Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculumtertium

ea que in or̄one dn̄ica ꝯtinent̉ demōſtrabimꝰ ꝗcquid ad ſpeꝫ xp̄ianoꝝ ꝑtinere pōt .ſ. in quo ſpē ponere dēamus: ⁊ ꝑꝑ quā cām: ⁊ que ab eo ſꝑare debeamꝰ. ſpes quidē nr̄a dꝫ eē in deo quē etiā oraredēmus: ſꝫ illud pͣs. Sꝑate in eo .ſ. deo oīs ꝯgregatio ppl̓i: effundite corā illo .ſ. orādo corda vr̄a. Cauſa quare q̄ ſꝑamus dēmus ab ip̄o deo orāLA. IIII.do petere.Auſa aūt qͣre in eo ſꝑandū eſt: h̓ p̄cipua eſtqꝛ ꝑtinemꝰ ad ip̄ꝫ ſicut effectꝰ ad cām nihlaūt in vanū oꝑatur: ſꝫ ꝑꝑ aliquē finē certū. Pertinet igit̉ ad vnūqd̓qꝫ agēs ſic effectuꝫ ꝓducere: vtei nō deſint ꝑ que poſſit ꝑuenire ad ſinē. Et īde ē:ꝙ in hijs a naͣlibuſ agētibꝰ fiunt naͣ defice̓ in neceſſarijs nō īuenit̉: ſꝫ attribuit vnicuiqꝫ gnaͣtio q̄ ſūtad neceſſaria ꝯſiſtentiā ſui eē ⁊ ad ꝑficiēdū oꝑationem q̄ ꝑtingat ad finē: niſi forte hͦ impediat̉ ꝑ defectū agentꝭ ꝗ ſit inſufficiēs ad h̓ exhibēda. Agenſaūt ꝑ intellectū nō ſoluꝫ in ip̄a effectꝰ ꝓductōe eaꝯfert ſuo effectui: q̄ ſunt neceſſaria ad finē intm̄: ſꝫetiā oꝑe iā ꝑfecto diſponit de vſu ip̄ius ꝗ ē oꝑis finis: ſicut faber nō ſolū cultellū fabricat ſꝫ ēt diſponit de inciſiōe ip̄ius. Homo āt a deo ē ꝓductꝰ vtartificiatū ab artifice. vn̄ dr̄. yſa. 64. Et nunc dn̄efactor nr̄ es tu nos v̓o lutū: ⁊ iō ſicut vas facile ſiſenſū hr̄et ſꝑare de figulo poſſet vt bn̄ diſponeret̉ita etiā hōdꝫ hr̄e ſpeꝫ de deo: vt recte gub̓net̉ abeo: vn̄ dr̄ Hiere. 18. Sicut lutū in manu figuli ſicvoſdomꝰ iſrl̓ in manu mea: hͦ aūt fiducia quā hōhꝫ de deo dꝫ eē certiſſima. dcm̄ ē .n. ꝙ agēs a recta ſui oꝑis diſpōne nō recedit: niſi ꝑꝑ aliquē eiꝰ defectū. In deo aūt nullꝰ defectus cade̓ pōt: neqꝫ igͦrantia: qꝛ oīa nuda ⁊ aꝑta ſt̓ oculis eiꝰ vt dr̄ he. 4.Neqꝫ in potētie: qꝛ nō ē abreuiat a manꝰ eius: vtſaluare nō poſſit vt dr̄ yſa. 59. neqꝫ iteꝝ defectꝰ bone volūtatꝭ: qꝛ bonꝰ ē dn̄s ſꝑantibꝰ in eū aīe q̄rēti illum: vt dr̄ tren̄. 3. Et iō ſpes quas aliꝗs d̓ deo cōfidit ſꝑantē nō ꝯfundi: vt dr̄ Ro. 5. Eſt aūt ꝯſiderandū vlteriꝰ ⁊ ſi reſpectu oīum creaturaꝝ ꝓuidētia diſpōnis īuigilet: ſpāli tn̄ rōne curā hꝫ de rōnabilibus creaturis q̄ .ſ. dignitate ymaginis ip̄iꝰ ſūtinſignite: ⁊ ad deū cognoſcēduꝫ ⁊ amādū pn̄t ꝑtingere: ⁊ ſuoꝝ actuū dn̄iū hn̄t: vt boni ⁊ mali diſcretionē hn̄tes. vn̄ ꝯpetit eis fiduciā hr̄e de deo: nonſolū: vt ꝯſeruātur īeſſe ẜm ꝯditōem ſue naͣe: qd̓ cōpetit ceteris creaturis: ſꝫ etiā vt credēdo a malo⁊ oꝑando bonū aliꝗd ꝓmereāt̉ ab ip̄o vn̄ in pͣs dr̄Doīes vt iumēta ſaluabis inqͣꝫtum .ſ. hoībus ſilcum irratōabilibꝰ creaturis ꝯfert: ea que ꝑtinentad ſubſidiū vite: ſꝫ poſtea ſubdit̉. Filij aūt hoīumin tegmine alaꝝ tuaꝝ ſꝑabunt: qͣſi ſpālem quadācura ꝓtecti ab ip̄o. Ulteriꝰ aūt ꝯſiderare oꝫ ꝙ ꝑfectione quacūqꝫ accedēte: ſuꝑaddit̉ facultas aliꝗdfaciēdi vl̓ adipiſcēdi: ſicut aer illuminatꝰ a ſole facultatē hꝫ: vt poſſit eē mediū viſionis ⁊ aqua cal

