Opuſculumtertium
viuit ⁊ ſentit tm̄ vt aīal brutū. Si igit̉ illa vna naͣq̄ ponit̉ eſſe xp̄i ſupra hec oīa habuit ꝙ dīnū ē ꝯn̄seſt ꝙ illa naͣ alteriꝰ fuerit ſpēi a naͣ hūana: ſicut naͣhūana a naͣ bruti aīalis. Neqꝫ xp̄s igit̉ fuit hō eiudē ſpēi. Qd̓ falſum eſſe on̄dit̉ ex hoc ꝙ ab hoībuſẜm carnē ꝓgenitꝰ fuit ſicut matth̓. on̄dit in pͥncipio euāgelij ſui dicēs. Liber gnaͣtionis ieſu xp̄i filij Dauid filij abraaꝫ;¶ Cōtra errorē manichei dicētis xp̄m nō hūiſſeveꝝ corpꝰ ſed fantaſticū.LA. XXIII.Icut ant fotinꝰ euacuauit incarnatiōis miſteriū dīnā naͣm a xp̄o auferēdo ſic manicheꝰ auferēdo hūanā. Quia .n. ponebat totā creaturā corporeā a diabolo fuiſſe creataꝫ: necerat cōueniēs vt boni dei filiꝰ aſſumeret diabolicreaturā ideo poſuit xp̄m nō hūiſſe verā carnē: ſꝫfantaſticā tm̄ ⁊ oīa q̄ in euāgelio de xp̄o narrāt̉ adhūanā naͣm ꝑtinētia: in fantaſia ⁊ nō in v̓itate fcāfuiſſe aſſerebat. Hec aūt poſitio manifeſte ſacreſcripture ꝯͣdicit q̄ xp̄m aſſerit de v̓gine natū circūciſum eſuriſſe: comediſſe: ⁊ alia ꝑtuliſſe q̄ ꝑtinentad hūane carnis naͣꝫ. Falſa igit̉ eēt euāgelioꝝ ſcriptura hec narrās de xp̄o. ¶ Rruſus ipſe xp̄us deſe dicit. In hͦ natꝰ ſum ⁊ ad hͦ veni in mūdū vt teſtimoniū ꝑhibeā vitati. Nō fuiſſet aūt v̓itatꝭ teſtiſſed magis falſitatis ſi in ſe demōſtraſſꝫ qd̓ nͨͤ eratp̄ſertim cū p̄dixerit ſe paſſurū q̄ ſine v̓a carne patin potuiſſꝫ .ſ. ꝙ traderet̉ ī manꝰ hoīuꝫ ꝙ cōſpueret̉flagellaret̉: crucifigeret̉. Dicere gͦ xp̄m verā carnē nō hūiſſe nec huiꝰ ſmōi in v̓itate: ſed ſolū in fantaſia eū fuiſſe ꝑpeſſum eſt xp̄o īponere falſitateꝫ.¶ Adhuc verā opinionē a cordibꝰ hoīum remouere eſt hoīs fallacis. xp̄s aūt hāc opinionē a cordibꝰ diſcipuloꝝ remouit. Cū .n. poſt reſurrectionē diſcipul̓ apꝑiᵐ ꝗ eū ſpūm vel fantaſma eē exiſtimabat ad huiſmōi ſuſpitionē de cordibꝰ eorūtollēdā dixit. Palpate ⁊ vidēte qꝛ ſpūs carnē ⁊ oſſa nō habet ſicut me videtꝭ hr̄e. Et in alio loco cūſupra mare ābularet exiſtimātibꝰ euꝫ diſcipul̓ eēfantaſma: ⁊ ob hoc eiſ in timore ꝯſtitutꝭ dn̄s dixitEgo ſū nolite timere. Si igit̉ hec opinio vera eſtneceſſe eſt dicere xp̄m fuiſſe fallacē. Xp̄s aūt veritas eſt vt ipſe de ſe dicit. Hec igit̉ opinio ē falſa¶ Ꝙ xp̄s verū corpꝰ habuit non de celo contravalentinum.CA. XXIIII.Alentinꝰ aūt ⁊ ſi veꝝ corpꝰ xp̄m hūiſſe cōv fiteret̉. dicebat tn̄ eū carnē nō aſſumpſiſſe de virgine: ſꝫ attuliſſe corpꝰ de celo formatū: qd̓ trāſiuit ꝑ v̓ginē nihil ex ea accipiens: ſic̄aqua trāſit ꝑ canale. Hoc etiā v̓itati ſcripture ꝯͣdicit. Dicit .n. apl̓s Ro. i. qui factꝰ eſt ei ex ſemineDauid ẜꝫ carnē. Et ad Gal̓. 4. dicit. Miſit defiliū ſuū vnigenitū factū ex muliere. Matth̓. aūtdicit ⁊ Iacob genuit ioſeph virū marie de qͣ nateſt iehus ꝗ vocat̉ xp̄s. Et poſtmodū eā eiꝰ mr̄em
