chriſtiDe humanitate

diffundit̉. Scienduꝫ v̓o ꝙ ſacr̄m iſtud ꝯgruentiſfime ordinatū fuit ad ſalutē hoīs: qꝛ lꝫ aliꝰ moduſfuiſſet deo poſſibilis: nullus tn̄ ita ꝯgruus: vt dic̄Aug. Congruebat .n. ipſi reꝑatori ⁊ reꝑabili ⁊ reptiōi. ꝯgruebat reꝑatori quē decebat ſuā ſapīamoſtende̓ potētiam ⁊ bonitatē. Quid āt potiꝰ qͣꝫ cōiungere extrema ſūme diſtātia. Magna .n. potētia fuit in ꝯiunctōe diſpariū elemētoꝝ: maior ī cōiunctiōe illoꝝ ad ſpm̄ creatū. maxima v̓o in vnione ad ſpm̄ increatū vbi maxīa eſt diſꝑitas. Quidv̓o ſapiētiꝰ qͣꝫ ꝙ ad ꝯpletionē totꝭ vniuerſi fieretꝯiunctio pͥmi ⁊ vltimi: hͦ eſt v̓bi dei qd̓ eſt oīm pͥncipiuꝫ ⁊ humane naͣe que in oꝑibus ſex dieꝝ fuitvltima oīum creaturarū. Quid .n. beniuolꝰ qͣꝫ ꝙcreator reꝝ cōicare ſe voluit rebus creatꝭ: ⁊ hͨ benignitas magna fuit in ꝯiunctōe ſui cū oībꝰ rebꝰ ꝑpn̄tiam: maior qꝛ cōicauit ſe bonis ꝑ gr̄am: maxima qꝛ ſe cōicauit xp̄o hoī ⁊ ꝑ ꝯn̄s generibꝰ ſingulorum in vnitate ꝑſone. Fuit etiā iſte modꝰ ꝯgruentiſſimus ipſi reꝑabili: qꝛ hō ꝑ pctm̄ corruit in īfirmitatē ignorōtiā ⁊ maliciā ꝑ que ineptꝰ factꝰ ē advirtutē diuinā imitādā: ad v̓itatē cognoſcēdaꝫ: ⁊ad bonitatē diligēdā: iō deus hō factꝰ ē ꝑ qd̓ ſe tradidit hoī imitabilē cognoſcibilē ⁊ amabilē. fuitſil̓r iſte modꝰ ꝯgruentiſſimꝰ nr̄e reꝑatiōi quo dn̄sin forma ſerui ꝓcuraret ſalutē ſerui. Sciendū v̓oꝙ lꝫ oꝑa trinitatꝭ ſint indiuiſa: tn̄ ſolꝰ filiuſ incarnatus ē. exemplū de tribꝰ domicelliſ induētibꝰ tunicaꝫ de ꝗbꝰ dici pōt ꝗcꝗd facit vna facit ⁊ alia vnatn̄ ſola induit tunicā: ita in ꝓpoſito: qꝛ incarnationō ſolū dicit oꝑationē: ſed etiā terminū oꝑatiōis/⁊ lꝫ oꝑatio ſit cōis nō tn̄ terminus. Fuit aūt ꝯgruūfiliū incarnari: q̄ ꝗdem ꝯgruitas attēdit̉: ⁊ ẜꝫ ꝓpͥafilij ⁊ ẜꝫ appropͥata. ẜm ꝓpͥa qꝛ filiꝰ ē v̓bū ymago⁊ filiꝰ hō v̓o ꝑ pct̄ꝫ tria ꝑdiderat .ſ. cognitōeꝫ ſapīeſil̓itudinē gr̄e ⁊ hēditatē gl̓e iō miſſū ē v̓bū ymago⁊ filiꝰ. Scd̓ꝫ appropͥata et magis ꝯuenit qꝛ in oꝑecreatōis relucet p̄cipue potētia: in oꝑe creatiōisſapīa ⁊ in oꝑe retributiōis bonitas Scd̓o ſacr̄mdn̄ice incarnatiōis fuit in veteri lege p̄figuratuꝫUn̄ dr̄. i. Corin. x. Oīa in figura ꝯtingebant illis:vn̄ Ber̄. de diuerſis xp̄ꝫ figurātibꝰ dicit ſic. Māna de celis deſcēdit gaudeant eſuriētes de vineaceli botrus erupit gaudeāt ſitiētes: oleū effuſumeſt: gaudeāt egrotātes: inſpirauit deꝰ ſpiraculū vite reuiuiſcāt moriētes: lapis de mōte p̄ſciſſus ē timeant ſuꝑbientes: fons ablutionē pꝫ redeāt p̄uaricatores: A dn̄o factū ē iſtud ⁊ ē mirabile in oculis nr̄is. Idē qd̓ moyſi mōſtratū eſt in rubo ⁊ igneAaron in vga ⁊ flore. Gedeoni in vellere ⁊ rorehoc aꝑte vidit ſalomō in fordimuliere ⁊ eiꝰ p̄cio:aꝑcius p̄cinit Hieremias de femīa ⁊ viro aꝑtiſſime yſaias in v̓gine ⁊ deo. Fuit aūt ꝯueniēs xp̄mp̄figurari. ¶ Primo qꝛ ꝯnaͣle eſt hoī vt ꝑ ſenſibitia deueniat in cognitiōem intelligibiliū. ad ro. i.

Inuiſibilia dei a creatura mūdi per ea que factaſunt intellecta ꝯſpiciunt̉ ⁊cͣ. Dyo. i. c. celeſ. Ierar.Neqꝫ poſſibile ē aliter luce̓ diuinū radiū: niſi varietate ſacroꝝ vl̓ aīum anagogice circūuelatuꝫ .i. īcluſum diuerſis figuris ſacre ſcripture ip̄um repreſentātibꝰ. ¶ Scd̓o vt mirabili miſterio fidēp̄berent mirabiliora facta. Lu. 2. Nō erit impoſſibile apud deū oē v̓bum. Aug. Dicat mihi iudeujs īcredulꝰ quēadmodū virga arida floruit ⁊ frōduit ⁊ nijces ꝓtulit: ⁊ ego dicam illi quēadmodūv̓go ꝯcepit ⁊ peperit. ¶ Tertio vt infidelibꝰ ⁊ indignis diuina miſteria occultarent̉. yſa. 45. Uere tu es deꝰ abſcōditus. Matꝭ. xj. Abſcōdiſti heca ſapiētibus ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuuliſ. glo.i. humilibꝰ: ⁊ ſequit̉ ibidē. Ita pr̄ qm̄ ſic fuit placitum an̄ te: vbi dicit Grecꝰ. Hijs verb̓ exemplahūilitatis accipimꝰ ne temere diſcutere de alioꝝvocatōe alioꝝqꝫ repulſione p̄ſumamꝰ qm̄ iniuſtūeē nō pōt qd̓ placuit iuſto. ¶ Tertio ſacr̄m dn̄iceincarnatōis fuit a ꝓph̓is ꝑ̄conizatū. vn̄ dr̄. In. i.Benedictꝰ dn̄s ⁊cͣ. ⁊ ſequit̉ ibi: ſicut loquutꝰ ē peros ſanctoꝝ. Fuit aūt ꝯueniēs xp̄m a ꝓph̓is p̄conizari. Primo ꝓpter ip̄iuſ gl̓e dilatatōem. yſa. 44.A finibus terre laudes anūciamus. glo. i. p̄dicari gl̓aꝫ iuſti .i. gl̓am xp̄i oēs iuſtificantꝭ. Aug. Gloria eſt clara cū laude noticia: ꝑ ꝓph̓as xp̄s laudabiliter claruit in noticia hoīm: ita vt oēs ꝗ p̄teribant eiꝰ aduentū ⁊ ſequebant̉ clamabāt oſanna īexcelſis filio dauid bn̄dictꝰ qui venit in noīe dn̄i.Scd̓o ꝑꝑ expectantiū ꝯſolationē. ꝓuer. 13. Spesque differt̉ affligit aīum. glo. Tum ꝑꝑ dilationeꝫbonoꝝ: tum ꝑꝑ illationē maloꝝ. Sancti v̓o pr̄estotā ſpem poſuerūt in aduētū dn̄i. iō ex eius dilatione affligebant̉: ꝓpter qd̓ ꝯueniens fuit eos ꝓphetas ꝯſolari. yſa. 35. Dicite puſillanimes ꝯfortamini. glo. in ſpe ⁊ nolite timere. Tertio ꝑꝑ condignam p̄parationē. Amos 4. p̄parare in occurſum dn̄i tui. glo. Vt venientē ad te ꝑ miſteriū incarnatōis auide ſuſcipias liberatorem. ¶ Quarto ſacr̄m dn̄ice incarnatōis fuit a ſanctꝭ pr̄ibus d̓ſideratū. vn̄ dr̄ aggei. 2. Ueniet deſideratꝰ cunctꝭgentibus. Aug. Sciebāt antiqui ſancti pr̄es xp̄eſſe ventuꝝ ⁊ oēs ꝗpie viuebāt dicebāt. O ſi hicme inueniat illa natiuitaſ. o ſi qd̓ credo in ſcripturis ſanctꝭ videā oculis meis. Sunt aūt tres cāe ꝓpter quas intātum deſiderabāt. Primo ꝑꝑ inundantiā terrene miſerie quā ſuſtinuerūt: vn̄ in p̄s.In tribulatione mea inuocaui dn̄m ⁊ exaudiuitde templo ſancto vocem meā. Glo. i. de ventūro xp̄i corpore in cuiꝰ incarnatōe effectum exauditionis ꝯſecuti ſumꝰ. Exo. 4. Obſecro dn̄e mitte quē miſſuruſes. Uide afflictionē ppl̓i tui ſicutloquutus es veni ⁊ libera nos. Ubi notat̉ ꝙ afflictio ⁊ liberatio ppl̓i iſraelitici fuit figura afflictionis ⁊ liberatōis totius humani generiſ. Secūdo

be virioNti. 16

poteti 6