Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculumtrigeſimum nonū.

obmiſſio huius particule ſimiliter tollit contradictionem. Quartus ē cōtra hāc particulam in eodem tempore: ſicut hic domuſ eſt clauſa in nocte⁊ nō eſt clauſa in die: ergo eſt clauſa ⁊ nō eſt clauſaNō ſequit̉ qꝛ diuerſitas tꝑis īpedit ꝯͣdictionem.Et eſt ſciēdū ꝙ hec fallacia ꝯuenit cū fallacia ẜmquid ⁊ ſimpliciter in hoc qꝛ in vtraqꝫ ꝓceditur abeo quod dicitur cum determinatione ad id quoddicit̉ ſimpliciter. Sed hec eſt differētia qꝛ in fallacia ẜm quid ⁊ ſimpliciter determinatio diminuit de ratione eius quod eſt ſimpliciter eē quodnō de neceſſitate accidit in hac fallacia. Sed heedeterminationes addite diminuūt de rōne contradictionis. Bene enim ſequitur. Hoc ē duplūad illud ẜm latitudinem igitur eſt duplum ad illud. Nō tamē ſequitur ꝙ ſit contradictio ſi ad diuerſa referatur. Patet etiā ex dictis ꝙ hec fallacia ꝑuenit ẜm generalem entium contradictionem que eſt oppoſitio. Nam eſt omnis contradictionis principium. De fallacia petitionis pͥncipij. CA. XIIEquitur de fallacia petitionis principij.Principium hic dicitur pͥncipale ꝓpoſitum. Tunc igitur aliquis petit pͥncipiumquādo aliquis petit ſibi concedi pͥncipale ꝓpoſitum quod debet ꝓbare quod ꝗdem ſi ſub eodemnomine petat nulla ſit fallacia: ſed petens videbitur deridēdus ſicut ſi velit ꝓbare homo currit⁊ petit eādem ſibi concedi. Si v̓o petat id quodvult ꝓbare ſub alio vocabulo poterit eſſe fallacia⁊ tūc ꝓprie petit illud qd̓ eſt in pͥncipio ideſt illudquod in ſe ꝯtinet pͥncipale ꝓpoſitum. Fallacia ergo petitionis pͥncipij eſt deceptio ꝓueniens ex eoqd̓ idē aſſumit̉ ad ꝓbationē ſui ipſius ſub alio vocabulo. Cauſa ergo apparētie in hac fallacia ē diuerſitas apparens. Similitudo ꝯcluſiōis ē ex p̄miſſis: cauſa v̓o nō exūtie eſt ydemptitas earūdēſunt aūt modi huius fallacie ꝗnqꝫ. Primus modus eſt qn̄ diffinitū petit̉ ad diffinitionis ꝓbationem vel econuerſo vt ſi debeat ꝓbari ꝙ hō currit⁊ petat̉ ꝯcedi ꝙ aīal rōnale mortale currat quo cōceſſo arguat̉ ſic: aīal̓ rōnale mortale currit igiturhomo currit. Hec nulla ꝓbatio ē qꝛ ſimiliter dubitatur de p̄miſſa ⁊ ꝯcluſione. Secūdus modusē qn̄ vniuerſale petit̉ ad ꝓbationem particularisvt ſi debeat ꝓbari ꝙ oīum ꝯtrarioꝝ eadē eſt diſciplina ⁊ aſſumat̉ iſta oīum oppoſitoꝝ eadē eſt diſciplina ergo oīum ꝯtrarioꝝ eadem eſt diſciplinaHec p̄miſſa non ē magis nota qͣꝫ cōcluſio. Tertimodus ē quādo petūtur oīa particularia ad ꝓbationē vniuerſalis vt ſi debeat ꝓbari ꝙ oīuꝫ oppoſitoꝝ eſt eadē diſciplina ⁊ aſſumat̉ iſta oīum contrarioꝝ eſt eadem diſciplina oīum pͥuatiue oppoſitoꝝ eadē eſt diſciplina ⁊ ſic de alijs igit̉ oīuꝫ oppoſitoꝝ ē ęadē diſciplina hęc ēt concluſio ī p̄miſ

