Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculumvigeſimum

nontificis ordinat̉: vt merito dici poſſint ip̄oruꝫerecutores eē ac cooꝑatores dei ad gubernandūppl̓m xp̄ianum. Quod ꝗdē oſtendit̉ primo de qͣttuor imꝑatoribꝰ ꝗ in iſto medio tꝑe regnauerunt:necuō ⁊ pn̄tes fuerūt quattuor ꝯcilijs ſolēnioribꝰ⁊ vl̓ioribus: approbātes ip̄oꝝ ſtatuta ⁊ eiſdeꝫ ſehumiliter ſubijciētes. Primū fuit Nicenumtrecētoꝝ decē ⁊ octo ep̄oꝝ tꝑe Conſtātini: vbi cōdēnatus ē Arius p̄ſbyter Alexādrinus vt hiſtorietradūt: q̄ filium dei aſſerebat minorem pr̄e. Ubide dicto pͥncipe fert̉: eidem ꝯcilio oēs ſumptꝰ fecit qͣſi in hoc recognoſcens ſuū dn̄m vicariuꝫ xp̄i.Cuiꝰ vices totū gerebat ꝯciliū: qꝛ beatus Silueſter abn̄s fuerat ab eodē ex ſpāli cā. Scd̓m autem ꝯciliū fuit ꝯſtantinopoli ſub Ciriaco papa celebratū. Quidā tn̄ dicūt ſub damaſo pn̄te Thecdoſio ſeniore vt hiſtorie tradūt centū ꝗnquagintaep̄oꝝ. In quo multe fuerūt hereſes ꝯdēnate: ſꝫ ꝑcipue Macedonij ep̄i Cōſtātinopolis ꝗ ſpi. ſanctum negabat eē deum: pr̄i ꝯſubſtātialem ⁊ filio.Hic aūt Theodoſiꝰ tāte reuerētie fugit ad eccleſiā: ꝙ vt ſcribit gelaſius Anaſtaſio imꝑatori: beato Ambroſio ꝓhibente eidē ingreſſum eccl̓ie nōfuit auſus intrare: qn potiꝰ excōicauit eū qꝛ ꝯſenſit in necē multitudinis theſalonice eo ꝙ ſuū iudiceꝫ occidiſſent: vt narrat hiſtoria tripartita. Qd̓totū pͥnceps catholicus paciēter tulit: ⁊ tādem duriſſime rep̄henſus ab ip̄o publicam pͥus egit penitentiā qͣꝫ publicū hr̄et eccl̓ie īgreſſuꝫ. Tertiūaūt ꝯcilium celebratū fuit ſub Theodoſio iuniore Archadij filio apud epheſum ducentoꝝ ep̄oꝝtꝑe celeſtini pͥmi: lꝫ pn̄s non fuerit ſed eius vicesgeſſit Cirillus alexādrinus ep̄s ex ꝯfidētia Theodoſij: ꝗ tāte fuit honeſtatis ⁊ maturi ꝯſilij ⁊ reuerentie ad diuinū cultū ꝙ ēt in tenella etatē ꝑmiſſus ē imꝑare vt hiſtorie tradūt. Sinodus aūt p̄dicta ꝯͣ Neſtoriūˡ ꝯſtātinopolis ep̄m ꝯgregata fuitꝗ duas ꝑſonas ponebat in xp̄o ⁊ duo ſuppoſita ꝑque tollebat̉ v̓a vnio vtriuſqꝫ nature. Quartūaūt ꝯcilium fuit celebratū in calcedonia ſexcētoꝝtriginta ep̄oꝝ ſub leone pͥmo: pn̄te pͥncipe Marciano de quo ꝓ reuerētia romane eccl̓ie ſic dixiſſe fert̉ in actione ſeptima p̄fate ſynodi. Nos inꝗtad fidem ꝯfirmandā non ad potentiā oſtēdendaꝫexēplo religioſiſſimi viri ꝯſtantini huic ꝯcilio intereſſe volumꝰ: vt inuēta veritate: nō vltra multitudo prauis doctrinis attracta diſcordet. Perqd̓ habeo ꝙ tota intentio pͥncipū antiquitus eratad fauendū fidei ⁊ eccl̓ie romane reuerētie ⁊ honori. In hoc aūt ꝯcilio dānatus eſt Eutices cumDioſchoro ep̄o Alexādrino. Qui ſicut Neſtoriuſponebat naturas ⁊ perſonas diſtinctas: ſic iſti aſſcrebant confuſas ⁊ admixtas. De duobꝰ ꝯcilijs ſequētibꝰ poſt alia quattuor:celebratis tꝑe Iuſtiniani ⁊ Conſtantini iunioris:

