De decempreceptis

renoꝝ noſter aīus elongat̉ tāto magis firmat̉ ī dilectione dīna. Vn̄ aug. dicit in libro. s3. q. Charitatis venenū eſt ſpes adipiſcēdoꝝ aut retinēdoꝝtꝑaliū. Nutrimētū eius eſt īminutio cupiditatꝭ: ꝑfectio nulla cupiditas: qꝛ radix oīuꝫ maloꝝ eſt cupiditas. Quiſꝗs igit̉ charitatē nutrire vult inſtetminuēdis cupiditatibuſ. Eſt aūt cupiditas amoradipiſcēdi aut obtinēdi tꝑalia. Huiꝰ īminuēde iniciuꝫ eſt deūtimere: qui ſolus timeri ſine amorenon pōt. Et ꝓpter hoc ordinate fuerūt religiōes īquibꝰ ⁊ per quas a mūdanis ⁊ corruptibilibꝰ animꝰ trahit̉ ⁊ erigit̉ ad dīna qd̓ ſignat̉. 2. Macha. i.vbi dicit̉ Refulſit ſol ꝗ prius erat in nubilo. Solītellectꝰ hūanus eſt ī nubilo qn̄ deditꝰ eſt terrenis. Sed refulget qn̄ a terrenoꝝ amore elongat̉⁊ retrahit̉. Tunc enī ſplēdet ⁊ tūc diuinꝰ amor ineo creſcit. ¶ Secūdū eſt firma paciētia in aduerſis. Manifeſtū eſt enī ꝙ qn̄ grauia ꝓ eo quē diligimꝰ ſuſtinemꝰ amor ipſe nō deſtruit̉ īmo creſcit.Cant. 8. Aque multe .i. tribulatiōes multe nō potuerunt extinguere charitatē. Et ideo ſancti viriqui aduerſitates ꝓ deo ſuſtinēt magis in eis dilectiōe firmātur: ſicut artifex illud artificiuꝫ magisdiligit in quo plus laborauit. Et inde eſt ꝙ fideles qͣꝫto plures afflictiōes ꝓ deo ſuſtinēt tāto magis eleuatur in amore ip̄iꝰ Gen̄. 7. Multiplicate ſunt aque .i. tribulatiōes ⁊ eleuauerūt archā inſublime .i. eccleſiā vel aīam viri iuſti.¶ De dilectione dei.Nterrogatꝰ xp̄s ante paſſionē a legiſperitꝭqd̓ eēt maximū ⁊ primū mādatum dixit.Matth̓. 22. Diliges dn̄m deū tuū ex totocorde tuo: ⁊ in tota aīa tua ⁊ in tota mēte tua. hoceſt maximū ⁊ pͥmū mandatū. Et vere iſtud ē maius ⁊ nobiliꝰ ⁊ vtiliꝰ inter oīa mādata: ſicut ſatismanifeſtū eſt. In hͦ enī oīa mādata īplētur. Sedad hoc ꝙ iſtud p̄ceptū dilectiōis poſſit ꝑfecte īpleri: qͣttuor requirūt̉. Primū eſt dinoꝝ beneficioꝝrememoratio: qꝛ oīa q̄ habemꝰ ſiue aīaꝫ ſiue corpꝰ ſiue exteriora habemꝰ a deo. Et ideo oꝫ ꝙ ſibide oībꝰ ſeruiamꝰ: ⁊ eū diligamꝰ corde ꝑfecto. Nimis enī ingratꝰ eſt qui cogitās alicuiꝰ bn̄ficia eū n̄diligit. Hec recogitāſ Dauid dicebat. i. Paral̓.29. Tua ſūt oīa ⁊ q̄ d̓ manu tua accepimꝰ: dedimtibi ⁊cͣ. Et ideo in eiꝰ laudē dicit̉ Eccl̓. 47. De oīcorde ſuo laudauit dn̄m ⁊ dilexit deū qui fecit illū. ¶ Scd̓m eſt dīne excellētie cōſideratio. Deeniꝫ maior eſt corde nr̄o. i. Io. 3. Un̄ ſi toto corde⁊ viribꝰ ei ſeruiamꝰ adhuc nō ſufficimꝰ. Eccl̓. 43.Glīficātes dn̄m qͣꝫtūcūqꝫ potueritis: ſuꝑualebitadhuc. Bn̄dicētes dn̄ꝫ exaltate illū qͣꝫtū poteſtisMaior eſt enī oī laude. ¶ Tertiū eſt mūdanorū⁊ terrenoꝝ abdicatio. Magnā enī iniuriā deo facit ꝗ aliꝗd ei adequat. Ia. 40. Cui ſimilē feciſtisdeū; Tunc aūt alia deo adeqmꝰ: qn̄ res tꝑales ⁊

