Opuſculumvigeſimum
qlexāder vt hiſtorie tradunt cū ꝓpoſito vadensin iudeā deſtruēdi regionē cū appropinquanti ieruſalē ei irato in albis ſummus pōtifex occurriſſet cū miniſtris tēpli māſuefactꝰ ⁊ de equo deſcēdens ipſe eū vice dei reueritꝰ eſt. Et ingreſſus tēnlum maximis honorauit donis: ⁊ gentē totaꝫ ꝓdiuina reuerentia libertate donauit. ¶ Nō ſoluaū̄t ſicut hō ⁊ dn̄s ad diuinū obligat̉ cultū: ſꝫ etiāſicut ⁊ rex: qꝛ inungunt̉ oleo ꝯſecrato: vt pꝫ de recibus iſraelitici ppl̓i ꝗ oleo ſcō inūgebant̉ manihus ꝓph̓arum. Un̄ ⁊ xp̄i dn̄i vocabant̉ ꝓpter excellentiā virtutis ⁊ gr̄e in ꝯiūctione ad deū ꝗbusp̄diti eſſe debebāt. Scd̓m quā vnctionē quandāꝯſequebant̉ reuerētiā ⁊ delationē honoris. Propter qd̓ ēt Dauid qꝛ p̄cidit clamidē regis Saulis ꝑcuſſit pectꝰ ſuū in penitudinis ſignū: vt ſcribit̉ in pͥmo libro regū. Rex ēt Dauid cū lamentabiliter d̓plorat mortē Saulis ⁊ Ionathe: ita q̄relam ꝓponit de allophiloꝝ irreuerētia: ꝙ ſic occiderant regē Saul quaſi nō eēt vnctꝰ oleo: vt in fine ſcribit̉ ſcd̓i libri regum. Cuiꝰ ſcītatis ēt argumentū aſſummimus ex geſtis frācoꝝ: ⁊ btī remigij ſuꝑ clodoueū regem pͥmū xp̄ianum īter regesfrancoꝝ ex delatione olei deſuꝑ ꝑ colūbam: quorex p̄fatus fuit inunctꝰ ⁊ inungunt̉ poſteri ſignis:⁊ portentis ac varijs curis apparentibꝰ ī eis exvnctione p̄dicta. ¶ Ampliꝰ aūt ⁊ in dicta vnctione vt Aug. ait de ciuitate dei figurabat̉ rex ver⁊ ſacerdos iuxͣ Dan̄. ꝓph̓am. 9. c. Cū venerit inꝗt ſanctus ſcōꝝ ceſſabit vnctio vr̄a. Inqͣꝫtuꝫ igit̉figurā gerunt in hac vnctione illiꝰ ꝗ eſt rex regū ⁊dn̄s dn̄antium vt dr̄ in apoc. 19. c. ꝗ eſt xp̄s dn̄s nrdebitores ſunt reges ad ip̄m imitandū: vt ſit d̓bita ꝓportio figure ad figuratū: vmbre ad corpijs: īquo verus ac ꝑfectꝰ cultus diuinus includit̉. Patet igit̉ quā neceſſariuꝫ ſit cuilibet dn̄o: vt ſit deodeuotꝰ ⁊ reuerens: ſꝫ p̄cipue regi ad ꝯſeruationeꝫſui regiminis. Cuiꝰ exemplū trahimꝰ ꝗdē a pͥmovrbis rege vꝫ Romulo vt hiſtorie tradūt. In pͥmordio enī ſui regiminis ī vrbe romana: fabricauit aſylū qd̓ tēplū pacis noīabat multꝭ ampliansgratijs. Pro cuius numine ⁊ reuerentia omneſceleratum ꝗ ad ip̄ꝫ confugeret cuiuſcūqꝫ ſtatusreddebat īmunem. Qualē aūt habuerint exitupoſteri eiꝰ ꝗ in diuino cultū fuerūt negligētes: etꝗ fuerunt feruētes ſcribit maximꝰ Ualerius ī pͥncipio li. ſui. Quid v̓o dicam de deicolis regibꝰ: ſiue veteris ſiue noui teſtī; Oēs enim ꝗ ad diuinareuerentiā fuerunt ſolliciti: feliciter ſuū ꝯſumauerunt curſum. Qui v̓o ēcontra infelicē ꝯſequti ſūtexituꝫ. Tradunt ēt hiſtorie ꝙ in qualibet monarchīa ab initio ſeculi tria ſe inuicē ꝑ ordinē cōitataſunt: Diuinus cultꝰ: ſapiētia ſcholaſtica: ⁊ ſecularis potētia. Que ꝗdem tria ſe inuicē ꝑ ordine conſequūtur: ⁊ in rege Salomone ex ſuis meritis cō
