Opuſculumvigeſimum nonum

dicant vite termīationē ꝓpter qd̓ ip̄e etiā ꝑſeuscaput aduerſo vultū abſciſuꝫ tꝫ. ſꝫ hͦ ſicut diximꝰnō imponit rebus neceſſitatē ſꝫ facilē ⁊ mutabilēinclinationē hꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ d̓ noua veſte induta luna exn̄te in leone eodē modo dicēdūeſt. Sicut .n. radiatio ꝑyodi diſpoſitōem ordinieſſe ⁊ duratiōis impͥmit rebus naͣlibuſ: ita etiaꝫ īprimit artificiatis. ꝓpter qd̓ figure ymaginū magicarū ad aſpectū ſtellaꝝ impͥmūt̉ et fieri ꝑcipiūtur. ¶ In quo gne̓ cāe fatū īcidat. ¶ Articl̓s. 5ꝰUinto querit̉ in quo genere cāe incidat. ⁊hͦ ſolutū eſt ꝑ antecedētia: qꝛ in v̓itate cānō eſt ſꝫ eſt aliꝗd cāe. Eſt .n. forma ordīs⁊ vite ymaginē hn̄s ⁊ virtutē celeſtis circuli. ſic̄dicimus aliqn̄ ꝙ aliqua nō ſūt vere entia ſꝫ ſuntaliꝗd entis: ſicut ea q̄ ſūt in aīa: ⁊ ẜm aliquos motus: ⁊ tp̄s vt dicit Aui. Quidē tn̄ nitunt̉ ꝓbare ꝙſit cā: eo ꝙ plato ponit ꝯpares ſtellas his q̄ naſcūtur: in ꝗbus ſūt forme que ſūt cāe reꝝ generatarū⁊ regula eē ⁊ vite eaꝝ. Inducit .n. deū deoꝝ dicētem ad deos corꝑales q̄ ſunt ſtelle: ⁊ dicit. horuꝫgeneratoꝝ in inferioribꝰ ſementē ego faciā vt vobis ꝯtradam: veſtrū erit parare ea. ⁊ precipit eiſquos ſil̓es ſibi videt iuſticiā ⁊ pietatē colere: ⁊ lviuēt poſt terreni diſſolutionē intellectuſ. Hoc d̓hoībus dcm̄ eſt: quoꝝ īmortaliſ ē intellectꝰ ⁊ poſtmortē ſydereas ſedeſ accipiēt ſicut a ſemēte fiderum in generationē deſcēdit. Propterea dixit ꝙdeſcendēs ꝑ circulos planetaꝝ vires aīe accipitmemoriā intelligētiā: ⁊ volūtatē: ſicut expōit macrobius ſuꝑ ſomniū ſcipionis. Hoc etiā videt̉ tāgere Ouidius loquēs de lacteo circulo ⁊ dicensHac iter ē ſuꝑis ad magni tecta tonātis. Hoc eēvr̄ ꝑ rōnem. Quia quoꝝ vnus ē eēntialis actus:illorum vr̄ eſſe vna naͣ. Intelligētie aūt celeſtis ⁊intelligētie hoīs in ꝯceptōe viri videt̉ eē vnꝰ eēntialis actus: gͦ vna naͣ. Inde vlteriꝰ quoruncunqꝫformaꝝ vna naͣ eſt: illaꝝ vna relatio ē ad corpusvnius naͣe ſi in aliquo corpore eē dicunt̉. Sꝫ intelligētie celeſtis relatio ē ad ſtellā vl̓ ad orbē ẜꝫꝯparem ſtellā. gͦ ⁊ ītellectualis naͣe in hoīe erit relatio ad ſtellam ꝯparem. Hoc etiā vr̄ ꝑ dcm̄ cōmētatoris ſuꝑ. xj. meth. vbi dicit ꝙ finis ꝓſperitatis intellectus hoīs eſt: ſi poſt mortē ꝯtinuēturmotori celeſti. ¶ Solutio dicēdum ꝙ falſū ⁊ hereticum ē dicere ꝙ aīe intellectuales deſcēdanta cōpare ſtella. Egyptioꝝ .n. ph̓oꝝ fuit opinio ꝙītellectuales aīe ſtellis a deo deoꝝ factiſterrenoaffectu quo aliqn̄ afficiunt̉ grauant̉: q̄ grauāte deprimunt̉ ad corꝑa generabilia: ⁊ corruptibilia: ⁊ibidem deputate ꝑ cultū pietatꝭ ⁊ iuſticie recipiūtur ad cōpares ſtellas. Affectū aūt terrenū ad intellectuales aīas ꝑuenire dixerunt: eo mō quo afficitur aīa ẜm certā dulcedinē nutrimēti corꝑis.Poſiſerunt .n. ꝙ ſubtiliſſimo vapore paludū me

