Opuſculumquartum

uer .i. Fli mi ne ambules cū eis. Pedes .n. illoꝝad malum currunt: ⁊ feſtinant: vt effundent ſanguinē. Conſenſu. Ro. i. Digni ſunt morte nō ſolūqui ea faciunt: ſꝫ etiaꝫ qui ꝯſentiunt facientibus.Conſentis aūt quodāmodo qn̄ potes impedire.ꝓuer. 24. Erue eos qui ducunt̉ ad mortē: ⁊ iterūſi vires ſuppetunt: ſed dimittis negligētia vl̓ auaritia. Ambro. Paſce fame morientē: ſi nō paueris: occidiſti. Et ſciendū ꝙ aliqui occidunt ſolucorpus de quo dcm̄ eſt. Alij aīam: aufferendo vitam gratie: tradendo .ſ. ad pctm̄ mortale. Io. sIlle homicida erat ab initio: inqͣꝫtum .ſ. traxit adpctm̄. Alij aūt vtrūqꝫ: ⁊ hoc dupliciter. Primoin deſtructione p̄gnantiuꝫ: Sccidunt̉ .n. pueri incorꝑe ⁊ in aīa: ſcd̓o interficiendo ſeip̄m.On̄ occideſ ⁊cͣ. Xp̄s dat ī euāgelio Mat.In5. Quandā doctrinaꝫ que ē ꝙ iuſticia nr̄adebet eē maior iuſticia legis. Vn̄ doc et ꝑfectius ſeruari mandata legis a xp̄ianis qͣꝫ iudeiſeruauerūt: ⁊ rō huius eſt: qꝛ maiori labore acquiritur maior merces. 2. Coriu. 9. Qui parce ſeminat parce ⁊ metet. In lege .n. ꝓmittebant̉ tꝑalia⁊ terrena. yſa. i. Si volueritꝭ ⁊ audieritis me: bona terre comedetꝭ: ſꝫ in lege noſtra ꝓmittunt̉ celeſtia ⁊ eterna: ergo iuſticia que eſt obſeruātia mādatoꝝ dꝫ abundare: cū maior expectet̉ merces.Inter alia aūt p̄cepta facit mētionē de iſto: dicēsMat. 5. Audiſtis: qꝛ dcm̄ eſt antiquiſ. Non occides. Ego aūt dico vobis: qꝛ oīs qui iraſcit̉ fratriſuo reus erit iudicio .i. pena quā lex adiudicauit.Exo. 21. vbi dr̄. Si quis ꝑ induſtriā occiderit ꝓximum ſuū: ⁊ ꝑ inſidias: ab altari meo auelles euꝫ:vt moriat̉. Debet aūt quilibet ꝗnqꝫ mōis ab iracauere. Primo ne cito ꝓuocet̉. Ia. i. Sit oīs hōvelox ad audiendū: tardus aūt ad loquēdū: ⁊ tardus ad irā ⁊cͣ. Et rō huius ē: qꝛ ira pctm̄ eſt: ⁊ punitur a deo: ſꝫ nūꝗd oīs ira eſt ꝯͣria virtuti. Circahoc duplex ē opinio. Stoyci .n. dixerunt ꝙ nullapaſſio cadit in ſapientē: īmo volebāt ꝙ vera virtus eēt in quietē mētiſ. Peripaterici aūt dixerūtꝙ ira cadit in ſapiēteꝫ: ſed moderata: ⁊ eſt opinioverior. Et pꝫ pͥmo auctoritate: qꝛ in euāgelijs inuenimus iſtas paſſioneſ xp̄o attributaſ: in quo fuit fontalis plenitudo ſapiētie. Scd̓o pꝫ rōne. Nāſi oēs paſſiones virtuti ꝯtrarient̉ eēt alique potentie aīe que eēt fruſtra: īmo que eēt hoī in nocumentū: qꝛ nō haberēt aliquos actus ꝯueniētesEt ſic iraſcibilis: ⁊ ꝯcupiſcibilis fruſtra date eēthomini: ⁊ iō dicendū eſt ꝙ aliqn̄ ira eſt virtus: aliqn̄ non. accipit̉ .n. ira tripliciter. Primo ꝓut eſtin ſolo iudicio rōnis abſqꝫ cōmotiōe animi: ⁊ iſtanō dicit̉ ꝓprie ira ſꝫ iudiciū. Sic .n. dn̄s puniensmalos iratus dicit̉. Mich̓. 7. Iram dn̄i portaboqm̄ peccaui ei. Secundo accipit̉ ꝓut eſt paſſio: ⁊iſta eſt in appetitu ſenſitiuo: ⁊ eſt duplex: qꝛ aliqn̄

