Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculum.lxi.

corde tuo: ⁊ ex tota aīa tua: ⁊ ex tota menta tua:eſt magnū ⁊ primū mandatū: hoc inquā eſt maximum. Magnū: qꝛ mandat hoc lex naͣlis in mentis om̄is creature rōnalis diuinitus indelebiliterimp̄ſſa. Maius qꝛ remandat: ⁊ repetens iteꝝ remandat lex moſayca a deo data: ⁊ ꝑ angelos ordinata. Deutro. 6. Audi iſrl̓. Dominꝰ deus tuusvnus eſt. Diliges dn̄minū deū tuuꝫ ⁊cͣ. vſqꝫ adoſtijs domus tue. Maximū qꝛ illud ꝯfirmat lexeuangelica ꝑ ip̄um dei filiū tradita. Mathei. 22.Diliges dn̄m deum tuū. Marci. 12. ⁊ Luce. x. ethoc primū mandatū. Primū tripliciter. primūin intētione iubētis. finis .n. in quolibet ea q̄ adfinē ſunt in intētione p̄cedit. i. Thy. i. Finis precepti eſt charitas. Finis nō terminās vl̓ cōſumensſed cōſumans: ad quē om̄e preceptū ordinat̉. ro.13. Plenitudo legis eſt dilectio. pͣs. Omnis ꝯſumationis vidi finē. Item primū in neceſſitate obſernationis. Sunt .n. vt volūt magiſtri p̄cepta q̄dam pͥme quedā ſcd̓e: quedā tertie: quedā quarte neceſſitatis. Prime neceſſitatis ſunt ſine quibus dei ſil̓itudo non ſaluat̉ que a pͥncipio naͣliterobligāt: ⁊ in generali ⁊ in ſpāli: tale ē diligere deum. Secūde neceſſitatis ſunt que a pͥncipio ⁊ naͣliter obligāt in generali: ⁊ nō in ſpāli: vt eſt ſatiſfacere ꝓ peccatis. Tertie neceſſitatis ſunt q̄ ex actuhumano obligāt: ſicut votū: vl̓ que obligāt quoſdam: ſed nō oēs: aut etiā oēs in caſu: ſicut cōſilia.Quarte neceſſitatis ſunt que p̄lati eccl̓aꝝ inſtituunt .ſ. que inſtituit papa: aut archiep̄s in ꝓuinciaſua: aut ep̄s in dyoceſi ſua: aut abbas in abbatiaſua. Prime neceſſitatꝭ eſt ꝯͣ quod oīno diſpenſarinō pōt: nec ab hoīe: nec a deo. Item primū eſt inordine dignitatis. Hic .n. actus digniſſimus eſtcuius dignitas cognoſcit̉ ex tribuſ: ex ſubiectio vl̓potentia a qua egredit̉ actus hec eſt voluntas ſūma ⁊ digniſſima potētia aīe. Item ex habitu veldono potentiā informāte: ⁊ ſuꝑ ſe eleuante hoc ēcharitas que ē ſummū donuꝫ quod pꝫ: qꝛ ab ipſoſummꝰ ordo denoīat̉ .ſ. ſeraphin .i. ardens. Iteꝫex obiecto: qꝛ in ſummū bonū dirigitut̉ .ſ. in deū.Iliges dn̄m deū tuum ⁊cͣ. Duplex eſt did lectio: vna ꝯcupiſcentie qua diligimꝰ illud quod nobis volumus ⁊ deſeramꝰ: vtdiuitias vl̓ honores: alia amicitie: qua diligimillud cui bonū volumus: vt amicos: vtraqꝫ dilectione diliges dn̄m deū tuū. Nota aūt tria circaactū dilectionis .ſ. an̄cedentia: ꝯcomitentia: ꝯſequentia. Antecedētia ꝯſiderari oꝑꝫ: vt ea que adhunc finē ſunt. Nā vt ait Ariſto. ponētes finē aliqueꝫ qūo ⁊ ꝑ que intēdunt: ⁊ ſi plura vident̉ fieri:ꝑ quid facilius ⁊ meliꝰ intēdunt. Si aūt ꝑ vnū ꝑficitur: qūo ꝑ hoc erit ⁊ illud ꝑ qd̓ vſquequo ꝑueniatur ad primā cām q̄ vltimū erit de intētione.Intecedit igit̉ naͣliter cognitio⁊ neceſſario dile-

