corpore xp̄i.Officium de
ctoris ſcī Thome tractaret̉. Quod fuit anno dn̄i.1379. Et tūc eius corpuſſanctiſſimū ad ꝯuentumtholoſanum ordiniſ p̄dicatoꝝ tranſlatū fuit. Naꝫab eius obitu felici vſqꝫ ad illud tp̄s ī monaſteriofoſſe noue ſub depoſito iacuerat. Et qꝛ ad inſtātiāromani pōtificis illud offm̄ dictauit. Ideo ẜꝫ merem romane curie ipſum compoſuit.¶ Incipit offm̄ de feſto corporis xp̄i ad mandatum Urbani pape quarti dictū feſtū inſtituentisper beatum Thomaꝫ aꝗnatē editū opuſculū. 57.¶ In feſto corporiſ xp̄i ad pͥmas veſꝑas. an̄t. Sacerdos in eternum xp̄s dn̄s ẜm ordinē melchiſe.dech panē ⁊ vinū obtulit. p̄s. Dixit dn̄s. an̄t. Miſerator ⁊ miſericors dn̄s eſcam dedit timentibuſſe: in memoriam ſuoꝝ mirabiliuꝫ. p̄s. Cōfiteboran̄t. Caliceꝫ ſalutaris accipiā: ⁊ ſacrificabo hoſtiālaudis p̄s. Credidi. an̄t. Sicut nouelle oliuaruꝫ:eccleſie filij ſint in circuitu mēſe dn̄i. p̄s. Btī oēs.an̄t. Qui pacem ponit fines eccleſie: frumēti adipe ſaciat nos dn̄s. p̄s. Lauda ieruſalē. Capl̓m.Ominus ieſus inqua nocte tradebat̉ accepit paneꝫ⁊ gr̄as agens fregit ⁊ dixit: accipite ⁊ māducate: hoc eſt corpuſ meūꝙ ꝓ vobis tradet̉. ℟. Deo gr̄as.B Homo ꝗdam fecit cenā magnā ⁊ miſit ſeruuꝫſuū hora cene dicere īuitatis vt venirēt. Quia parata ſunt oīa. v̓. Uenite comedite panē meū ⁊ bibite vinū quod miſcui vobis. Quia. Gl̓ia. QuiaHymnus. Pāge lingua gl̓ioſi corporis myſteriūſanguiniſqꝫ p̄cioſi quē ī mundi p̄ciū: fructꝰ vētrisgeneroſi rex effudit gentiū. Nobis datꝰ nobis natus ex ītacta virgine: ⁊ in mūdo ꝯuerſatus ſparſoverbi ſemine: ſui moras īcolatus miro clauſit ordine. In ſup̄me nocte cene recūbens cū fratribusobſeruata lege plene cibis in legalibꝰ: cibū turbeduodene ſe dat ſuis manibꝰ. Verbū caro panemverū verbo carnē efficit: ſitqꝫ ſanguis xp̄i merū ⁊ſi ſenſus deficit: ad firmādū cor ſincerū ſola fidesſufficit. Tantū ergo ſacr̄ꝫ veneremur cernui: ⁊ anti quū documentū nouo cadat ritui: p̄ſtet fides ſuꝑplemētum ſenſuum defectui. Genitori genitoolaus ⁊ iubilatio: ſalus honor virtꝰ quoqꝫ ſit ⁊ bn̄dictio: ꝓcedēti ab vtroqꝫ cōpar ſit laudatio. Amēv̓. Panē de celo p̄ſtitiſti eis. ℟. Omne delectamētū in ſe hn̄tem. Ad. M. an̄t. Oqͣꝫ ſuauis ē dn̄eſpūs tuus: ꝗ vt dulcedinē tuā ī filios demōſtraretpane ſuauiſſimo de celo p̄ſtito eſuriēteſ replēs bonis: faſtidioſos diuites dimittis īanes. Or̄o. Deus ꝗ nobis ſb̓ ſacr̄o mirabili paſſionis tue memoriaꝫ reliꝗſti: tribue q̄s: ita nos corꝑis ⁊ ſanguīs tuiſacra myſteria venerari: vt redēptiōis tue fructūin nobis iugiter ſentiamꝰ. qui vi. Ad cōpletꝭ. an̄t.Miſerere. p̄s. Cū īuocarē. cū ceteris Ad nunc di
