteꝝ fons iſte nō tā nobilis qͣꝫ neceſſariꝰ ⁊ vtilis. Nimiꝝ ē ſb̓a ſine qͣ viuere nō pn̄t aīalia. Hec ē .n. que introcedit ad hn̄dum vitalē flatū cedit ad inceſſū introcedit ad ſēſum circūcedit ad locū: ⁊ cū fons de eodē foramine aquas ꝯͣrias nō ſoleat emanare mirabl̓r in hͦfonte ẜm diueriā neceſſitatē bibentiū diuerſificātur riuuli accidētiū. Nā cū ſit ſꝑ naͣliter caliduſ fitqn̄qꝫ actual̓r nūc calidꝰ nūc frigidꝰ vt eſtatē ⁊ hyemen hēamus: ⁊ eodē tꝑe ſil̓: ſꝫ in diuerſis ꝑtibꝰ ſuis h̓ calidꝰ h̓ frigidus: ſit qn̄qꝫ tenebroſus: qn̄qꝫ luminoſus: vt diē ⁊ noctē hēamuſ: ⁊ vtroqꝫ tꝑe nūcſb̓tilior ⁊ iō clarior ⁊ effectiue letior: nūc groſſior ⁊obſcurior: ⁊ iō triſtior. Iit qn̄qꝫ ꝗetꝰ ⁊ trāqllus qn̄qꝫ ꝯcitus ⁊ tēpeſtuoſus: vt imp̄ſſiōes in ip̄o generabiles niues .ſ. ⁊ ymbres: qn̄qꝫ hēamuſ. qn̄qꝫ careamus. Dudū ad hūc fontē Ariſ. os aꝑiebat: vtpotaret anqͣꝫ ſcd̓m ⁊ tertiū librū metheoroꝝ ebiberet: ſꝫ illi in fonte hͦ de qͣꝫtitatꝭ rinulo guſtauerūtꝗ celū aereū ⁊ celū ethereū diſtinxerūt: ſunt ml̓tavalde alia in hoc fonte que intellectus bibit poſtinꝗſitionem inueniēdo ⁊ corpus real̓r vtens inbibit naͣl̓r delectando: ſed ⁊ qn̄qꝫ inebriat̉ cuꝫ inhijs libidinoſe delectat̉. Ad hunc gͦ fonteꝫ in curſu ſuo veniens aīa ſitiens corpori ꝗdem ſuo velut equo indulget potū neceſſariū: ſꝫ dedignat̉ vtIacob cū equo bibere: ⁊ iō feſtinat trāſcurrere cūfitiat fontem viuum.Uartus fōs a quo ⁊ oēs alij methaphoriq Ice mutuāt nomē fontꝭ eſt ſb̓a aque que cōtiguat̉ aeri ſuperius ⁊ terre inferius cuiuſnam ⁊ nobilitatē in accidētibus manifeſtat locuteius ⁊ ita ex hijs duabus ripis cognoſcit̉ fontisfluxus de cuius riuulis naͣlibus bibit real̓r aīalecorpus vtendo: ſed de accidētibus a ſb̓a manantibus bibit figural̓r intellectus: poſt fitim inueſtigationis in cognitiōe delectādo. De quo aliqͣꝫtulum Ariſ. biberat cui ſicut pꝫ in. 2. meth̓. Maris⁊ fluminū fluxuſ influxerat. Sitiuit etiā huiꝰ fontriuulos ꝗ inueſtigauerat qūo ſit aqua dyaphanaꝑ naͣm in ꝓprio loco ſperica ꝑ figurā fluxibilis: ⁊iō oīum liquabiliū pͥmordiale pͥncipiū male terminabilis ꝓprio termino bn̄ alieno. abilis ad recipiendū imp̄ſſiones magis qͣꝫ ad retinēdum. ſecundū qualitateſ pͥmas frigida ⁊ humida: ⁊ ideoꝓpriū appetibile ſitis. Eſt .n. ſitis: vt ip̄e diffinitappetitus frigidi ⁊ humidi. Item ꝙ ignis extinctiua: ſordiuꝫ purgatiua. vegetabiliū irrigatiua:natalium proprie contentiua. Qui mirum fons
X 4