Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

De ſacramentoaltaris

⁊ omni ſpurcicia id eſt putredine: ⁊ verme: ⁊ fetore: ſic ⁊ vos aforis ꝗdem apparetꝭ hoībuſ iuſti: intus aūt pleni eſtis ypocriſi ⁊ iniquitate. ypocriſiid eſt amore vane laudis. iniquitate .i. cupiditate tꝑalium ⁊ odio v̓itatis: ⁊ iō premittit̉: ve vob̓i. extra bonoꝝ ꝯſortium miſerabilis ꝓiectio. Leuitici. 7. Aīa polluta ypocriſi dicit interlinearis:que ederit de carnibus hoſtie pacificoꝝ .i. corꝑisxp̄i que oblata eſt dn̄o peribit de ppl̓is ſuis id eſteicietur de ſaluandis ad dānationeꝫ eterne mortis. Sed ecce ꝯͣ tria magna mala dat leue remedium diuina clemētia que ē ſpūalis ꝯuerſio .ſ. bonum fieri de malo. p̄s. Declina a malo ⁊ fac̄ bonum ⁊cͣ. ⁊ ex frequēti bene agere fit hō bonus. Etcum bonus ē ſequent̉ eū tria bona .ſ. pene debiterelaxatio: diuine gratie reſtitutō: eterne glorie acquiſitio. de pͥmo. 3. regū. i. Si fuerit vir bonꝰ necvnuſ ꝗdem capilluſ eiꝰ in terra cadet .i. ab oī peccato erit īmunis. Eze. 33. Si dixero impio morte morieris ⁊ egerit pniam de peccato ſuo vitaviuit ⁊ nō moriet̉. de ſcd̓o. p̄s. Bene fac dn̄e bonis ⁊ rectis corde. ꝓuer. 12. Qui bonus ē haurietſibi gratiā a dn̄o. de tertio. Mathei. 25. Euge ſerue bone ⁊cͣ. Euge .i. bene gaude: ſerue bone: qꝛ inpauca .i. in bonis que tibi ꝯmiſſa ſunt bn̄ negociatus es ſupra multa te ꝯſtituaꝫ .ſ. eterni gaudij bona. Intra in gaudiū vt .ſ. ex oī parte ꝑfruaris gaudio. yſa. 51. Ueniant in ſyon laudātes ⁊ leticia ſēpiterna ſuꝑ capita eoꝝ: qꝛ cā eterne leticie erit indn̄i regis ſui ꝯtēplatione. Hiere. z1. Ueniēt ⁊ laudabunt in mentē ſyon ⁊ ꝯfluent ad bona dn̄i: tuncletabit̉ v̓go beata maria p̄centrix in choro celeſtiiuuenes .ſ. oēs beati ſeneſ .ſ. angeli: iſti deū laudabunt ⁊ in oībus bonis .i. ſine fine gaudebunt. De tertio genere indigne manducātium .ſ. d̓p̄ſumptuoſis.CA. XVIII.Enite comedite ⁊cͣ. Itē ꝗcunqꝫ māducav iuerit hunc panē ⁊cͣ. de tertio genere malorum indigne cōicantiū eſt h̓ dicendū .ſ.de p̄ſumptuoſis qui nō timēt cōicare vl̓ celebrare in magnis criminibꝰ ⁊ manifeſtis. de hijs prīeCorin. xj. Qui māducat ⁊ bibit indigne indiciuꝫſibi manducat ⁊ bibit .i. valde malū eſt illi. Und̓ſciēdum ꝙ duplex eſt effectus corporis dn̄i .ſ. bonitatis quo ad bonos: ſeueritatis quo ad malos:⁊ tn̄ ip̄m ſemꝑ īmutabile ⁊ bonū in ſe manet: ſꝫ iuſto iudicio effectꝰ eius mutat̉ in his qui male eovtunt̉. Aug. Scā malis poſſunt obeſſe: qꝛ ꝗ māducat corpus dn̄i indigne iudiciū ſibi manducatnō ꝙ res illa mala ſit: ſꝫ qꝛ malus ꝙ bonū eſt malę accipit. huius rei exemplū eſt in ſole ⁊ in vinoNam eādem ſolis lucē quā oculus ſanꝰ ad delectationem ⁊ ꝯfortationē: eger ſuſcipit ad turbatōnem ⁊ vinum qd̓ ſanꝰ homo ad iocunditatē ⁊ cōfortationē. Iebricitans accipit ad maiorem īfir