mittiſ an̄t. all̓a. Panis quē ego dedero all̓a: caromea ē ꝓ mūdi vita all̓a all̓a. Ad matꝭ. inuiti. xregē adoremus dn̄antem gētibꝰ. Qui ſe māducātibus dat ſpūs pinguedinē. p̄s. Uenite. Hymnꝰ.Sacris ſolēnijs iūcta ſint gaudia ⁊ ex p̄cordijs ſonēt p̄conia: recedāt vetera noua ſint oīa: corda voces ⁊ oꝑa. Noctis recolit̉ cena nouiſſima qͣ xp̄uscredit̉ agnū ⁊ azima dediſſe fratribꝰ iuxta legittima: p̄ſcis īdulta pr̄ibꝰ. Poſt agnū typicā expletisepulis: corpus dn̄icum datū diſcipulis: ſic totumoībꝰ qd̓ totū ſingulis eiꝰ fatemur manibꝰ. Deditfragilibꝰ corꝑis ferculū: dedit ⁊ triſtibꝰ ſanguinispoculū: dicēs accipite qd̓ trado vaſculū: oēs ex eobibite. Sic ſacrificiū īſtituit: cuiꝰ offm̄ cōmitti voluit ſolis p̄ſbyteris ꝗbus ſic ꝯgruit vt ſumāt ⁊ dētceteris. Panis angelicus ſit panis hoīuꝫ: dat panis celicuis figuris terminū o res mirabilis: manducat dn̄m pauꝑ ſeruus ⁊ humilis. Te trina deitas vnaqꝫ poſcimꝰ: vt q̄ ſic nos viſitas ſicut te colimꝰ: ꝑ tuas ſemitas duc nos quo tēdimꝰ: ad lucēquā īhabitas. Amē. In pͥmo noct̉. an̄t. Fructū ſalutiferū guſtādū dedit dn̄s mortꝭ ſue tꝑe. p̄s. Beatus vir. an̄t. A fructu frumēti ⁊ vini multiplicatifideles: ī pace xp̄i reꝗeſcūt. p̄s. Cū īuocarem. an̄t.Cōione calicis quo deꝰ ip̄e ſumit̉: nō vituloꝝ ſanguine ꝯgregauit nos dn̄s. p̄s. Cōſerua. v̓. Paneꝫceli dedit eis. ℟. Panē angeloꝝ māducauit hō.Icō pͥma. Immēſa diuine largitatis bn̄ficia exhibita ppl̓o xp̄iano: inextimabilē .n. ꝯferūt dignitatem. Neqꝫ .n. ē aūt fuit aliqn̄ tā grādis natio q̄ habeat deos appropinquātes ſibi ſicut adeſt nobisdeꝰ nr̄. Unigenitꝰ ſiꝗdē dei filiꝰ ſue diuinitatis volēs nos eē participes naͣm nr̄am aſſumpſit vt homines deos faceret factꝰ hō. Et hͦ inſuꝑ qd̓ d̓ nr̄oaſſūpſit: totū nobiſ ꝯtulit ad ſalutē. Corpꝰ nāqꝫ ſuūꝓ nr̄a recōciliatiōe ī ara crucis hoſtiā obtulit deopr̄i. Sāguinē ſuū fudit in p̄ciū ſimul ⁊ lauacruꝫ vtredēpti a miẜabili ẜuitute a peccatꝭ oībꝰ mūdaremur. ℟. Imolabit hedū multitudo filioꝝ iſrl̓ adveſperā paſche: ⁊ edēt carneſ ⁊ azimos panes. v.Paſcha nr̄m īmolatꝰ ē xp̄s: itaqꝫ epulemur in azimis ſinceritatis ⁊ veritatꝭ. Et edēt. Lectio ſcd̓a.Ut aūt tāti bn̄ficij iugis ī nobis maneret memoria: corpꝰ ſuū ī cibū ⁊ ſanguinē ſuū ī potū ſb̓ ſpē panis ⁊ vini ſumēdū fidelibꝰ dereliꝗt. O p̄cioſum ⁊admirādū ꝯuiuiū: ſalutifeꝝ ⁊ oī ſuauitate repletūQd̓ .n. hͦ ꝯuiuio p̄cioſiꝰ eē pōt: ī quo nō carnes vituloꝝ ⁊ hyrcoꝝ vt olim ī lege ſꝫ nobis ſumēdijs rponit̉ xp̄s verꝰ deus; Quid hͦ ſacr̄o mirabiliꝰ; Inip̄o nāqꝫ panis ⁊ vinū ī xp̄i corpus ⁊ ſanguine ſbaliter ꝯuertunt̉. Iōqꝫ xp̄s deꝰ ⁊ hō ꝑfectꝰ ſub modici panis ⁊ vini ſpē ꝯtinet̉. ℟. Comedetis carnes⁊ ſaturabi mini panibꝰ: iſte ē panis quē dedit vob̓dn̄s ad veſcēdū. v̓. Nō moyſes dedit vobiſ panede celo: ſꝫ pr̄ meus dat vob̓ panē de celo veꝝ. IſteLcō. iij. Māducat̉ itaqꝫ a fidelibꝰ ſꝫ minime lace