Expoſitio primedecretalis

concedebant patrem eſſe incarnatum: qꝛ dicebant eundem in perſona eſſe patrem ⁊ filiū. Ecōtrario aūt arriani diuidētes ſubſtantiam diuinitatis: ex hoc ꝙ filius eſt incarnatus ⁊ nō pater volebant concludere aliam eſſe eſſentiam patris: ⁊aliā filij: ⁊ aliam operationem vtriuſqꝫ. fides ātcatholica media via inter vtrumqꝫ incedens: ꝓpter diſtinctionem perſonarum dicit filium ſolūeſſe incarnatum. Eſt enim facta incarnatio pervnionem in perſona nō in natura: vt infra dicet̉ꝓpter vnitatem aūt nature ⁊ operationis in tribus perſonis dicit trinitatē totam operāte fuiſſein carnationem: ⁊ hoc eſt quod dicit. Et tandemvnigenitus dei filius ih̓us xp̄us a tota trinitatecōmuniter incarnatus fuit. fuit etiam error eliudij qui poſuit Mariam quidem concepiſſe virginem: ⁊ peperiſſe: ſed poſt partum nō ſemꝑ virginem permanſiſſe: ſed ex Ioſeph poſtmodumalios filios genuiſſe. Et ad hoc excludendum dicit: Ex maria ſemper virgine. ¶ Alij vero ſcilicet Ebionite grauius errauerunt dicentes xp̄mex Ioſeph ſemine eſſe conceptum. Et ad hoc excludendum ſubditur. Spiritu ſancto cooperante eſt conceptus. Fuerunt aūt alij .ſ. manichei quidixerunt chriſtum nō veram carnem accepiſſe:ſed fantaſticā contra id ꝙ dominꝰ diſcipulis poſtreſurrectionem eſtimantibus eum fantaſma eēdixit. Luc̄. vltimo. Spiritus carnem ⁊ oſſa nonhꝫ: ſicut me videtis habere. Ad ꝙ excludenduꝫdixit. Verus homo factuſ. Arriani vero dixerūtꝙ filius dei aſſumpſit ſolam carnem ſine aīa: ⁊ ꝙv̓bum fuit carni loco anime. Sed poſtea apolinariſte dixerunt eum habere animam ſenſitiuaꝫtantum: contra id quod dicitur Math̓. 26. Tri.ſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem. Et Ioā. 10.Poteſtatem habeo ponendi animam meam: ⁊ideo ad hoc excludendum dicit. Ex anima rationali. ¶ Alij vero .ſ. ſequaces valentini poſuerūtcorpus chriſti nō eſſe aſſumptum de virgine ſedde celo allatum: contra id quod dicitur ad Gal̓.4. Factum ex muliere: ad romanos primo. Quifactus eſt ei ex ſemine Dauid ẜm carnem. Etad hoc excludēdum dicit. Et humana carne cōpoſitus. Circa aūt ip̄aꝫ vnionem ꝯͣrie errauerūtNeſtorius ⁊ Eutices. ¶ Quorum neſtorius poſuit vnionem eſſe factam ſolum ẜm inhabitationem gracie: ſicut etiam in alijs ſanctis deus dicitur eſſe ꝑ inhabitantem graciam: vt ſic dei ⁊ hominis ſit alia ⁊ alia ꝑſona: ꝯtra id quod dr̄ Io. i.Uerbum caro factum eſt .i. filius dei factus ē homo qd̓ nō pōt dici de alijs quos per gratiam inhabitat. ¶ Eutices v̓o poſuit ꝙ facta eſt vnio d̓i⁊ hominis in vnam naͣm: ita .ſ. ꝙ xp̄m aſſerebateſſe ex duabus naturis: nō auteꝫ in duabus: qꝛ .ſ.intendebat ꝙ ante incarnationem erant due na