mitatem vl̓ certe ad mortē. Hinc eſt ꝙ indignecōicantes tria mala ſequunt̉ .ſ. magna culpa: deioffenſa: multiplex plaga. pͥmum malū p̄ſumptuoſe manducātiū eſt magna culpa. Hier. xj. Nūꝗdcarnes ſancte auferent a te maliciaſtuas quibuſgloriata es. yſidorus. Qui ſcelerate viuūt ī eccl̓adei ⁊ cōicare nō deſinunt putantes ſe tali cōionemundari diſcant nil ad emēdationē ꝓficere ſibidicēte ꝓph̓a. Quid ē ꝙ dilectꝰ meꝰ in domo meafacit ſcelera multa nunꝗd carnes ſancte auferēta te malicias tuas; quaſi diceret. Non auferentſꝫ augmētant: huius triplex ē rō .ſ. ꝑuerſa intētio.Actiōes .n. volūtarie triplex ē radix ſiue pͥncipiūvl̓ naͣ vl̓ virtꝰ vl̓ libido. oīs actio cuiuſ radix ē naͣvl̓ virtꝰ bona ē/ cꝰ aūt radix libido. mala ē: ſꝫ eiꝰ ꝙin pctō mortali ē ſciēter. ⁊ ſumit corpꝰ xp̄i nō pōteē radix naͣ neqꝫ virtꝰ aliquo mō dictaret ꝙ aliꝗſrē tam p̄cioſam ac venerādaꝫ in loco vl̓ vaſe immūdo poneret. vn̄ pctōris ꝗ corpꝰ dn̄i ſumēs ponit in ore ſuo polluto ⁊ corꝑe radix eſt libido .i. ꝑuerſa intētio: vt lucri tꝑaliſ. vl̓ vane laudis vl̓ alicuius deceptōis. ſcd̓a rō culpe iſtoꝝ ē dīni p̄ceptitranſgreſſio: ſicut .n. dn̄s in ſtatu īnocētie lignū vite ad edēdū ꝯceſſit ⁊ in ſtatu culpe ꝓhibuit: ſic nobis in ſtatū bono copꝰ xp̄i ꝯcedit̉ ⁊ in malo ꝓhibetur. Ma. 6. Nolite ſanctū dare canibꝰ .i. īmūdispctōribus. Leui. 21. Homo ꝗ habuerit maculā .ſ.peccati nō offerat panē dn̄o .ſ. nec accedat ad miniſteriū eiꝰ. tertia rō culpe iſtoꝝ ē maxima ingratitudo q̄ enī pōt eē maior qͣꝫ ſi ꝗs hn̄s dn̄m a quoaccepiſſet quicꝗd boni hēret ⁊ ip̄um inſuꝑ morteſua de ſuſpēdio liberaſſet eūdeꝫ dn̄m in ſtabuluꝫīmūdiſſimū inimici ſui traditiōe duceret: ⁊ ibi cōculcaret: ⁊ rurſus occideret: tāta ingratitudīe peccant ꝗ corpꝰ dn̄i ſumūt in pctō mortali. p̄s. Retribuebant michi mala ꝓ bonis ⁊ odiū ꝓ dilectiōemea. ⁊ iteꝝ ꝯculcauerūt me inimici mei ⁊cͣ. Hebre. x. Ꝙͣtā putatꝭ mereri ſupplicia ꝗ filiū dei cōculcauerit ⁊ ſanguinē teſtī pollutū duxerit in quoſanctificatus ē .ſ. in morte xp̄i. Ambro. Xp̄m illeꝯculcat ꝗ libere peccat abſqꝫ timore ⁊ pn̄īa ⁊ quieo indigne ꝑticipat. Idē qui indigne xp̄um fumitidem ē ac ſi interfit iat. Aug. Ꝙͣ temerariū eſt qͣꝫqꝫ nephariū eſt cruētis manibus intemerate virginis tractare filium? Quiſ auditus ſuſtineret aurium quis oculus nō ꝯfunderet̉ ad intuitū: cuiusmens nō raperet̉ in exceſſum vbi mūdi p̄ciū mittitur in ſterquiliniū? Non .n. minus eſt deteſtabile in os pollutū qͣꝫ in lutuꝫ mittere dei filiū. ſcd̓mmalū iſtorum ē magna dei offenſa. Iacha. i. Iramagna ego iraſcor ſuꝑ gētes opulētas: qꝛ ego iratus ſum paꝝ ipſi v̓o adiuuerūt in malū quaſi diceret dn̄s. Paꝝ iraſcor hoībus ꝓpter peccata queꝯmittunt̉ in ꝓximuꝫ: ſꝫ maxime eo ꝙ peccant indeum: pͥmo regū. 2. Si peccauerit vir in virum

Acſe