ſeruata ſunt: qꝛ ꝑ diuinā reuerētiam cū deſcenditin ebron locū or̄onis aſſumptꝰ in regē ꝯſecutus ēſapientiā: ⁊ ex vtroqꝫ vlteriꝰ in regali virtute ſuper reges ſui tꝑis excellentiā. Cū v̓o a vero cultudei receſſit infelicē exitū hūit: vt pꝫ in. 3. li. regū.¶ Hec igit̉ de ꝑtinētibꝰ ad regimē cuiuſcūqꝫ dominij ſꝫ p̄cipue regalis in hͦ libro in tātū ſint dc̄a¶ Explicit liber ſcd̓s. Incipiūt capitula tertij.¶ In pͥmo capl̓o ꝯſiderat̉ ⁊ ꝓbat̉ omne dn̄iuꝫ eēa deo cōſiderata natura entis.¶ In ſcd̓o capitulo probat̉ hoc idē ex ꝯſideratione motus cuiuſlibet nature create.¶ In tertio capitulo ad hoc idē arguitur per conſiderationem finis.¶ Qualiter dn̄ium romanoꝝ fuit a deo ꝓuiſumꝓpter zelū patrieCA. IIII¶ Qualiter meruerunt dn̄ium romani ꝓpter leges ſanctiſſimas quas tradiderūt.CA. V.¶ Qualiter ꝯceſſum eſt eis dn̄ium a deo ꝓpteripſoꝝ ciuilem beniuolentiā.CA. VI.¶ Qual̓r deus ꝑmittit aliquod dn̄ium ad punitionē maloꝝ: ⁊ ꝙ tale dn̄ium eſt quaſi inſtr̄ꝫ diuine iuſticie ꝯtra peccatores.CA. VII.¶ Ꝙ tale dn̄ium interdū cedit in malū dominātis: qꝛ ꝓpter ipſoꝝ ingratitudinē in ſuꝑbiam elaCA. VIII.ti grauiter deprimunt̉.¶ Ꝙ hō naͣliter dn̄atur aīalibꝰ ſilueſtribꝰ ⁊ alijsrebus irrationalibus ⁊ quomodo: ⁊ probat̉ multis rōnibus.CA. VIIII.¶ De dn̄io hoīs ẜm gradū ⁊ dignitatē: ⁊ pͥmo deGA. X.dn̄io pape qual̓r p̄fert̉ omni dn̄io.¶ De dn̄io regali in quo ꝯſiſtit ⁊ in quo differt apollitico: ⁊ quomodo diſtinguitur diuerſimodeCA. XI.ẜm diuerſas rōnes.¶ De dn̄io īperiali vn̄ iſtud nomē hūit origineꝫ⁊ ꝗbuſdā alijs noībus: vbi incidēter diſtinguunt̉monarchie ⁊ quātū durauerūt.CA. XII.¶ De monarchia xp̄i qūo ī tribꝰ excellit: ⁊ doctauiano auguſto qūo geſſit vices xp̄i CA. XIII.¶ Mouet̉ qō de monarchia xp̄i quo tꝑe īcepit:⁊ qūo latuit: ⁊ quare: ⁊ duplex aſſignatur cā ſue occultatiōis: ⁊ p̄mo ponit̉ vna.CA. XIIII¶ Scd̓a rō quare dn̄s aſſumpſit vitā abiectaꝫ ⁊occultā: lꝫ eēt verus mūdi dn̄s: ⁊ exponunt̉ verba yſaie ꝓphete de ipſo.CA. XV¶ On̄dit ꝙ iſto mō aucͣta fuit res pu. ꝑ exēpla antiquoꝝ ro. ⁊ poſtea ſubdit de ꝯſtātino. C. XVI.¶ Ꝙ imꝑatores ꝯſtātinopolitani ſequētes a cōſtantino fuerūt obediētes ⁊ reuerentes eccl̓ie romane: on̄dit ꝑ quattuor ꝯcilia ꝗbus dicti pͥncipeſſe ſubiecerunt.CA. XVII.¶ De duobꝰ ſequētibꝰ ꝯcilijs poſt alia quattuor:celebratis tꝑe Iuſtiniani iunioris ⁊ que fuit ratio