Opuſculum.lviii.
¶ De triplici mō manducandi ⁊ pͥmo de ſacr̄alitantum.CA. XVII.Enite comedite ⁊cͣ. Thema ꝓpriū. quicūēqꝫ manducauerit panē hunc ⁊ biberit calicem domini indigne reus erit corporis ⁊ ſanguinis dn̄i. pͥme Corin. xj. Quintū pͥncipale circaſacr̄m dn̄ici corporis notandū eſt modus māducationis. ⁊ hoc triplex .ſ. ſacr̄alis tm̄: ſpūalis tm̄.ſacr̄alis ⁊ ſpūalis ſimul. Ad hoc intelligendū ſciēdum ꝙ in cibo altaris duo ſunt .ſ. ſacramētū ⁊ v̓tus ſacramēti. Sacramētum vt dicit Aug. duobus conſiſtit: viſibili panis ⁊ vini ſpē ⁊ inuiſibilicarne ⁊ ſanguine xp̄i. Uirtus vero ſacr̄i ē ſanatioa dānatione mortis eterne. Hanc virtuteꝫ ſacr̄icrediderunt ⁊ guſtauerunt ſpūaliter oēs ſaluandiab origine mundi ⁊ quottidie guſtāt oēs boni xp̄iani. ſecūdo modo tā boni qͣꝫ mali hoc mō diſſimili: qꝛ mali māducāt ſacr̄um tm̄. i. ſub viſibili ſpēpanis corpus xp̄i: ſed nō virtutē ſacr̄i manducātſpūalem .i. ſalutem: ⁊ vitā eternam: boni v̓o māducant vtrūqꝫ ſimul .ſ. ſacramentū ⁊ virtuteꝫ ſacramenti. Ex hijs patet triplex modus manducandi. pͥmus ſacramētaliſ tm̄: ſecundꝰ ſpūalis tm̄tertius ſacr̄alis ⁊ ſpūalis ſiml̓. pͥmo manducantmali xp̄iani. ſecūdo oēs ſaluandi. tertio ſoli bonixp̄iani. pͥmi manducāt ⁊ nō manducāt. ſecūdi nōmanducāt ⁊ tn̄ manducāt. tertij manducāt ⁊ māducant̉. p̄mus modꝰ manducādi corpꝰ domini ēſacramētalis tm̄ quomodo mali xp̄iani manducant: qꝛ venerādum corpꝰ in peccato mortali orepolluto ſument es cordis affectum ab influentiavirtutis bonitatꝭ eiꝰ peccatis ſuis īmundiſ: ⁊ duris quaſi luto ⁊ lapide claudunt. Eze. 14. Poſuerunt īmundicias ſuas in cordibus ſuis: ⁊ ydola .ſ.ſcādalum iniquitatꝭ ſue ſtatuerunt ꝯͣ faciem ſuaꝫ.Iſti manducāt ⁊ nō manducāt: manducāt quidē:qꝛ corpus dn̄i ſumunt ſacr̄alit er: ſed tn̄ nō māducant: qꝛ virtutē ſpūalem .i. ſalutem aīe nō percipiunt. Eccl̓a. 6. Eſt aliud malum qd̓ vidi ſub ſole⁊ ꝗdem frequēs apud hoīes. Uir cui deus deditdinitias ⁊ ſb̓am ⁊ honorē: nec tribuit ei ptātem:vt comedat ex eo. Heb̓. vltimo. Habemus altare de quo edere nō habēt ptātem qui tabernaculo deſeruiunt .i. peccatis carnalibꝰ. pͥme Corī. x.Non poteſtis calicē dn̄i bibere ⁊ calicem demoniorum. Grego. Eſt ꝗdem in peccatoribus ⁊ indigne ſumentibꝰ vera xp̄i caro ⁊ verus ſanguis:vꝫ pn̄tiali eſſentia nō ſalubri efficiētia. Aug. Quidiſcordat a xp̄o nec māducat carnē eiuſ: nec bibitſanguinē ⁊ ſi tante rei ſacr̄m quottidie ſibi ſumatad iudiciū. diſcordat a xp̄o ꝗ cordis affectū ab eoauertens ad pctm̄ ꝯuertit ⁊ talis vere miſerabitis dici pōt ad quē taꝫ magnū bonū frequēter ve