corruptibiles ſimul cū deo diligimꝰ. Sꝫ hͦ eſt oīnō īpoſſibile. Propterea dicit̉ Iſa. 28. Coāguſtatū ē ſtratū ita vt alter decidat ⁊ palliū breue vtrūqꝫ oꝑire nō pōt. Ubi cor hoīs aſſimilat̉ ſtrato arto ⁊ pallio breui. Cor enī hūanū artū eſt in reſpectu ad deū. Un̄ qn̄ alia ab eo in corde tuo recipisip̄m expellis. Ipſe enī nō patit̉ cōſortē in aīa ſicutnec vir in vxore. Et ideo dicit ipſe. Exo. 20. Egoſum deus tuꝰ zelotes. Nihil euī vult ꝙ diligamꝰquātū eū aūt p̄ter eū. ¶ Quartū eſt oīmoda peccatoꝝ vitatio. Nullꝰ enī pōt diligere deū in peccato exūs. Matth̓. 6. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māͣmone. vſi ſi in peccato exiſtis deū nō diligis. Sꝫille diligebat qui dicebat Iſa. 38. Memēto quōambulauerim corā te in v̓itate ⁊ in corde ꝑfecto.Preterea dicebat helyas. 3. Reguꝫ. 18. Quouſqꝫclaudicatꝭ in duas ꝑtes; ſicut claudicās nunc hucnūc illuc inclinat̉ ſic ⁊ peccator nūc peccat ⁊ nuncdeū q̄rere nitit̉. Et ideo dn̄s dicit Ioel̓. 2. Cōuertimini ad me in toto corde veſtro. ¶ Sed cōtraiſtud p̄ceptū duo genera hoīum peccāt. Illi .ſ. homines ꝗ vitādo vnū pctm̄ vt puta luxuriaꝫ aliudcōmittur vt vſurā. Sed nihilominꝰ dānant̉: qꝛ ꝙoffendit in vno factꝰ eſt oīum reus vt dicit̉ Iac. 2¶ Itē ſūt aliqui ꝗ ꝯfitēt̉ q̄dā: q̄ dā nō vl̓ qͣꝫtū ad diuerſos ꝯfeſſionē diuidūt. Sꝫ iſti nō merent̉ īmopeccāt in hͦ: qꝛ deū deciꝑe intēdūt: ⁊ qꝛ diuiſioneꝫin ſacr̄o ꝯmittūt. Quātū ad primū dicit ꝗdā. Impiū eſt: a deo dimidiā ſꝑare veniā. Quātū ad ẜmps. Effūdite corā illo corda veſtra: qꝛ vꝫ oīa ſuntin cōfeſſione reuelanda.Am on̄ſum eſt ꝙ hō ſe deo dare tenet̉ nūcꝯſiderādū eſt ꝗd hō d̓ ſe deo dare debeatDebet .n. hō deo dare qͣttuor .ſ. cor: aīammentē ⁊ fortitudinē. Et iō dicit̉ mat. xij. Diligesdominum deum tuum ex toto corde tuo: ⁊ extota aīma tua: ⁊ ex tota mēte tua: ⁊ ex tota virtute .i.fortitudine tua. ¶ Sciēdū ē autē ꝙ ꝑ cor ītelligit̉hic ītētio. Eſt aūt ītentio tāte v̓tutꝭ ꝙ oīa oꝑa ad ſetrahit. Vn̄ q̄cūqꝫ bona mala ītētiōe facta: ī malaꝯuertūtur. Lūc. xi. Si oculꝰ tuꝰ .i. intētio neqͣꝫ fuerit totū corpꝰ tuū tenebroſū erit .i. ꝯgeries bonoꝝoꝑm tuoꝝ tenebroſa erit. Et ꝓpterea ī oī oꝑe nr̄oītētio ponēda ē ī deo apoſtol̓. i. Cor. x. Siue gͦ māducatꝭ ſiue bibitꝭ vel aliud ꝗd facitꝭ oīa in gl̓iā deifacite. ſꝫ bōa ītētio nō ſufficit: īmo oꝫ ꝙ adſit bonavolūtas q̄ ꝑ aīam ſignificat̉. frequēter enī aliꝗsbōa intētiōe oꝑat̉ ſꝫ iutiliter cū bona volūtas deſitvt ſi ꝗs furet̉ vt paſcat pauꝑem eſt ꝗdē recta ītentio: ſꝫ deeſt rcītudo debite volūtatꝭ. vn̄ nullū malū bōa ītētiōe factū: excuſat̉ ro. 3. Qui dicūt faciamꝰ mala vt veniāt bona: quoꝝ dānatio iuſta eſt.Tūc aūt adeſt bōa volūtas ītētiōi: qn̄ ip̄a volūtasvolūtati dīne ꝯcordat qd̓ quotidie poſtulamꝰ dicētes. Fiat volūtas tua ⁊cͣ. Et p̄s. Vt facerē volū-