Opuſculum.lxi.
et tamē ipſi aliqualiter ſatiſfacit. Aug. Angeli iſlo fruentes iam beati ſunt quo ⁊ nos frui deſideramus: ⁊ qͣꝫtum in hac vita fruimur: tanto ꝑegrinationem noſtrā ⁊ tollerabilius ſuſtinemus: ⁊ ardentius finire cupimus.Ijs in apprehenſione antecedētibus irritatur affectus: ⁊ ſi potētia volūtatis ꝑ habitum amoris diſpoſita ſit: in actū exit: etmoues delectabile apprehēſuꝫ diligēs ꝯcupiſcitQuē dilectōis motū tria ꝯcomitāt̉ .ſ. qualitas qͣꝫtitas ⁊ relatio. qualitas .ſ. nobllitas ⁊ excellensbonitas qua diſſil̓is eſt oībus motibus alijs ⁊ nōbilior genere: vtpote ꝓdiens nobiliſſima potentia .ſ. volūtate: que deo naͣli ordine ꝓxima: ⁊ iō liberrima: ab om̄i coactōe create iuriſdictōis exēpta. Item a nobiliſſimo habitu .ſ. amore: ꝗ ſummū dei donū: etiā ꝑſone diuine meruit equiuocūeſſe. Duplex ē aūt habitus amoris vnus naͣlis q̄vnus ⁊ ſummꝰ: ē tn̄ trinitatē in aīa ꝑficiēs: vt dicit Aug. Que ſunt mēs noticia ⁊ amor. Boe. Inſerta eſt nobis naͣliter ſummi boni cupiditaſ ⁊ dilectio. alius gratuitꝰ ⁊ infuſus: ꝗ oīum gratuitorūſummꝰ dignitate ꝓprie dicit̉ charitas. Ro. Charitas dei diffuſa ē in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpm̄ſanctūqui datus ē nobis. ſcd̓ꝫ aūt Dyo. optimi optimaeſt adducere a ſb̓iecto: igit̉ calificet̉ ⁊ denoīet̉ actio. Iriſt. Non .n. qꝛ bonū facimus boni ſumꝰ: ſꝫqꝛ boni ſumus bonū facimus. Optima igit̉ ⁊ nobiliſſima actio dilectio ſꝫ qꝛ motꝰ denoīatur a termino in genere ſuo: ſumme bonꝰ eſt motꝰ: cui ſūmuꝫ bonū inqͣꝫtum tale ē obiectū ⁊ terminꝰ. In ꝓductione igit̉ actus iſtius aīa nobiliſſima ē: qꝛ cognoſcēdo ꝯiungit̉: amādo vnit̉ illi bono quod int̓mino nobilitatis ⁊ bonitatis nobile ē. Cogͦſcibile enī cuꝫ ſit ꝑfectio cognoſcētis in eē ſuo: quo nobilius cognoſcibile ē eo nobilior ꝑfectio: ⁊ cuꝫ dilectio ⁊ amor tranſformēt amantē in amatū cumforma dei ſit nobiliſſima: aīa amans deū ſit nobiliſſima. Item cōcomittat̉ ⁊ qͣꝫtitas mēſuransmotū dilectōis qui tripliciter mēſurat̉ .ſ. ẜm intētionē: durationē: ⁊ numeꝝ: vl̓ multitudinē. Contingit .n. ꝯcupiſcere ſummū bonū intētione vehementer vehemētius vehemētiſſime: duratiōediu diutius diutiſſime: multitudine: ſepe vl̓ frequenter ſepiꝰ ſepijſſime: ⁊ ẜm hͦ dilectio actu maior eſt vl̓ minor dilectōe. Igit̉ ſi nō potes ꝯcupiſcere vehemēter ſaltem dura paruꝑ: qd̓ ſi nō diuꝯtinuare potes: qm̄ ẜm Aug. in viatore ſunt cogitationes volubiles ⁊ ꝯſequēter neceſſarie affectōnes: ſaltē ſicut repetēdo frequētes. Naꝫ quo frequētius eo ꝯſequēter vehemētiꝰ ꝯcupiſces ⁊ quovehemētius eo diutius: ſꝫ vide ꝗd impedit: ſicutſe hꝫ diligere ad cognoſcere: ſic diliger̄ ꝑfecte qd̓eſt in patria: ad cognoſcere ꝑfecte: ſic diligere actu ad cognoſcere actu. Scimus aūt plura ſꝫ intel