ctionem ꝯcupiſcentiā apprehenſio. Ratio eſt qꝛvires ordinate ſunt cognitiua ante affectiua: ⁊ inmotibus ⁊ motoribus ordinatꝭ deſtructo pͥori deſtruit̉ qd̓ poſterius eſt. Agu. inuiſa poſſumus diligere cognita nequaquā. Uis ergo deū amare ⁊ꝯcupiſcere pͥus opꝫ cognoſcere. Igit̉ ẜm ph̓m delectabile apprehēſum mouet apprehēſuꝫ: vt delectabile. Summū igit̉ delectabile opꝫ papprehendere cogitādo vt poſſumꝰ diligere appetēdoApprehēdimꝰ aūt ſenſibile auditu viſu: ⁊ nōnunqͣꝫ guſtu. v̓bi gr̄a. Uinū qd̓ ē ſenſibile exteriꝰ alioapprehēdo audiēs narrari de ip̄o vinū illud ē bonum magis aūt cū video: qꝛ viſus ẜm Ariſ. plures rei diras apprehēdit: ⁊ iō tertius iudicat d̓ remagis aūt cū p̄guſto. tūc .n. eſt maxima ꝯiunctioſenſibiliſ ad ſenſuꝫ. Sil̓r intellectꝰ de ſūmo boneintelligit aliꝗd: aut ꝑ aliū: ⁊ ſic qͣſi ꝑ audituꝫ: aut ꝑſe: ⁊ ſic quaſi ꝑ viſuꝫ: ſꝫ pleniꝰ apprehēdit cū affectus aliqual̓r ꝯtingens: vl̓ modice exꝑit̉. Audireaūt ē incipiētiū: videre ꝓficiētiū: guſtare ꝑfectoꝝIncipiēs vis audire: vt ꝯcupiſcas videre vt mouearis: q̄re vt audias: q̄rit .n. famulus ꝓ potu frigido: q̄re igit̉ ⁊ tu int̓roga a deo ⁊ dei hoībus a d̓oin or̄one. Boe. Quid nā agendū cenſes: vt illiusboni ſūmi ſedē inuenire mereamur. Inuocādū īquit oīm reꝝ pr̄em: ſine qͦ nullū rite fundat̉ pͥncipiuꝫ ab hoībꝰ in ſermone: hinc ſeꝗt̉ motꝰ. yſa. 55.Audite audiētes me ⁊ comedite bonū: ꝓficiensvis audire vt poſſis appete̓: vaca vt videas pͣsUacate ⁊ videte: vt vaces negocia pꝰ pone. Qm̄igit̉ ẜm Ariſ. vltimū de intētiōe: primū ē in executione: primū ꝑ loco ⁊ tꝑe negocia ītermitte: vtvaces. anſelmꝰ. Eya nūc homūcio: fuge paululūoccupatōes tuas ⁊ abſcōde te modicū a tuml̓tuoſis cogitationibus tuis: abice nunc oneroſas curas poſtpone laborioſas diſtētiōes tuas vaca aliquāulū mēte deo ⁊ reꝗeſce aliquātulū in eo: fugeoccupatōeſ oꝑationū in hoīe exteriori abſcōde tea tumultū fantaſie abice curas rōnis: poſtpōe diſtentōes voluntatꝭ ⁊ vaca aliquātulū mēte: ſꝫ vid̓qūo vaces: ne derideāt hoſtes ſabbata tua. Uaga gͦ vt videas vide ītellectu vt ꝯcupiſcas affectuceteꝝ vos ꝑfecti. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſtdn̄s: guſtate vl̓ modice ad ꝓbandū: ⁊ videbit̉ qꝛbona ē negociatio eiꝰ ⁊ faſtidietꝭ alia bōa p̄appetitu iſtiꝰ Ricar. Nō pōt vt arbitror ad ꝑfectū ext̓ioruꝫ bonoꝝ faſtigiū ꝑtinceͣ ꝗ int̓noꝝ dulcedinē bonoꝝ nōdū meruit guſtādo ſentire. Eſt igit̉ ordo īter hos app̄henſiōis mōs. Nā auditꝰ ordinat̉ adviſū: vt pꝫ in regina ſab. q̄ audita fama ſalomōiſappetebat vide̓ qd̓ audierat. Hō igit̉ pꝰ inceptōꝫꝓſiciēs ab auditu ad viſum trāſiēs: dicit cum ꝓpheta. Sicut audiuimus ſic vidimus. Uiſus autem ordinatur ad guſtum. Quo contra cuidamindedicitur in libro Regum. Uidebis me: