De ſacramentoaltaris
tua. Ad Heb̓. x. Irritam quis faciens legeꝫ moyſi ſi vlla miſeratione duobꝰ vel tribus moritur.Quanto putatis deteriora mereri ſupplicia qui filium dei cōculcauerit ⁊ ſanguinē teſtamēti pollutum duxerit in quo ſanctificatus eſt ⁊ ſpiritui ſancto cōtumeliam fecerit. De ſcd̓o Iere. 5. Indurauerūt facies ſuas ſupra petram ⁊ noluerūt reuertiQuaſi diceret. Quidā ꝑtinaces ī ſua malicia duriores ſunt corde qͣꝫ petra .ſ. qͣꝫ durꝰ adamas quiquāuiſnulla re poſſit frangi ſcinditur tn̄ ſanguinehirci ſed illi duriores ſunt qui nec virtute ſanguinis xp̄i emolliri pn̄t nec a ſua prauitate conuerti.Item duriores ſunt qͣꝫ petra .ſ. quā quelibet ſaxadura quia ad clamorē xp̄i in cruce ⁊ eiꝰ ſanguiniseffuſione terra tremuit ⁊ petre ſciſſe ſūt. Sed iſtinec ad terribilē vocē p̄dicationis nec ad virtutēſanguinis xp̄i pn̄t emolliri ⁊ a ſua prauitate ꝯuerti. De tertio. Here. 22. Ue qui edificat domū ſuam in iniuſticia qui aperit ſibi feneſtras ⁊ facit laquearia cedrina. pingit cinopide .ſ. rubro coloreideſt ſanguinē xp̄i. dicit glo. Qui domuꝫ edificatmaterialē de male acquiſitꝭ vel ornat ſuꝑflue ſanguine xp̄i .i. de rebus eccleſie acquiſitis ſanguinexp̄i grauiter peccat. Sꝫ multo grauiꝰ qui domūſpūalem .i. familiā prauā vt prauas mulieres filios filias qͣſi ꝑtes domꝰ vt feneſtras per quas diabolus ⁊ fures intrant ⁊ laq̄aria quaſi laqueos diaboli iniuſte edificat ⁊ pingit .i. veſtit vel ornat ſanguine xp̄i. Hijs dicitur ve .i. grauis increpatio ⁊eterne pene cōminatio. Secūdus potus ſanguinis xp̄i eſt intellectualis qui a populo xp̄iano ſumitur ſub ſpecie panis de ipſo corꝑe ſaluatoris. Nāſicut ſub ſpecie panis cōſecrati corpus xp̄i eſt pertrāſſubſtātiationē ⁊ ſanguiſ eiꝰ per annexioneꝫ ſicſub ſpecie vini cōſecrati ſanguis xp̄i eſt per tranſſubſtātiationē ⁊ corpus eiꝰ ꝑ annexionē. Unde ſicut ſacerdos ſumit ſanguinē xp̄i ſacram̄taliter decalicę ita fidelis populꝰ ſumit ip̄m intellectualiter. De ipſo xp̄i corꝑe. Iob. 39. Pulli aquile lambunt ſanguinē. Pulli aquile ſūt ſb̓diti eccleſie hijlambū: ſanguine xp̄i non de calice. ſed de ip̄o corpore xp̄i. Hic potus fidelē menteꝫ dulcedine ſuadelectat. Can. i. Dotrꝰ cipri dilectus meꝰ mihi.In botro ſunt duo vua in cibū ⁊ in vua dulcis ſanguis in potuꝫ. p̄s. De petra melle ſaturauit eos.Sicut petra corpꝰ xp̄i in corruptibile ſic mel depetra ſignificat dulcem ſanguinē xp̄i quē fugūt fideles de corꝑe xp̄i. Hec dulcedo tria bōa facit .ſ.ꝯtemptuꝫ vicioꝝ gr̄am bonoꝝ eloquioꝝ. deſiderium eternorum. De pͥmo ꝓuerb. 27. Aīa ſaturata calcabit fauos. Qui enim de petra corꝑis xp̄imelle ſanguinis eius ſaturati ſunt oīs peccati ſuauitatem cōtēnunt. Idicū. 9. Dicit arbor ficus .i.fidelis anima. Nūquid deſerere poſſum dulcedinem meā: vt inter cetera ligna ꝓmouear qͣſi di
cat. Cōtemno gl̓am ⁊ delectamēta mūdi pulchritudine dei. De ſcd̓o. Eant̉. 4. Auꝰ diſtillās labiatua mel ⁊ lac ſub lingua tua quaſi dicat qꝛ ſub lingua .i. in corde plena es ſpūali dulcedine iccircoabūdas vtili ⁊ dulci locutiōe. Matth̓. xij. Ex abūdantia cordis os loquit̉ ſicut de vaſe ſic eſt de corde. Uas plenū felle effundit amaritudinē. plenūmelle dulcedinē. Unde Luce. 6. Bonꝰ homo debono theſauro cordis ſui ꝓfert bonuꝫ ⁊ ecōuerſo.De tertio. Eccl̓. 24. Qui bibit me adhuc ſitiet.Greg. I corꝑalibꝰ appetitꝰ placet exꝑientia diſplicet. Spūalis vero dulcedo quāto magis bibitur tanto magis ſititur. Quia dum ex pleno fonte ſtillatim mūdo cordi deguſtādo illabit̉ eiꝰ plenitudo potanda magis deſiderat̉. p̄s. In ſtillicidijs eiꝰ letabitur germinas. Idē. Sitiuit animamea ad deum fontem viuū. Tertiꝰ potus ſanguinis xp̄i eſt ſpūalis qui ab oībus ſaluadis ſumiturde paſſione xp̄i pia meditatiōe .i. ad Aorinth̓. x.Patres noſtri oēs eundē potum ſpūalem biberūt. Sicut patreſ boni de foraminibꝰ petre aquābiberunt ⁊ in illa ſanguinem paſſiōis xp̄i crediderunt figuratū ⁊ per fidē ſpūalem guſtauerūt ita boni xp̄iani de vulnerū xp̄i pia meditatiōe ſanguinēeius ſolent bibere. Ia. 60. Ilij tui delōge ⁊c. Hicpotus totam aīam quaſi ortū dei irrigādo fructubono fecundat. Eccl̓. 24. Rigabo ortuꝫ plātationum ⁊ inebriabo ꝑtus mei fructū .i. aīe fideles irrigate ſanguine xp̄i faciēt fructū bonoꝝ operum.Coleſcenſes .i. In omni oꝑe bono fructificantes.Fructus bonoꝝ triplex eſt .ſ. Honeſte cōuerſatiōiſſacre deuotionis. ⁊ iocunde pietatis. De primopaſcit homo ſeip̄m. de ſcd̓o deum. de tertio ꝓximū. De primo. Eccl̓. 23. Ego quaſi vitis fructificaui ⁊cͣ. Et flores mei fructꝰ honoriſ ⁊ honeſtatꝭ .i.honeſte ꝯuerſationis. Ad eph̓. 5. Fructꝰ lucis ē inomni bonitate ⁊ iuſticia ⁊ veritate. Que aut in occulto fiunt a filijs tenebraꝝ turpe ē dicere. Mat.7. Omnis arbor bona fructꝰ bonos facit ⁊cͣ. Fructu bone vite paſcit quiſqꝫ ſeipſuꝫ. Prouerb. 27.Qui ſeruat ficum comedet fructu eius. Iſa. 3. Dicite iuſto qm̄ fructum adinuētionū ſuarum comedet. Prouer. 15. Secura mens quaſi iuge cōuiuium. Secura ex hōeſtate vite. 2. ad Corin. i. Gloria noſtra hec eſt teſtimoniū ꝯſcīe noſtre ꝙ in ſimplicitate ⁊ ſinceritate dei ⁊ non in ſapīa carnali cōuerſati ſumꝰ in hoc mundo. De ſcd̓o. Can. 4. Ortus concluſus ſoror mea. emiſſiōes tue paraduꝰmaloꝝ punicorum. ⁊cͣ. Omiſſiōes iſte ſunt fructꝰdeuotionis. Ande ſequitur. Nardus crocus cynamomū que ſunt ſpēs aromatice ⁊ ꝓpter odorebonum ⁊ virtutem ſuam ſignificant fidelium deuotionē deo gratam que conſiſtit in ſacris deſiderijs in varijs virtutibꝰ gemitibus ⁊ orationibus.Hijs fructibus paſcit fidelis aīa dn̄m. Unde ſec