Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

religionemContra impugnantes

ſupͣ poſuerat ad futurū ꝑtinere vult. Sed hͦ qd̓ dicit ex hijs ſūt ꝗ penetrat domos ad pn̄s. Un̄ dic̄penetrāt nō penetrabūt captiuos ducūt nō ducētNec putandū eſt hoc loco ꝓ tꝑis futuri verbis p̄ſentis tꝑis verba poſuiſſe vt aug. in eadem epl̓adicit. Erāt ergo in pͥmitiua eccleſia aliqui ex hocactu noti: qꝛ penetrabāt domos ⁊cͣ. quos vult ītelligi illis vicijs eſſe irretitos que in nouiſſimis tēporibꝰ abūdabūt. Qui aūt ſunt iſti exp̄ſſius expōitad Titum .i. vbi ſic dicit. Sunt multi inobedientes ⁊ vani loqui ⁊ ſeductores qui de circunciſiōeſūt quos oꝫ redargui ꝗ vniuerſas domos ſubuertunt docētes q̄ nō oꝫ turpis lucri gr̄a. Sic gͦ qd̓ dicit ex hijs ſunt qui penetrant domos de illis ītelligit qui latēter circuibāt domos falſaꝫ doctrinaꝫdiſſeminādo ſiue intelligat̉ de domo ꝯſcīe ſiue d̓domo materiali ⁊ captiuabant vinculis erroris.vnde ſubiūgit apl̓s. Hoīes corrupti mēte reprobi circa fidem. Nec eſt intelligēdū vt ipſi voluntꝙ hoc ꝙ dicūt reprobi circa fidē accipiat̉ ꝓ futuro. quaſi dicat. Qui nūc penetrāt domos: erūt reprobi circa fidē: qd̓ pꝫ. tum ex hͦ ꝙ dicit pn̄tialiterhij reſiſtūt v̓itati. tum ex hͦ qd̓ ſequit̉. Sed vltra n̄ꝓficiēt. Inſipiētia .n. eoꝝ manifeſta erit. gl. ꝑ bonos p̄ſertim per Io. apl̓m ꝑ quē in aſia deſtruendos hereticos p̄dicit. Ex quo etiā pꝫ ꝙ de hereticis apl̓s loꝗt̉. Un̄ dato ꝙ religioſi ꝯfeſſiōes audirent ſine licētia p̄latoꝝ: dūmō hereticā doctrinānō ſeminarēt iſtis v̓bis apl̓i nō notarēt̉. Et ſic etiam excluſum eſt totū eoꝝ figmentū quo ꝯfingerenitūtur occaſiōe hoꝝ verboꝝ ꝑ religioſos qui cōfeſſiōes audiūt nouiſſimoꝝ tēpoꝝ ꝑicula īminere. Quō aūt religioſi licite ⁊ vtil̓r ꝯfeſſiōes audiātſupra dictum eſt cū de hoc ageret̉. Quō mala que in finali eccleſia timēt̉ religioſis īponūt ꝓbare volētes ꝙ euicino inſtēt tꝑa antixp̄i.CA. XXIIII.Am videamꝰ quō mala que ī finali eccleſia timēt̉ religioſis īponāt dicētes eos eēnūcios antixp̄i. Ad qd̓ ꝑ ſuadēduꝫ ad duoon̄denda conāt̉. Primo ꝙ nūc qͣſi euicino tꝑa antixp̄i īmineāt. Scd̓o qꝛ nūcij antixp̄i ſūt ſpāl̓r religioſi ꝗ predicāt ⁊ ꝯfeſſiōes audiūt. De ꝗbꝰ ꝑ ordinē agemꝰ. Ꝙ aūt nō lōge ſint tꝑa nouiſſimaex hͦ ꝓbare volūt qd̓ apl̓s dic̄. i. cor. x. Nos ſumuſin quos fines ſeculoꝝ deuenerūt. ⁊. i. Io. 2. filiolinouiſſima hora eſt. Et heb. x. Adhuc modicū aliquātulūqꝫ ꝗ vēturꝰ eſt veniet ⁊ nō tartabit. Et Ia.5. Ecce iudex ante ianuā aſſiſtit. Ex ꝗbꝰ oībꝰ hr̄evolūt ꝙ cū a tꝑibus apl̓oꝝ qn̄ h̓ dicebāt̉ iā tm̄ tēpus ſit elapſum ꝙ nunc ꝓpe īmineat tp̄s antixp̄i.Que ꝗdē v̓ba ſi ſic intelligāt vt tēpus antixp̄i ꝓpinquū eē denūciēt eo mō loquēdi quo tꝑis qͣꝫtucūqꝫ ſpatiū in ſacra ſcriptura breue ſolet accipi inꝯꝑatōe et̓nitatꝭ: ẜm que modū dr̄. i. cor. 7. tp̄s bre

