Opuſculum.xvii.

fiones habere qͣꝫ abſqꝫ poſſeſſionibus viuere.¶ Arguūt inſuꝑ ꝙ nō eſt credibile ꝙ ꝑfectio quāxp̄s inſtituit obdormiſſet intermiſſa a tꝑe apoſtolorū vſqꝫ ad hec tēpora in quibus aliqui ordinesinceperunt ſine cōibus poſſeſſionibꝰ viuere. Un̄ꝯcludere volunt ꝙ cōibus poſſeſſionibus careread ꝑfectionem euangelicā nō ꝑtineat. Dicunt ētꝙ ſiqui apoſtoloꝝ tēpora cōibus poſſeſſionibꝰ caruerunt viuebant de opere manuali: ſicut legiturde ſanctis patribus in egypto. Unde illi qui poſſeſſionibus cōibus carēt: ⁊ tn̄ de oꝑe manuali nōviuunt vident̉ oīno ab euangelica ꝑfectione deficere. ¶ Inducunt etiā ꝙ diuitiarū abrenunciatio introducta ē ad tollēdam ſollicitudinē tꝑaliuꝫrerum: ẜm illud Lu. 12. Nolite ſolliciti eē aīe vr̄equid manducetur ⁊c̄. ⁊. i. Corintꝭ. 7. Volo vos ſine ſollicitudine eſſe: ſꝫ maior ſollicitudo īminetvirtus querendi hijs qui poſſeſſiones nō habēt:qͣꝫ hijs qui ſufficiētiā victus iam habēt ꝑ poſſeſſiones cōes: ergo cōibus poſſeſſionibus care diminuit euāgelicam ꝑfectionem. ¶ Circa hoc etiaꝫaddunt ꝙ tales religioſi neceſſe hn̄t de negocijsmultorū ſe intromittere qui eis neceſſaria victꝰminiſtrant: ⁊ ſic multiplicant̉ in eis tēporaliumſollicitudines euāgelice perfectioni aduerſantesNident̉ igit̉ ex hoc ip̄o ꝙ poſſeſſionibus cōibuscarent detrimētum ꝑfectionis pati. ¶ Dicūt deniqꝫ hoc eē impoſſibile ꝙ aliquis nihil in cōi velꝓprio poſſideat: qꝛ neceſſe ē ꝙ comedant ⁊ bibāt⁊ induant̉: quod facere nō pn̄t ſi nihl̓ haberēt. Exhis igit̉ derogare nitunt̉ ꝑfectiōi poſſeſſiones nōhabētium in cōi.CAXV.¶ Confutatio erroris p̄miſſi.Portet aūt attēdere ꝙ p̄dicti pauꝑtatis īopugnatores: doctrine xp̄i necnō ⁊ vite ip̄ius nō modicū aduerſant̉ ꝗ in oībus pauꝑtatem ⁊ ſeruādā verbo docuit ⁊ exemplo mōſtrauit. Dicit .n. de ip̄o apl̓s. 2. ad Eorin .s. ꝙ ꝑꝑ nosegenus factus ē cum diues eēt. Pauꝑtatem .n.aſſumpſit: vt gloſa ibidē dicit ⁊ diuitias nō amiſit: intus diues: foris pauꝑ: latēs deus in diuitijsapparens homo in pauꝑtate. Ex quo hijs qui xp̄ipauꝑtatē ſequunt̉ magna dignitas accreſcit. Un̄poſt pauca ibidem ꝯcludit̉. Nemo igit̉ ſe ꝯtēuatpauꝑ in cella: diues in ꝯſcīa: ⁊ ab exordio introiteius in mundū incipiamus: pauperculam elegitmatreꝫ pauperiorē patriā eligēs fit pecunijs egēt⁊ hec tibi exponat preſepe vt legit̉ quodā ſynodali ſermone epheſini ꝯſilij: ⁊ poſt pauca ſubditur.Reſpice pauprimuꝫ habitaculum eius qui ditatcelum: vn̄ preſeꝑe ſedēti ſuꝑ cherubin: vide panis obſituꝫ eū qui pelagus arenee iūxit. Uide deorſum pauꝑtatē diuitias eius ſurſum ꝯſiderans.Si aūt nō ꝓpter ſe: ſꝫ ꝓpt̓ nos egenus factus ē ẜꝫapl̓m. Nunꝗd nō poterat matrē ml̓tas ꝑ oſſeſſio