ture dei ⁊ hoīs: ſed poſt incarnationem fcā ē vnanaͣ. vnde ad vtrumqꝫ excludendum dicit. Unain duabus naturis perſona vitā vite manifeſtidemōſtrauit. Fuerunt enim quidā Euticis ſectatores .ſ. Theodoſius ⁊ Galanus: qui ponentesvnam naͣm in xp̄o quaſi ex diuinitate ⁊ humanitate ꝯfectā diuerſimode erreauerūt. Nā theodoſius poſuit illā naͣꝫ eē corruptibilē: ⁊ gal̓. āt īcorruptibilē ⁊ īpaſſibilē. ⁊ ad hos errores excludēdosdicit. Qui cum ẜm diuinitatē ſit immortalis. ⁊ īpaſſibiliſ ẜm hūanitatē factꝰ ē paſſibil̓ ⁊ mortalis¶ Deinde accedit ad articulum paſſionis dicēſQui etiam ꝓ ſalute humani generis in ligno crucis paſſus ⁊ mortuus. ¶ Poſt queꝫ ponit articūlum de deſcenſu ad inferos dicens. Deſcēdit adinferos. ¶ Poſtea v̓o ponit articulum de reſurrectione xp̄i dicens. Et reſurrexit a mortuis.¶ Ac deinde ponit articulū de aſcenſione dicēsAſcendit in celum. Sed notādum eſt ꝙ horumarticulorum veritatem predictus Arrij ⁊ Apolinarijs error ſaluare nō poteſt. Si .n. xp̄s aīamnō habuit: ſed verbum fuit carni loco anime ⁊ inmorte ſeꝑatuꝫ fuit a carne: cōſequēs ē ꝙ illud qd̓carni cōuenit de filio dei dici n̄ poſſit. vn̄ nō p̄t dici ꝙ filius dei iacuit in ſepulcro: vel ꝙ a mortuisreſurrexit. Sil̓iter etiam dici nō poterit ꝙ ad inferos deſcendit: qꝛ diuinitati ẜm ſeip̄am cum ſitoīno īmobilis: aſcendere vl̓ deſcendere ꝯuenirenō poteſt. Et ideo ad excludēdum p̄dictum errorem: p̄dictorum articuloꝝ veritatē explicat ſubdens. Sed deſcendit in aīa ⁊ reſurrexit in carne:aſcenditqꝫ pariter in vtroqꝫ. In morte .n. chriſti:anīa eſt ſeꝑata a carne: ſed diuinitas indiuiſibil̓rvtriqꝫ .ſ. aīe ⁊ carni manſit vnita. Un̄ cuꝫ aīa. xp̄ideſcenderit ad inferos: dicit̉ filius dei deſcendiſſe ẜm aīam ſibi vnitā. Similiter etiam cuꝫ caroxp̄i que in morte quodāmodo ceciderat reſurrexit ad vitam: dicit̉ filius dei qui ẜm diuinā naͣmmori nō poterat ẜm carnem reſurrexiſſe per hocꝙ caro iterato aīam reſumpſit. ⁊ ſic ẜm vtrumqꝫi. ſcd̓m aīam ⁊ corpus aſcendit in celum. ¶ Deinde ponit articulū de aduētu ad iudicium dicēſUenturus in fine iudicare viuos ⁊ mortuos: Dicit autem viuos eos qui reperient̉ viui in aduētu iudicis: mortuos aut eos qui ante fuerunt premortui. Quod nō eſt ſic intelligēdum: quaſi aliꝗſint futuri qui nō moriant̉: ſed qꝛ in xp̄o aduentuiudicis morient̉ ⁊ ſtatim reſurgent. Uel viuos ⁊mortuos intelligere ſpūaliter poſſumus .i. iuſtoſ⁊ peccatores. Et qꝛ aliqui fuerunt ponētes ꝙ in finali iudicio aliqui ſaluabunt̉ nō ꝓprijs meritisſed p̄cibus aliquorum ſanctoꝝ donati: iō ad hocexcludendum ſubdit. ⁊ redditurus ſingulis ẜmopera ſua tam reprobis qͣꝫ electiſ. ¶ Deinde ponit articulum reſurrectionis generalis que perti