ue eſt: in nullo rep̄hēſibiles inueniūt̉. Sed tn̄ heceoꝝ aſſertio ad ſuā ſnīam cōfirmandā efficatiā nōhēbit: qͣ vꝫ volūt aſtruere ꝙ nūc ſint cauenda illaꝑicula q̄ ꝓpinꝗſſimis tꝑibꝰ antixp̄i p̄dicāt̉ futuraEt ꝙ ꝑ religioſos ꝗ nūc ſūt eueniēt de ꝗbꝰ īqri volūt a p̄latꝭ. Si āt ex hijs v̓bis aliqd̓ diffinitū tēpusſignari volūt vtpote ꝙ antixp̄s veniet infra ſeptēānos aut cētū aūt mille īueniūtur p̄ſūptuoſiſſimimultꝭ aucͣtibꝰ ꝯuicti. Dn̄s .n. act. .i. qͣrētibꝰ diſcipulis de hoc ipſo rn̄dit. Nō ē veſtꝝ noſce ⁊cͣ. Ex quoargumētat̉ aug. in epl̓a ad heſit iū ꝙ ſi nō eſt eorūnoſce multo minꝰ alioꝝ. Et Mat. 24. De die aūtilla nemo ſcit neqꝫ angeli celoꝝ. Et ideꝫ habeturMar. 13. Et. 2. theẜ. 2. Nō moueamini a ſenſu noſtro qͣſi inſtet dieſ dn̄i. Et aug. dicit in epl̓a ad heſitiū loquēs. Dixiſti. Euāgeliū dicit. De die illa⁊ hora nemo ſcit. Ego aūt inꝗt ꝓpoſſibilitate intellectꝰ mei dico: neqꝫ mēſem: neqꝫ ānū aduētusipſiꝰ ſciri poſſe. Ita .n. videt̉ ſonare tanqͣꝫ nō poſſit ſciri quo āno venturꝰ ſit licet poſſet ſciriqͣ ebdomade annoꝝ vel qͣ decāde. Et infra. Ꝙ ſi nechͦ ꝗdē ꝯp̄hēdi pōt: q̄ro vtꝝ ſic ſaltē poſſit intelligitēpus aduētꝰ eiꝰ vt eū vētuꝝ dicamꝰ infra iſtos: vbi gr̄a vel ꝗnqͣginta vel cētū ānos vel quorūlibetſeu maioris numeri ſeu minoris ānoꝝ. Et infra.Si aūt nec hͦ te ꝯp̄hēdiſſe p̄ſumis hͦ ſentis qd̓ egoIn pͥmitiua eccl̓ia vt Hie. narrat in lib. de illuſtribꝰ viris ⁊ Euſebiꝰ in eccl̓iaſtica hiſtoria quorūdādoctrina reprobata eſt ꝑꝑ hoc ꝙ aduētū dn̄i inſtare dicebāt ſicut ⁊ iſti nūc vidēt̉ dicere. Non ergopōt qͣꝫtūlibet ſpatiū determinari aut paruum velmagnū tēpus quo finis mūdi ī quo xp̄s ⁊ antixp̄sexpectāt̉ expectet̉. Et ꝑꝑ hoc dr̄. i. theẜ. 5. ꝙ diesdn̄i ſicut fur veniet. Et Mat. 24. Sicut aūt ī diebꝰ noe nō cognouerūt donec venit diluuiuꝫ ⁊ tulitoēs: ita erit ⁊ aduētꝰ filij hoīs. vn̄ ⁊ aug. in epl̓a adheſitiū ꝓponit tres aduētū dn̄i expectātes quorūvnꝰ citiꝰ alter tardiꝰ dn̄m putat eē vētuꝝ: tertiusſuā de hͦ ignorātiā ꝯfitet̉: ⁊ hūc magis ꝯmēdat pͥmū v̓o magis īcreꝑat. Ad aſtruēdā etiā ſuā intentionē tali rōne vtūtur. Ab aduētu xp̄i vltima etasincepit. alie v̓o etates n̄ durauerūt vltra mille annos. Un̄ cū iā ab aduētu xp̄i multo plures qͣꝫ mille āni trāſierūt: in breui huiꝰ etatꝭ eſt terminꝰ expectādꝰ. Cui rōni obuiat aug. in li. 83. q. q. 60. ſic dicēs. Senectꝰ aūt ſolet etiā tm̄ tenere tꝑis qͣꝫtū relique oēs etates. Senectuti aut ꝯꝑat iſtā vltimāetatem. vnde ꝯcludit. Etas igit̉ vltima generishumani que incipit a dn̄i aduentu vſqꝫ ad finemſeculi quibus generatiōibꝰ ꝯputet̉ incertū eſt. Ethoc vtiliter deus voluit latere ſicut in euangelioſcriptum eſt. ⁊ apoſtolus atteſtat̉ dicens dieꝫ dn̄itanqͣꝫ furem in nocte eſſe ventuꝝ. Inducūt etiaꝫocto ſigna quibꝰ ꝓpinquuꝫ antixpi aduentū on̄dēre volunt. Quorū primū videt̉ ſumi ex hoc quod