Et que fuit ratio qͣre imꝑium tranſlatū fuit a greCA. XVIII.cis ad germanos.Ulta ēt ⁊ alia fuerūt cōcilia. lꝫ iſta fuerintmpͥncipaliora a tꝑe ꝯſtantini vſqꝫ ad Rarolum inꝗbus pͥncipes ſe ſubiectoſ eccleſieac fideles on̄dunt. Sed p̄cipue Iuſtinianus poſtcurſum quarte ſynodi centuuiginti annoꝝ p̄ſidēte Iullio papa. Hoc enim manifeſtū ē ex ſuis legibus quas in fauorē ꝯdidit eccl̓iaſtici ſtatus. Iteꝫex epl̓a quā celebrato ꝯcilio in ꝯſtantinopoli ꝑ totum orbē terrarū direxit. In qua īſtitutis eccleſieſe ſubiecit: mādans ppl̓is eidē in oībꝰ obedire: replicans ēt ſuꝑ quattuor ꝯcilioꝝ memoratoꝝ ſtatuta ⁊ eadem ꝯfirmās ſanctas ſanctiōes ſiue legesſubijciens eccl̓iaſticis īſtitutis. Sꝫ p̄cipue in vſuris ⁊ mr̄imonio in ꝗbus tota vita ciuilis verſat̉.Que ꝗdem ſynodus celebrata fuit ꝯͣ theodoꝝ eteiꝰ ſectatores ꝯſtantinopoli. Qui aliud dicebanteē verbū dei: ⁊ aliud xp̄m: negantes ēt btām mariā. Sexta aūt ſynodus celebrata fuit in vrberegia p̄fata ꝯſtantino iuniore ꝓcurāte centūquinquaginta ep̄oꝝ rogatu Agationis ꝯͣ machariumantheocenū ep̄m ⁊ eiꝰ ſocios: ꝗ vnā oꝑationem ⁊vnam volūtatem in xp̄o aſſerunt iuxta ꝑfidiā enthicetis. In qua ꝗdem ſynodo dictꝰ ꝯſtātinus quifuit poſt Iuſtinianū pͥncipem ad. igo. annos fideimultū fauit: deſtruens Monothelitas hereticoſquoꝝ pr̄ ⁊ auus fuerūt fautores: reſtaurauitqꝫ eccleſias ꝑ ip̄os deſtructas. Hec ꝓ tanto ſint dictaad on̄dendū ꝙ ꝯſtātinopolis imꝑatores fueruntromane eccl̓ie ꝓtectores ac ꝓpugnatores vſqꝫ adtꝑa Karoli magni. Tūc igit̉ grauata eccl̓ia a longobardis ⁊ ꝯſtātinopolis imꝑio auxiliū nō ferēteqꝛ forte nō poterat eiꝰ potētia diminuta aduocauit romanus pōtifex ad ſui defenſionē ꝯͣ p̄dictosbarbaros regē francoꝝ. Primo ꝗdem PipinuꝫStephanꝰ papa ⁊ ſucceſſor zacharie ꝯͣ Auſtulfuꝫregē lōgobardoꝝ. Deinde Adrianꝰ ⁊ Leo Rarolum magnū ꝯͣ deſideriū Auſtulfi filiū. Quo extirpato ⁊ deuicto cū ſua gente: ꝓpter tm̄ beneficiuꝫAdrianꝰ ꝯcilio celebrato rome centūꝗnquagintaꝗnqꝫ ep̄oꝝ ⁊ venerabiliū abbatū: imꝑium in ꝑſonam magnifici pͥncipis karoli a greciſ trāſtulit ingermanos. In quo facto ſatis on̄dit̉ qual̓r ptās īperij ex iudicio pape depēdet. Quādiu enī ꝯſtantinopolis pͥncipes romanā eccl̓iam defenderūt:vt fecit Iuſtinianꝰ ꝑ belliſarium. Cōtra Gothos⁊ Mauritiꝰ contra lōgobardos: eccl̓ia dictos pͥncipes fouit. Poſtqͣꝫ v̓o defecerunt: vt tꝑe michaelis contēporanei karoli: de alio pͥncipe adſui ꝓtectionem prouidit. Qualiter diuerſificatus eſt modus imperij akarolo magno vſqꝫ ad Ottonē tertiū ⁊ vn̄ plenitudo ptātis ſūmo porifici ꝯuenit. CA. XIX.