De narturageneris
diuerſas que tamen participatione generis erūtvna ſb̓a. Corporalia enī ⁊ incorporalia plus differunt qͣꝫ ẜm aliquod genus reale. Et hoc ideo eſtqꝛ nō habēt aliquam rē vnam eis cōem ẜm rōnētm̄. ¶ Si aūt diceret̉ ſb̓a que eſt genuſ pͥmi componi ex maͣ ⁊ forma ⁊ hoc eſſe cōe eis: ſequeret̉ ꝙſb̓a nō eſſet genus pͥmum. Omne enim ꝯpoſituꝫex maͣ ⁊ forma habet: vn̄ ſumit̉ in eo rō generisſ. mam ⁊ rō differentie .ſ. formā: vn̄ eſſet aliquodgenus pͥus ſb̓a: ⁊ ideo implicatio ꝯͣdictionis ē dicere genus pͥmum cōponi ex maͣ ⁊ forma. Inde ēꝙ ſi nō eēt aliqua ſb̓a ſeparata corpus foret genuipͥmum: vt dcm̄ eſt: ſꝫ tunc rō corporis logice tm̄acciperetur: nec foret in corpore cōpoſitio maͣe ⁊forme ẜm ꝙ eſſet genus. Si enī oīa genera eſſentvnius rōnis: ita .ſ. ꝙ in quolibet eſſet compoſitiomaͣe ⁊ forme: nō foret ſtatus in genere. ¶ Ratioigitur generis cōuenit ſubſtātie ꝑ actum intellectus tm̄: qui nō fundat̉ ſuꝑ rem aliquam vnamcōem vtriqꝫ nature ſicut reperit̉ naͣ anīalis vnaquodāmodo cui addit̉ vnitas vniuerſalitatꝭ quāfacit intellectus. Unde ph̓s in. 7. meth. docēs ꝙydee nō ſunt ſubſtātie quedā vniuerſales ſic arguit. Uniuerſale ſemꝑ habꝫ dici de ſubiecto aliquoſed ſb̓a nō dicit̉ de aliquo ſubiecto: igit̉ nō eſt aliqua ſb̓a vniuerſalis que ydea dici poſſit. In p̄dicamētis v̓o docet vt vr̄ oppoſitum: qꝛ ẜm eū ibinō eſt ꝯtra rōnem ſubſtātie de ſubiecto predicarilꝫ ſit cōtra rōnem ſubſtātie in ſubiecto eē. Sꝫ aduertandum ē ꝙ ẜm logicam ꝯſiderationē agit inp̄dicamētis. Logicus .n. ꝯſiderat aliqua ẜm ꝙ ſumuntur in rōne: ⁊ ideo ꝯſiderat ſb̓am ẜm ꝙ ꝑ actionem intellectus ſubeſt rōni vniuerſalitatis: ⁊iō qͣꝫtum ad predicatōem que actū rōnis dicit p̄dicatur de ſubiecto .i. de re extra aīam. Sꝫ ph̓uſpͥmus ꝯſiderat de rebus ꝓut ſunt vere entia: ⁊ iōapud ph̓m nō eſt differētia inter dici de ſb̓o ⁊ eēin ſubiecto. Ex quo pꝫ ꝙ ex ſola actione intellecteſt ꝙ ſb̓a p̄dicetur: quod habet inqͣꝫtum eſt genus⁊ nō ex aliqua cōitate reali: vt dc̄m eſt. C. VIII.X dictis igit̉ manifeſtum eſt nullam forniam que realiter ſit ſubſtātia p̄cedere inre corporeā ꝑ quam res eſt corpus. Cumaūt formatio generis ⁊ ſpeciei que eſt actio ītellectus nō ſit fictitia ſicut ē qn̄ fingit nō ētia vt montem aureuꝫ cui nihil reſpondet extra in re: ſed exꝯceptione mōtis ⁊ auri format .ſ. mentē aureumneceſſario in re ip̄a corporea aliꝗd erit ſuꝑ qd̓ intellectus formet vtrumqꝫ genus: ſubſtātiam .ſ. ⁊corpus: que inter ſe ſolum ordineꝫ pͥoritatis ⁊ poſterioritatis ab intellectu cōceptuꝫ habent a quohabent rōnem generum: nō ꝙ in natura reꝝ aliquid ſit ad aliud ordinabile cum in vna re nō ſitpͥus ⁊ poſterius reſpectu ſui ip̄ius: niſi forte in ill̓in ꝗbus eſſentia eſt in ſucceſſione: quod nō poteſt