ordinatur rōne: ⁊ ꝯtinetur ſub terminis rōnis qn̄ſ. quis iraſcit̉ qn̄ debet: ⁊ qͣꝫtuꝫ debet: ⁊ ꝓ quo dꝫ:⁊ hmōi. Et tunc eſt actus virtutis: ⁊ dicit̉ ira ꝑ zelum. Vnde ph̓us dicit ꝙ manſuetudo nō eſt nullo modo iraſci. Iſta ergo ira nō eſt pctm̄. Eſt ⁊ tertia ira que refugit iudicium rōnis ⁊ iſta ſemꝑ eſtpctm̄: ſꝫ aliquādo veniale: aliqn̄ eſt mortale: ⁊ hͦdiſtinguit̉ ex eo quod ad irā incitat: quod aliquādo ē veniale: aliqn̄ eſt mortale. Mortale dupſexvl̓ ex genere vl̓ ex circunſtātijs. Homicidiū autēvidet̉ eſſe actus peccati mortalis ex ſuo genere:qꝛ directe ordinat̉ ꝯtra preceptū diuinum. Et iōꝯſenſus in homicidiū eſt peccatuꝫ mortale ex genere: qꝛ ſi actus eſt mortalis ⁊ ꝯſenſus inactū eritmortalis. Aliquādo autē peccatuꝫ mortale eſt exgenere: ſed tn̄ motus nō ē peccatū mortale: qꝛ eſtſine cōſenſu: ſicut ſi aſcendit motus concupiſcentie ad fornicandū: ⁊ nō ꝯſentitur nō eſt peccatummortale: ſimiliter ira. Eſt .n. motus ad iniuriamillatam vindicandaꝫ. Hec enim ē ꝓprie ira. Siergo iſte motus eſt taliter in paſſione: it a ꝙ rō deducatur: tunc eſt pctm̄ mortale. Si autē vſqꝫ adꝯſenſum nō peruertit̉ rō: tunc eſt peccatū veniale. Si aūt motus nō ſit ex genere peccatū mortale: tunc ⁊ ſi cōſenſus adhibeat̉ nō eſt pctm̄ mortale. Quod ergo dicit qui iraſcit̉ fratri ſuo: reuſ eritiudicio: intelligendū eſt de motu tendēte in nocumentū qui motꝰ eſt pctm̄ mortale: ita ꝙ ſit ibi cōſenſus. Ecc̄. vlti. Cuncta que fiunt adducet deūtin iudiciū ꝓ omni errato: ſiue bonum: ſiue maluꝫSecūda rō quare debemꝰ nō ꝓuocari cito ad irāeſt: qꝛ oīs hō diligit libertatē: ⁊ odit ẜuitut ē. Nōeſt aūt iracundus dn̄s ſui ip̄ius. ꝓuer. 27. Impetum ꝯcitati ſpūs ferre quis poterit. ibideꝫ. Graue ſaxuꝫ: ⁊ oneroſa arena: ſed ira ſtulti vtroqꝫ grauior. ¶ Secundo cauere debet ne diu in ira permaneat. pͣs. Iraſcimini ⁊ nolite peccare. Epheſi.quarto. Sol nō accidat ſuper iracundiaꝫ veſtraꝫEt rationem huius aſſignat in euangelio dominus dicens Mathei. 5. Eſto conſentiens aduerſario tuo cito dum es in via cum eo ne forte tradat te miniſtro: Et in carcerem mittatis. Amendico tibi non exies inde: donec reddas nouiſſimum quadrantem. ¶ Tertio cauere debet: neira procedat. Primo in corde: quod ſit quandoperuenit ad odium. Eſt enim differētia inter irā⁊ odium: quia ira ſubita eſt: odium vero diuturnum. Et ideo eſt mortale peccatum. i. Ioānis 3.Qui odit fratrem ſuum homicida eſt. Et ratiohuius eſt: quia ⁊ ſe interficit ſpoliando ſe charitate: ⁊ alium. Augu. in regula. Littes aūt nullas habeatis: aut qͣꝫ celerrime finiatis: ne ira creſcat inodium ⁊ trabem faciat de feſtuca: ⁊ aīam faciathomicidam. ꝓuerb̓. 15. Uir iracundus prouocatrixas. Gen̄. 49. Maledictus furor eorū: qꝛ per-

h 4