noīat ſubdens. Cum eſſet diſpōſata mater eiꝰ maria ioſeph. Hec aūt vera nō eēt ſi xp̄us de v̓ginecarnē nō aſſumpſiſſet. Falſum eſt igit̉ ꝙ corpꝰ celeſte attulerit. Sed qd̓ apl̓s. i. ad Cor. xv. dicit.ſcd̓us hō de celo celeſtis intelligēdū eſt ꝙ de celodeſcēdit ẜm dīnitatē: nō aūt ſcd̓ꝫ ſubſtātiā corꝑis¶ Adhuc nulla rō eſſet qͣre corpꝰ de celo afferēsdei filiꝰ vterū virginis introiſſet ſi ex eanihil aſſumeret. Sed magis videret̉ eſſe fictio quedaꝫdū ex vtero matris egrediēs demōſtraret ſe abea accepiſſe carnem quam nō acceperat. Cū igit̉oīs falſitas a xp̄o ſit aliena: ſimpliciter cōfitendūeſt: ꝙ xp̄us ſic ꝓceſſit ex vtero virginis ꝙ exea carnē accepit.¶ Que ſit ſnīa n̄dei circaincarnationē.CA. XXVX p̄miſſis igit̉ colligere poſſumꝰ ꝙ in xp̄oeẜm veritatē catholice fidei fuit veꝝ corpus nr̄e naͣe vera aīa rōnalis: ⁊ ſimul cuꝫhoc ꝑfecta deitas. He aūt tres ſubſtātie in vnā ꝑſonā cōueniūt: nō aūt in vnā naͣm. Ad cuiꝰ etiā v̓itatis expoſitionē aliꝗ per quaſdaꝫ vias erroneasꝓceſſerūt. Cōſiderātes enī ꝗdaꝫ ꝙ oē qd̓ aduenitalicui poſt eſſe cōpletum: accn̄taliter eī adiūgiturvt hoī veſtis poſuerūt ꝙ hūanitas accn̄tali vnione fuerit in ꝑſona filij diuinitati cōiuncta ita .ſ. ꝙnatura aſſūpta ſe haberet ad ꝑſonaꝫ filij dei ſicutveſtis ad hoīeꝫ. Ad cuiꝰ cōfirmationē inducebātqd̓ apl̓s dicit ad Phil̓. de xp̄o. ꝙ habitu inuētusē vt hō. Rurſus cōſiderabāt ꝙ ex vnione aīe ⁊ corporis efficit̉ indiuiduū qd̓daꝫ rōnalis nature qd̓noīatur ꝑſona. Si igit̉ anima in xp̄o fuiſſet corꝑivnita: videre nō poterāt quin ſequeret̉ ꝙ ex talivnione cōſtitueret̉ ꝑſona. Seq̄ret̉ ergo in xp̄o duas eſſe ꝑſonas .ſ. ꝑſonā aſſumētē ⁊ ꝑſonā aſſumptāIn hoīe enī induto nō ſūt due ꝑſone: qꝛ indumētūrōnem ꝑſone nō habet. Si aūt veſtis eēt ꝑſona ſequeret̉ in hoīe veſtito duas eſſe ꝑſonas. ¶ Ad hͦigit̉ excludēdū poſuerūt quidā aīam xp̄i vnitā nūquā fuiſſe corꝑi ſed ꝙ ꝑſona filij dei aīam ⁊ corpꝰſeꝑatim aſſūpſit. Sed hec opinio dū vnū incōueniēs vitare nititur incidit in maius. Sequit̉ enīex neceſſitate ꝙ xp̄s nō fuerit verꝰ homo. Veritaſenī hūane nature requirit aīe ⁊ corꝑis vnionē. nāhō eſt qui ex vtroqꝫ cōponit̉. Sequeret̉ etiā ꝙ caro xp̄i nō fuerit v̓a caro nec aliqd̓ mēbꝝ eiꝰ hūit v̓itatē. Remota .n. aīa nō ē oculꝰ: aut manꝰ aut caro⁊ os niſi equiuoce ſic̄ pictꝰ aut lapideus. Seq̄ret̉ēt ꝙ xp̄s v̓e mortuꝰ nō fuerit. Mors .n. ē pͥuatiovite. Manifeſtū ē .n. ꝙ dīnitatꝭ vita ꝑ mortē pͥuari nō potuit. Corpꝰ aūt viuū eē n̄ potuit ſi ei aīa cōiūcta nō fuit. ſeq̄ret̉ ēt vlteriꝰ ꝙ xp̄i corpꝰ ſentire n̄potuit. Nō .n. ſentit niſi corpꝰ ꝑ aīaꝫ ſibi ꝯiūctam¶ Adhuc aūt hec opinio ī errorē neſtorij relabit̉.quem tn̄ declinare intendit. In hoc .n. errauit neſtorius ꝙ poſuit verbū dei homini xp̄o fuiſſe vni