ſubſtantie conuenire. Unde in ip̄a nō eſt ordo: vtdicit̉. 7. meth. licet ordo ſit in differentijs que ponuntur in diffinitiōe ſubſtantie. Tota naͣmqꝫ conſtituit̉ diffinitio ex vltima differētia. Quod ex hͦpatet: qꝛ ſi aliqua alia differentia replicet̉ ſuperillam erit nugatio. Vt dicat̉ homo aſt aīal bipeshn̄s pedes: nugatio eſt. Sub pede enī includiturhabens pedes: ſicut ternarius in ſenario. Si aūtdicatur habēs pedes ⁊ addat̉ duos: nō eſt nugatio. Hunc aūt ordinem inter differentias ſola rōfacit quod ex ꝓceſſu ph̓i ibidem manifeſtum eſt:Dicit enim ꝙ vera diffinitio inueſtigans ſubſtātiam rei eſt ex genere pͥmo ⁊ differentijs: que poſtea nō habent diuidi per differētias ꝑ accidensRatio aūt quare genus pͥmum dꝫ poni in diffinitione: eſt qꝛ genera inter media nihil aliud ſunt:niſi genus pͥmum cum differētijs additis: vt ſi īdiffinitione hominis ponat̉ aīal quod eſt int̓ medium genus: manifeſtum eſt ꝙ nihl̓ aliud eſt aīalqͣꝫ ſb̓a que eſt genus pͥmum cum his differētijs:que ſunt aīatum ſenſibile. Non ſolum aūt hoc genus diuidit̉ ꝑ differētias: ſꝫ differētie ille iterumꝑ alias differētias diuidunt̉: ſed hͦ fieri neceſſe eſtꝑ differētias ꝑ ſe ⁊ nō ꝑ accidēs: puta aīal diuidit̉ꝑ habens pedes: ⁊ nō habens pedes. Habens ātpedes nō diuidit̉ ꝑ alatum ⁊ nō alatum: qꝛ accidit ꝙ diuidat̉ ſic: ſꝫ ꝑ ſe diuidit̉ ꝑ hn̄s pedes duoſvl̓ nō hn̄s pedes duoſ: ⁊ ſic ne ceſſe ē dr̄ias diuidiqꝛ ille ſunt remotiores a genere qͣꝫ pͥme. Alatumaūt ⁊ nō alatū nō plus diſtāt ab aīali qͣꝫ hn̄s pedeſ⁊ nō habēs pedes. Qūo aūt vunum fiat ex genere ⁊ hijs differētijs docet ꝑ hͦ ꝙ genus nō eſt p̄terſuas ſpēs. Non .n. eſt aīal̓ qd̓ nō ſit hō vl̓ equus.Si .n. inuenirē aliquid p̄ter ſpēm qd̓ dicat̉ genꝰ:illud nō erit genus: ſꝫ maͣ. lꝫ namqꝫ idē ẜm nomēꝯueniat generi ⁊ maͣe: nō tn̄ erit idē ẜꝫ rōnē. Māenim cū ſit pars integraliſ rei nō p̄dicat̉ de re. genus v̓o cum p̄dicet̉ de re: opꝫ ꝙ totum ſignificet.Corpus nāqꝫ qd̓ eſt maͣ hoīs hꝫ de intellectu ſuotres dimēſiones cū aptitudine ad formā hoīs ſuꝑueniētem: ſine eo ꝙ ip̄am ꝯtineat implicite vl̓explicite. Corpus aūt vt eſt genus eſt ſb̓a cōpletavltima forma: indeterminate tn̄ cuius ſpēs erūtſubſtātie ꝑfecte ꝑ eaſdem formas determinatasvt ꝑ formā hoīs aut bouis. Sicut .n. qn̄ pͥuatio ēīnominata aliquid dr̄ fieri ex ſimplici ma: vt ſi figura fiat ex ligno cōſtat: ꝙ ſit ex infigurato: ita cuforma eſt ſine noīe ſimpliciter noīatur ex maͣ: id̓odr̄ fieri ex maͣ ⁊ forma: ⁊ hoc ideo ē: qꝛ hͦ nō ꝯtīgitvbi eſt aliqua forma determinata: ſꝫ vbi eſt forma cōis. Compoſitū namqꝫ ex maͣ ⁊ forma cōe egenus: vn̄ ex hͦ eſt ꝙ aīal qd̓ eſt genus: nō eſt p̄terſpēm aliquā qꝛ forme ſpērum nō ſūt alie a formiſgeneris realiter: ſꝫ tm̄ dr̄ia cōis ⁊ ꝓprij ſiue detemīati ⁊ indetermīati: ⁊ ideo dr̄ia nō addit̉ generi