lefacta ab igne facultatē hꝫ decoquēdi: ⁊ hoc ſꝑare poſſet ſi ſenſū hr̄et. Hoī aūt ſupͣ aīe naͣm addit̉ꝑfectio gr̄e ꝑ quā efficit̉ diuine ꝯſortes naͣe: vt dr2. pe. i. vn̄ ⁊ ẜm hͦ dicimur regenerari in filios d̓i:ẜm illud Io. i. Dedit eis ptātē filios dei fieri. Filij aūt effecti ꝯueniēter pn̄t he̓ditatē ſꝑare: ẜm illd̓ro. 8. Si filij ⁊ hēdes: ⁊ iō ẜm hāc ſpūalē regnaͣtionem ꝯpetit hoī quādaꝫ altiorē ſpeꝫ d̓ deo hr̄e: hēditatiſ .ſ. eterne ꝯſequēde: ẜm illd̓ .i. pe. i. Regnauit nos in ſpeꝫ viuā ꝑ reſurrectionē xp̄i ex mortuiſin hēditatē incorruptibilē: ⁊ incōtamīatā: ⁊ īmarceſſibilē ꝯſeruatā in celis. Et qꝛ ꝑ ſpm̄ adoptiōisquē accepimꝰ clamamꝰ Abba pr̄: vt dr̄ Ro. 8. Iōdn̄s: vt ex hac ſpe nob̓ eſſe orāduꝫ on̄deret ſuā rōnem a pr̄is īuocatiōe īchoauit dicēs: pr̄. Sil̓r etiāex hͦ qd̓ dr̄ pr̄ preꝑat̉ hoīs affectꝰ ad pure orādum⁊ ad obtinēdū qd̓ ſꝑant. debēt etiā filij imitatoreſꝑentū exiſtere: vn̄ qui pr̄em deū ꝯfitet̉ dꝫ conari:vt dei imitator exiſtat vitādo .ſ. illa q̄ deo aſſil̓eꝫreddūt: ⁊ hijs inſiſtēdo q̄ nos deo aſſil̓ant. vn̄ dr̄Hie. 3. Patrē vocabis me: ⁊ poſt me īgredi nonceſſabis. Si gͦ vt Gre. Nice. dicit: ad res mūdanas ītuitū dirigis: aut humanā gl̓aꝫ ābis: aut ſordes paſſibilis appetitꝰ: qūo ꝗ corrupta viuis vita patrē vocas incorruptibilitatꝭ genitorem. Ꝙ deꝰ a quo orādo ſꝑata petimꝰ dꝫ vocari abAV.orante pr̄ noſter ⁊ nō meus.Nter alia v̓o p̄cipue ꝗ ſe dei filiū recognoſcit dꝫ in charitate dn̄m imitari ẜm illudEphe. 5. Eſtote imitatores dei: ſicut filij chariſſimi: ⁊ ambulate in dilectōe. Dei aūt dilectio nonpͥuata eſt: ſꝫ cōis ad oēs. diligit .n. oīa que ſunt: vtdr̄ ſap̄. xj. ⁊ ſpāl̓r hoīes. ẜm illud Deū. 33. Dilexitppl̓os: ⁊ iō vt Cypanus dicit publica eſt nobis: ⁊cōis or̄o: ⁊ qn̄ oramꝰ nō ꝓ vno tm̄: ſꝫ ꝓ ppl̓o totooramus: qꝛ totꝰ ppl̓s vnū ſumꝰ. Pro ſe igit̉ orarevt Criſoſ. dicit neceſſitas cogit ꝓ altero aūt charitas fraternitatꝭ hortat̉: ⁊ iō nō dicimꝰ pr̄ meꝰ: ſꝫpr̄ noſter. Siml̓ etiaꝫ ꝯſiderāduꝫ ē ꝙ ⁊ ſi ſpes nr̄apͥncipal̓r diuino auxilio īnitat̉ adinuicē iuuamurvt faciliꝰ obtineamꝰ qd̓ petimꝰ vn̄ dr̄. 2. Corin. i.Fripiet nos adiuuātibꝰ: ⁊ vob̓ in or̄one ꝓ nob̓. vn̄⁊ Iac̄. 5. dr̄. Orate ꝓ inuicē vt ſaluemini: vt .n. dicit Amb̓. Ml̓ti minimi dū ꝯgregāt̉: ⁊ vnanīes fiunt: fiūt magni: ⁊ multoꝝ p̄ces īpoſſibile ē: vt nōīpetrēt: ẜm illud Mat. 18. Si duo ex vobis ꝯſenſerint ſuꝑ terrā de oī re quācūqꝫ petierint fiet illisa pr̄e meo ꝗ in celis ē: ⁊ iō nō ſingl̓r or̄oneꝫ porrigimus: ſꝫ qͣſi ex vnanimi ꝯſenſu dicimꝰ: pr̄ noſterConſiderāduꝫ ē etiā: ꝙ ſpes nr̄a ē ad deū ꝑ xp̄umẜm illud Ro. 5. Iuſtificati ex fide pacē hēamꝰ addeū ꝑ dn̄m noſtrū ih̓m xp̄m: ꝑ quā hēmꝰ acceſſuꝫꝑ fidē in gr̄am iſtā in qua ſtamꝰ ⁊ gl̓amur ī ſpe gl̓efilioꝝ dei. Per ip̄ꝫ .n. ꝗ ē vnigenitꝰ dei filiꝰ naͣlisefficimur filij adoptiui: qꝛ vt dr̄ gal̓. 4. miſit d̓ua

S 3