Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Reſponſio ad articulosCviii.

aut id quod preteritum eſt nō eſſe preterituꝫ. Exmagna aūt ignorātiā calūniātis ꝓcedit qd̓ ꝯͣ hͦ obijcit: qꝛ deuſ pōt id qd̓ in nihilū cedit idē numerofacere: ⁊ ꝙ eadē caro numero reſurgat qͣꝫuis aliquid eius in nihilū ceſſerit: qꝛ vt hoc ei ſine qōneꝯcedat̉ nō ꝓpter hoc ſequit̉ ꝙ id qd̓ eſt p̄teritumnō ſit p̄teritum. Quāuis .n. deus faceret id quodin nihilū cedit iteꝝ eſſe: nō tn̄ faceret ꝙ in nihiluꝫnō ceſſiſſet. Queſtio. 83.Uod v̓o. 83. ponit̉: qͣꝫuis pͥmo malū nō p̄ceſſerit meritū de ꝯdigno: p̄ceſſit tn̄ de cōgruo .ſ. nō ꝯuerti ad ſuū creatorē: nō bn̄ dictum eſt. Nam primū malū eſt pͥma culpa: pͥmaaūt culpa nō eſt pena vn̄ nullū meritū hꝫ. Si āt intelligit de pͥmo malo pene: ſic oꝫ ꝙ p̄ceſſerit ip̄m Nō. 84.meritum de ꝯdigno.Uod vero. 84. ponit̉: mala eſſe futura inſqtꝑe fuit veꝝ ab eterno ꝑ accidēs nō ꝑ ſe .ſ.ꝑ ſpēm ſui oppoſiti: ꝙ eſt bona fieri: nō ꝓprte dc̄m eſt. Nam lꝫ maluꝫ cognoſcat̉ ꝑ aliud: hꝫtn̄ nō eſt ei ꝑ accidens: ſed ꝑ ſe vt ſupra dcm̄ ē. Etlicet bono eterno nō opponat̉ malū ꝓprie loquēdo: tn̄ bonū creatū cui opponit̉ malū fuit intellectum ab eterno: ⁊ ſic malū fieri potuit ꝑ ſpēm ſuioppoſiti ab eterno intellecti: nec ſequit̉ plura eſſeab eterno: vt obijciēs dicit: ſꝫ ſequit̉ plura eſſe intellecta ab eterno. Omnia .n. tꝑalia ſunt intellecta ab eterno. Qō. 85Uod vero. .85. ponit̉: licet mala futura eēſit veꝝ ab eterno veritate eterna: nō tn̄ fuq̄it veritas ęterna: qꝛ nō eſt veꝝ ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ accidens: male dr̄. Om̄e .n. veꝝ: ⁊ ab et̓no inqͣꝫtuꝫeſt veꝝ ē v̓itas eterna: lꝫ res cui ꝯpetit eē ſcitā v̓eab et̓no nō ſit et̓na: vt diuina v̓itas. Qō. 86.Nod vero. 86. ponit̉: innocēteꝫ int̓fici nōq̄eſt ẜm ſe malū: hoc falſum ē ſi intelligat̉ īterfici ab hoīe ꝓut v̓ba ſonant: ſꝫ interfici adeo ꝗ occidit ⁊ viuere facit oēs qui viuunt ⁊ moriunt tam innocētes qͣꝫ nocētes iuſtū eſt niſi fortedicat̉ ꝙ innocētes nō occidunt̉ a deo: qꝛ mors eſtpena peccati originalis: ſicut obijciēs tāgit: vndenulla inſtātia ē de ꝑuulis ſodomoꝝ. Qō. 87Uod vero. 87. ponit̉: ad ꝯformitatē volūtatis diuine in actu nō tenet̉ quis niſi habita charitate: falſuꝫ eſt: qꝛ quilibet tenet̉hr̄ē rectū cor qd̓ nō pōt eſſe: niſi deo conforme. Queſtiones. 88. ⁊. 89.CUod vero .s8. ponitur: ꝗ actu cogitat articulos tenet̉ credere: ⁊ qd̓. 89. ponit̉ ꝗ actucogit̉at diuinā bonitatē tenet̉ diligere: falſum eſtſi vl̓r intelligat̉. Non .n. peccat ꝗcunqꝫ cogitansarticulos fidei nō mouet̉ actu fidei ⁊ quicunqꝫ cogitans dei bonitatem nō mouet̉ actu charitatis:qꝛ aliqn̄ ſpeculatiue tm̄ pōt aliquis ꝯſiderare: vtin diſputationibus accidit: ⁊ tn̄ nō mouet̉ aliquo