ctidarum inter duo ſolſticia poſitarum ſuꝑ quasmaximꝰ planetaꝝ ē diſcurſus nutriunt̉ corꝑa planetaꝝ ita ꝙ qn̄ illū attrahūt ex grauitate depͥmūt̉⁊ retrogradant̉: ⁊ qn̄ eundē digerūt eleuāt̉ ⁊ curſu dirigunt̉. Hanc aūt ſubtilitatē in ſpera ignis ⁊aeris nectar deoꝝ vocabāt: ⁊ hͦ modo affectū terrenorum ad aīas in ſtellis poſitas ꝑuenire dixerunt. Heretici aūt ab hac opinione occaſionē erroris ſumētes dixerūt aīas eſſe in celo cum angelis factas: ⁊ ꝓpter pctm̄ quod cōmiſerunt in corpore eſſe detruſas: vt h̓ purificate ad celeſtes fedes recipiant̉. ⁊ hoc ē quod dicit dauid. Educ̄ d̓carcere aīam meā ⁊cͣ. His gͦ refutatis: dicēduꝫ ēcum ph̓o. 2. de cāis ꝓprietatū elemētorum ⁊ planetarum: ꝙ cum cadit ſemē viri in matricē mulieris decoꝗt̉ in ea decoctōe forti ⁊ fit fruſtrū carnis ⁊ creat̉ ī ea aīa iuſſudei. Ad pͥmū gͦ dicēduꝫēplato cū dic̄ ſemēteſ aīaꝝ eē in ſtelliſ: hͦ dic̄ rōe ſil̓i.tudinis ꝓportionis intellectꝰ humani ad intellectum intelligētie celeſtis. nec ſtelle hͦ aſſequunt̉:niſi ꝑ miniſteriū ſicut ip̄e deꝰ deoꝝ dicit ꝙ ip̄e horum ſemēteꝫ facit. Semētis .n. hͨ nō eſt in potentia que ſit an̄ actū: ſꝫ eſt ip̄a factio naͣe intellectualis. Dictū aūt ouidij in li. methamorphoſeos eſtnō niſi ꝑ viā candidaꝫ cādore innocētie ⁊ iuſticieꝑuenit̉ ad magni tecta tonātis. Ad id qd̓ obijcit̉ꝑ rōnem dicēduꝫ ꝙ quoꝝ vnus ē eēntialis actusilloꝝ eſt vna naͣ. Intelligere aūt ⁊ ꝯtemplari ītellecta nō ex quo eſt intelligentie celeſtis ⁊ aīe rōnalis: ſꝫ per pͥus ⁊ poſterius: qꝛ intellectus intelligētie eſt ſine ꝯtinuo ⁊ tꝑe. ⁊ ſine collatōe ⁊ in iſta prima reꝝ veritate. intellectꝰ aūt noſter ē cū cōtinuo⁊ tꝑe: hn̄s ſe ad pͥmas v̓itates reꝝ: ſicut oculus veſpertilionis ad lucē ſolis. Sic aūt intelligere perpus ⁊ poſterius cōuenit ſuperiori ⁊ inferiori queſpecifice differunt: Ad dcm̄ cōmentatoris dicendum ꝙ ꝯtinuatio nō eſt ẜm vnā naͣm cōem ſꝫ ẜꝫvnū cōe obiectum ſpeculatōis ad beatudinē poſtmortē ꝑtinentiſ: ſicut dicit ph̓s li. celi ⁊ mundi ꝙexͣ celum nō eſt tp̄s nec locus: ſꝫ vita beata intelligens exͣ celum eſſe quod ē ſuꝑ curſum ſyderumin loco quiete. ꝯtemplationis bonorum.¶ Explicit opuſculuꝫ. 28. beati Tho. de aquinode fato.¶ Incipit opuſculū. 29. eiuſdem de pͥncipio indiuiduationis.Uoniā due ſuntin homine potētie cognoſcitiue .ſ.ſenſus ⁊ ītellectꝰ manifeſtū ē illasdiuerſitatē ſupponere ex parte obiectoꝝ ſuoꝝ. Sciendum eſt aūt ꝙin cognitōe humana fundamentū ⁊ origo eſt ſenſus. Un̄ ꝓpinquior ē rei extranee ſupra quam tota actio virium ſenſitiuaꝝ fundatur ẜm ph̓um in

G 4