ſis petit̉. Quartus modus eſt qn̄ petit̉ diuiſim ꝙdꝫ ꝓbari ꝯiunctiꝫ vt ſi debeat ꝓbari ꝙ medicinaſit ſciētia ſani ⁊ egri ⁊ ſumat̉ ita medicina eſt ſcīaſani ⁊ medicina ē ſciētia egri ergo medicina ē ſciētia ſani ⁊ egri hic ēt petit̉ id quod deberet ꝓbari.Quintus modus eſt quādo petit̉ vnum correlatiuoꝝ ad ꝓbationem alterius vt ſi debeat ꝓbari ꝙSocrates ſit pater Platōnis ⁊ ſumat̉ ita plato ēfilius ſocratis igit̉ ſocrates eſt pater platōnis hicetiā petit̉ ꝙ deberet ꝓbari ab alijs verbis. Et eſtſciēdum ꝙ hec fallacia nō peccat contra vim illatiuam argumentandi qꝛ bene ſequit̉ concluſiodatis p̄miſſis cum ſeruet̉ debita habitudo inferētis ad illatū ſed peccat ꝯͣꝓbationem argumētiNam ꝓbatio dꝫ eſſe magis manifeſta quod h̓ nōobſeruat̉. Unde hic non accidit deceptio ex eo ꝙꝯcluſio non infert̉ ex p̄miſſis cū illationes p̄dicteſint ẜm locos dyalecticos ſꝫ accidit deceptio. exeo ꝙ petitur idem ꝯcedi ac ſi eēt diuerſum. Unde ſi in p̄miſſis modis argumentādi accipianturp̄miſſe ex eo ꝙ ſint magis note ⁊ nō quaſi petite.nō erit argumētū ſophiſticū ſed dyalecticū. Patet aūt ex p̄dictis ꝙ hec fallacia ꝓuenit ẜm idem⁊ diuerſum ꝓut nō diſcernit̉ inter ea.CA. XIII. De fallacia ꝯſequentis.Equitur de fallacia ꝯſequētis. Cōſequēsaūt vt hic ſumit̉ eſt qd̓ ſequitur ad antecedens in ꝓpoſitione ꝯditionali vt cum dr̄ ſiSor. eſt hō eſt animal ſortem eē animal eſt conſequēs ſor. v̓o eſſe hoīeꝫ eſt antecedēs. Eſt ergo fallacia ꝯn̄tis deceptio ꝓueniēs ex eo ꝙ ꝯn̄s eſtimatur eē idem cū ancedente oīno. Ex hoc enim ꝯtingit aliquaꝫ credere ꝙ ſi ꝯn̄s ſequit̉ ad an̄cedēs ita⁊ ecōuerſo antecedēs ſequat̉ ad ꝯn̄s. Unde pꝫ ꝙhec fallacia ꝯn̄tis in duabꝰ ꝯſiſtit ꝯſequētijs quaꝝvna eſt vera ⁊ altera falſa ſicut ſi dicat̉. Si aliꝗscurrit mouet̉: ſed ſortes mouet̉: igit̉ ſortes curritHec .n. ꝯſequētia ſi ſortes currit mouet̉ que p̄moponit̉ eſt vera ſed iſta ad quā ꝓcedit̉ ē falſa ſi mouetur igit̉ currit. Vbi v̓o tm̄ ponit̉ vna ꝯſe quētianō eſt fallacia ꝯn̄tis. Unde ſi dicat̉ ſor. eſt a īal igitur ſor. ē homo nō ē fallacia ꝯſequētis ex modo argumētādi ſed magis fallacia accn̄tis. Nam ſicutfallacia ꝯſequētis ꝓuenit ex eo ꝙ ꝯſequens exiſtimatur oīno eſſe idem antecedēti cū nō ſit. Ita fallacia accn̄tis ꝓuenit ex eo ꝙ predicatū exiſtimat̉omnino idē eſſe ſubiecto. Unde hec fallacia d̓nominatur a conſequēdo. illa aūt ab accidēdo qd̓ ē īherere. Et inde eſt ꝙ quādo ꝓcedit̉ argumētādoſoluꝫ ab aliqua cathegorica ꝑ quā ſignificat̉ aliꝗdineſſe ē fallacia accn̄tis: qn̄ ab aliqua ꝯditionaliēfallacia ꝯn̄tis. Et ideo ph̓s dicit ꝙ fallacia accutis ē in vno ⁊ fallacia ꝯſequētis in pluribus .ſ. concequētijs. Et ex hoc etiam patet ꝙ in ꝯſequentijsconſequens eſt aliquo modo pars accn̄tis. Nam