nit: ⁊ nullū exinde ſpūale lucrū accipit ſiue ꝑcipit.hͦ modo .ſ. ſacr̄aliter māducantiū tria ſunt generaprimi maliuoli. ſecūdi doloſi. tertij preſumptuoſi. pͥmi ſūt ꝗ corpꝰ dn̄i ſumūt in peccādi volūtate.ſcd̓i ſunt ypocrite ꝗ foris boni apparētes occulteſunt praui: ⁊ tāqͣꝫ iuſti accedūt ad altare. tertij ſūtꝗ maxime mali ſunt: ⁊ tn̄ p̄ſumūt cōicare: de duobus pͥmiſ pōt h̓ dici: ⁊ de tertio in ſequēti. de prīognē̓ maloꝝ cōicantiū .ſ. de maliuolis. yſa. 29. Appropinquat ppl̓s iſte ore ſuo cor aūt eoꝝ longe eſta me. appropinquat ore ꝑ ſacr̄i ſuſceptōem ſꝫ corlonge ē ꝑ peccādi voluntatē: tales tria mala ſequunt̉ peccati ſui aggrauatipa gr̄a xp̄i ſeꝑatio: adet ernā penā ꝯdēnatio. de pͥmo. Mat. 15. Nō eſtbonū ſume̓ panē ⁊cͣ. canibꝰ .i. maliuoliſ. Aug. Habentes volūtatē peccādi grauari magis dico euchariſtie ꝑceptiōe qͣꝫ purificari. de ſcd̓o ſap̄. i. peruerſe cogitatōes ſeꝑant a deo ⁊cͣ. de tertio .i. corī.xj. Quicūqꝫ māducauerit hūc panē ⁊cͣ. Amb̓. Indignꝰ ē ꝗ nō deuota mēte accedit ad euchariſtiaꝫaut in volūtate peccādi manēs reꝰ ē corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i .i. ac ſi xp̄m occideret puniet̉. de ſcd̓ogne̓ maloꝝ cōicantiū .ſ. de doloſiſ ſiue ypocritꝭ. 2.Thimo .z. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tꝑa ꝑiculoſa ⁊ erūt hoīes ſeip̄os amātes hn̄tes ꝗdē ſpēmpietatꝭ. v̓tutē aūt eiꝰ abnegātes: ſpēꝫ pietatꝭ. glo. i.religionis: qꝛ eadē ſacr̄a hn̄t cū pijs virtutē pietatis .i. charitatē abnegātes: multa .ſ. mala occulteꝑpetrantes ⁊ manifeſta fallacit̓ excuſando. talesſil̓r tria mala ſequētur: ſocij iude traditoris efficiunt̉: corā toto mūdo ꝯfundent̉: exͣ bonoꝝ ꝯſortium ꝓijcient̉. de pͥmo. Io. 13. Qui manducat panem meum leuabit contra me calcaneum ſuumHoc dicitur de iuda ⁊ de ſuis ſimilibus. ſcilicetfictis domini amicis. Vnde gloſa. Qui manducat panem meuꝫ nō vt ꝓficiat: ſed vt lateat illeme conculcabit id eſt tradet. Qui ergo vult latere in peccatis ſub plena ſpecie religionis ⁊ communicatiōis ſimilis efficitur: ⁊ ſocius iude traditoris. de ſecundo. Eccl̓aſtici pͥmo. Ne ſis incredibilis timore domini: ⁊ ne acceſſeris ad euꝫ duplici corde: nec fueris ypocrita in cōſpectu hominum: ne forte reuelet deus abſconſa tua ⁊ in medio ſynagoge elidat te: quoniā acceſſiſti malignead dominū ⁊ cor tuum eſt plenum dolo ⁊ falaciaNaum. 3. Ecce ego ad te ſpecioſa dicit dominuſid eſt anima foriſ pulchra hominibus ſpecioſa intus īmunda ⁊ reuelabo pudenda tua in facie tua⁊ oſtendam gentibus nuditatem tuam: ⁊ regnisignominiam tuam ⁊ ꝓijciam ſuper te abhominationes tuas: ⁊ contumelijs te afficiam. de tertio. Mathei. 23. Ue vobis ypocritis qui ſimiles eſtis ſepulchris dealbatis que foris apparēthoībꝰ ſpecioſa: intꝰ aūt plena ſunt oſſibꝰ mortuoꝝ
N 2