nes hn̄tem eligere: atqꝫ in domo ꝓpria naſci: a nihil ad ꝑfectionem xp̄iane vite ꝑtineret terrenaspoſſeſſiones nō hr̄e: ꝗnymo ꝓpria domo carere.Confundant̉ igit̉ pauꝑtatis detractores cuiꝰ gl̓ain ipſis xp̄i cunabulis p̄clare refulget. Et ne putetur pauꝑtatē quā in intantia ſuſtinuit in ꝑfecta deſeruiſſe etate: videamus ꝗd ip̄e d̓ ſe dicat Mat.s. Filius inꝗt hoīs nō hꝫ vbi caput ſuuꝫ reclinetq. d. vt Hiero. exponit: ꝗd me ꝓpter diuitiaſ ⁊ ſeculi lucra cupis ſequi: cuꝫ tante ſim pauꝑtatis vtnec hoſpiciolū ꝗdem habeā: ⁊ tecto vtar nō meoEt Criſo. idē exponens dicit. Aſpice qual̓r pauꝑtatem quam dn̄s docuerat ꝑ opera demōſtrauitNon erat ei mēſa: nō cādelabruꝫ: nō domus: necquicquā aliud taliū. Hec aūt pauꝑtas ad ꝑfectionem ꝑtinet quā dn̄s: ⁊ verbo docuit ⁊ per oꝑa demōſtrauit. Pertinet igit̉ ad ꝑfectionē xp̄iane vite terrenis poſſeſſionibus oīo carere. Rurſus vl̓terius ꝓcedētes inuenimus teſtimoniū pauꝑtatꝭxp̄i ex hoc ꝙ cū ab eo tributū requireret̉ dixit petro. Uade ad mare ⁊ mitte hamū: ⁊ eū piſceꝫ quipͥmo aſcēderit tolles ⁊ aꝑto ore eius inuenies ſtaterem: illū ſumēs da eis ꝓ me ⁊ te. In cuius expoſitione Hiero. dicit hoc ēt ſimpl̓r intellectū edificat auditorē: dū audit dn̄m tante fuiſſe pauꝑtatisvt vn̄ tributa ꝓ ſe ⁊ apl̓o redderet non habuerit.Ꝙ ſi ꝗs obijcere voluerit qūo iudas ī loculiſ portabat pecuniā. Reſpōdebimus rē paupeꝝ ī vſusſuos ꝯuertere nephas putauit: nobiſqꝫ idē tribuitexemplū. Manifeſtū eſt aūt nec alicui xp̄iano dꝫvenire in dubiū: ꝙ xp̄s ſummaꝫ ꝑfectionē in ſuaꝯuerſatione ẜuauit. Un̄ ⁊ pauꝑtatis ꝑfectionē docebat. Si vis ꝑfectus eē vāde ⁊ vende oīa q̄ hēs⁊ da pauꝑibus ⁊ veni ſequere me: in quo ē ꝑfectionis ſnīa: vt Hie. dicit. Eſt igit̉ ſumma pauꝑtatꝑfectio vt ad exēplū xp̄i aliꝗ hoīes poſſeſſionibꝰcareant: ⁊ ſi aliqua reſeruēt ad paupeꝝ vſum: preſertim quoꝝ eis cura incumbit: ſicut dn̄s p̄cipueſuos diſcipulos ꝓpter ip̄m pauperes effectos dehijs que ſibi dabant̉ reſeruās ſuſtentabat. Intercetera v̓o que xp̄us īmortali vita: vl̓ fecit: vl̓ paſſus eſt: p̄cipue xp̄ianis imitandū ꝓponit̉ venerāde crucis exemplū. Un̄ ⁊ ip̄e dn̄s dicebat Mat.16. Siꝗs vult poſt me venire abneget ſemetip̄m⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſequat̉ me. Un̄ ⁊ apl̓s quaſi ſil̓cum xp̄o cruci ꝯfixus ⁊ in ſola xp̄i cruce gl̓am hn̄sdicebat. Ego ſtigmata dn̄i in corpore meo portoexemplū crucis diligēter ſequutus. Inter alia v̓ocrucis inſignia apparet oīmoda pauꝑtas: in quaexterioribus rebus pͥuatus ē vſqꝫ ad corꝑis nuditatem: vn̄ ex ꝑſona eius in pͣs. dr̄. Diuiſerunt ſibiveſtimēta mea: ⁊ ſuꝑ veſtē meam miſerūt ſortē.Hanc aūt crucis nuditatē ꝑ volūtariā pauꝑtateꝫhoīes ſequunt̉: ⁊ p̄cipue ꝗ poſſeſſionū redditibuscarēt. Un̄ dicit Hier. ad pauliuū preſb̓m. Tu au-