actu volūtatis ad id quod ſpeculat̉. Qō. 90.Uod vero. 90. ponit̉: volūtatem nr̄am cōformare volūtati diuine nō tenemur ī eoquod ignotū eſt vl̓r veꝝ eſt in hijs q̄ ignorare poſſumꝰ abſqꝫ pctō: vn̄ ceſſat calūniam obu Qō. 9ι.cientisNod vero. 9i. ponit̉: modus ꝓdūctōis alicuius ex aliquo triplex eſt: de ſua naͣ: aut d̓aliena: aut de nulla: īproprie dr̄: qꝛ ꝓductōalicuius de nulla naͣ nō eſt ꝓductio alicuius d̓ aliquo: niſi aliꝗd accipiat̉ valde cōiter ẜm ꝙ ēt nihildr̄ aliꝗd: ⁊ nō ens dr̄ ens: vt ph̓s dicit. Nō. 92.Uod vero. 92. ponit̉: mutatio accipit̉ ſtriſocte ⁊ ꝓpͥe que hꝫ duo extrema a quoꝝ vnotendit in alteꝝ manēte eodē ſb̓o: ⁊ ſic accipitur mutatio naͣliter bn̄ dcm̄ eſt: ſi ꝑ extrema ītelligat terminos: ⁊ ſi ꝑ hoc quod dicit naͣliter intelligatur .i. in ſcīa naͣli. Hoc .n. qd̓ hic dr̄: cōe eſt taꝫmutationi naͣli qͣꝫ violēte: nec ē inſtātia quā ponitobijciēs ꝙ in generatōe ⁊ corruptiōe nō ſunt duoextrema: ſꝫ termini generatōiſ: ⁊ corruptōis ſūt pͥuatio ⁊ forma: nō aūt due forme. Nō. 93.Uod vero. 93. ponit̉: in relatiōibus q̄ ſunt.8ẜm intellectu nō eſt incōueniēs abire in īfinitum: oīno verum ē ẜm potētiaꝫ: ſꝫ ẜmactum nō cōtingit eſſe relatiōes infinitas in ītellectu noſtro. Poſſum .n. intelligere relationē albedinis ad ſubiectum: ⁊ relatiōem ip̄ius relationis: ⁊ ſic in infinitum.Nō. 94ſaNod vero. .94. dr̄: fieri eſt paſſio cuꝫ hēatmaͣ ſuum ſb̓m: ſꝫ creatio relatio tm̄ eſt: etnopaſſio: veꝝ eſt ſi fieri ⁊ paſſio: accipiāt̉: ſicut inſcīa naͣli. Paſſio .n. ē alicuiꝰ ſb̓iecti patiētis: ⁊ fierinaͣle eſt ex ſb̓o: creatio aūt alio modo dr̄ fieri ⁊ paſſio. Queſtio. 95.Uod vero. .95. ponit̉: creatio paſſio in creatura eſt: ⁊ ē accidēs eius ⁊ poſteriꝰ ea naͣcliter ẜm rem: veꝝ eſt ꝙ creatio ẜm rē nihil ponitin creato: niſi relatōem tm̄ a quo hꝫ eſſe q̄ ē quoddam accidēs: ⁊ hec quidē relatio qͣꝫtum ad aliudeē qd̓ hꝫ in ſb̓o accidēs quoddaꝫ ē ⁊ poſterius ſb̓oſꝫ inqͣꝫtum eſt terminꝰ actionis diuine creātis hꝫquandā rōnem ꝓprietatis.Nō. 96.Uod vero. 96. ponit̉: ꝑ generationem nōpoſſent fieri que hn̄t ante ſe ſimile ſue ſpeciei: nō eſt verum in qualibꝫ gnaͣtione: ſedſolū in generatiōe vniuoca.Qō. 97.Uod vero. 97. ponit̉: opinio Moyſi fuitꝙ mundus nō eēt eternus: nō ſatis reuerenter dcm̄ eſt: niſi forte dicat̉ ꝑ ꝯꝑatiōeꝫad opiniones alioꝝ: vt ſi diceret̉ opinio Ariſtotelis talis fuit ſꝫ opinio Moyſi talis ad deſignādūexcellētiam huius ſuꝑ alios. Nō. 98.qUod v̓o. 9s. ponit̉: ſol ꝗ eſt agēs īproportionatus effectū cōem in īferioribus facit