ligimus vnū ſolū: vt dicit Ariſt. Uerum eſt actu⁊ iō diligere poſſumus actu vnū ſoluꝫ. Terminiaūt oppoſiti diſꝑate ſunt creator ⁊ creatura interquos ſita eſt aīa. Aug. Anima media inter deū⁊creaturas poſita ꝯuerſione ad deū illuminat̉ melioratur ⁊ ꝑficit̉. Conuerſione ad creaturas obtenebrat̉: deterioratur corrumpit̉: ⁊ ph̓i poſueruntaīam creari in orizonte eternitatis ⁊ tꝑis que cūcreaturā actu cognoſcit: ⁊ ꝑ ꝯn̄s actu diligit creatorem: tūc actu cognoſcere: ⁊ ꝑ ꝯn̄s actu diligerenō pōt. Item vnitas motꝰ cauſat̉ ab vnitate mebilis tꝑis ⁊ termini. Cuꝫ igit̉ aīa mobilis ſit ſimplex int̓ terminos oppoſitos ſimul ⁊ ſemel motibus diuerſis eiuſdē generis moueri nō pōt: vnd̓motu affectiōis mouet̉ ad creaturā: tūc motu affectioniſ moueri nō pōt ad creatorē. Diliges aūtdn̄m den̄ tuū vnū .ſ. pre multꝭ. Aug. Unū ē neceſſariū p̄ponit̉ .n. vnuꝫ multis ⁊cͣ. anſelmꝰ. Cur gͦ ꝑmulta vagaris homūcio. Hugo. Cor hoīs qd̓ prius amori diuino fixū ſtabile ꝑſtitit: ⁊ vnū amādovnū ꝑmanſit poſtqͣꝫ ꝑ deſideria terrena defluerecepit quaſi in tot diuiſuꝫ ē quot ea ſunt que ꝯcupiſcit. Cōcomitat̉ ⁊ relatio motū cōcupiſcentie ẜmquā refert̉ in finē ſcis quid deſideraſ reſtat ꝑꝑ ꝗdDeus ſummū bonū eſt obiectuꝫ in qd̓ delectādomoueris: ſꝫ ꝗs finis: vl̓ ꝓpter ꝗd ip̄um appetis.Utiqꝫ ꝓpter ſeip̄m: nā hoc eſt ꝓpriuꝫ amoris deiqꝛ idem ē ei obiectū ⁊ finis nō ſic in virtutibꝰ alijſNam fides q̄ etiā theologica eſt ip̄m primū veꝝhꝫ ꝓ obiecto bonū ſummū ꝓ fine. Un credit prīeveritati: vt credendo mereat̉ acciꝑe ⁊ ꝑticiparebonitatē: ſꝫ amor amat bonū ꝓpter bonū. Sꝫ reſtat ſcire ꝙ bonū ꝓpter bonū appetit̉: aut ꝓpt̓ ſe:aut ꝓpter aliud maiꝰ. Non .n. maius ꝓpter minus: ſꝫ potius ecōuerſo appetit̉. Nota igit̉ trinaꝫrelationē: eſt .n. ẜm Ariſ. deſideriū deſiderari duplex. Nam huius vt finis huiꝰ vt ad finē. v̓bi gr̄aDeſidero vinū deſidero p̄ciuꝫ quo emā vinū: ſꝫaliter vinū aliter p̄ciū ⁊ magis vinū qͣꝫ p̄ciuꝫ: ꝗa⁊ p̄cium ꝓpter vinū. Ariſ. Propter qd̓ vnūquodqꝫ ⁊ ip̄m magis. Itē finis melior ē hijs q̄ ſunt adfinē. Sil̓r amans appeto deū: appeto virtutem:ſꝫ deū vt finē: virtutē vt ad finē. Alig. Uirtutesſi ꝓpter ſe appetant̉: nec ad alid̓ referant̉ inflateſunt: ⁊ iō nō iam v̓tutes: ſꝫ vicia appellāde ſunt.Sic ⁊ a ꝗbuſdā ꝓpter deū aliqua tꝑalia appetūt̉ſꝫ qꝛ facile ibi incuruat̉ ordinis rectitudo quā deflectit ꝯcupiā corrigit: ⁊ ad finē dirigit caſtigās diſciplinas. pͣs. Diſciplina tua correxit me in fineꝫſic ⁊ apl̓s deſideriū hꝫ diſſolui: ⁊ eē cū xp̄o. primūd̓ſiderans ꝓpt̓ ſcd̓m. Itē alia relatio deſiderij addeſideratū. Eſt .n. deſideriū huius ꝑ ſe huiꝰ ꝑ accidens ẜm Ariſt. vt in vino appetitus dulcis. Nāin vino dulce ꝑ ſe appetit̉: vn̄ non deſiderabit̉ ſiacreſit. Tertia relatio ē qua dulce appetito vt de