Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculumtertium

delectatur in pulchris coloribus: ⁊ guſtus in ſuauibus ſaporibus. Sed hec quidē delectatio ſenſuum pōt impediri ꝓpter organi indiſpoſitioneꝫnā oculis egris odioſa eſt lux que puris ē amabilis: ſꝫ qꝛ intellectus nō intelligit ꝑ organū corꝑalevt ſupͣ on̄ſum ē: delectatiōi que ē in ꝯſiderationevitatis nulla triſticia ꝯͣriatur. Poteſt tn̄ ꝑ accidēſex ꝯſideratione intellectꝰ triſticia ſequi: inquātuꝫid quod intelligit̉ apprehēdit̉ vt nociuum: vt ſicdelectatio quidē aſſit intellectui de cognitiōe v̓itatis: triſticia aūt in volūtate ſequat̉ de re que cōgnoſcit̉: nō inqͣꝫtum cognoſcit̉: ſꝫ inqͣꝫtuꝫ ſuo actunocet. Deus aūt hoc ip̄m qd̓ eſt: veritas eſt. Nōpōt igit̉ intellectus deum vidēs in eiꝰ viſione nōdelectari. Iteꝝ deus eſt ip̄a bonitas qui ē rō dilectionis. Un̄ neceſſe eſt ip̄am diligi ab oībus app̄hendentibꝰ ip̄am. Licet .n. aliꝗd quod bonuꝫ eſtpoſſit nō diligi vl̓ etiā odio haberi: hͦ nō eſt inqͣꝫtūapp̄hendit̉: vt bonū: ſꝫ inqͣꝫtum apprehēdit̉ nociuum. In viſione igit̉ dei qui ē ip̄a bonitas ⁊ veritas: oꝫ ſicut ꝯprehēſioneꝫ ita dilectationē ſen delectabileꝫ fruitionē adeſſe: ẜm illud yſa. vlti. Uidebitis ⁊ gaudebit cor veſtrum. Quomodo om̄ia videntia deum confirmataſunt in bono.CA. CLXVI.X hoc aūt apparet ꝙ aīa videns deuꝫ: vl̓quecunqꝫ alia ſpūalis creatura: hꝫ volūtatem ꝯfirmatā in ip̄o: vt ad ꝯͣrium decetero nō flectat̉. Cum .n. obiectū volūtatis ſit bonūimpoſſibile eſt volūtatē inclinari in aliꝗd: niſi ſb̓aliqua rōne boni: poſſibile eſt aūt in quocūqꝫ ꝑticulari bono aliꝗd deficere qd̓ ip̄i cognoſcēti relinquitur in alio querēduꝫ. Un̄ nō oꝫ volūtatē vidētquodcūqꝫ bonū ꝑticulare in illo ſolo ꝯſiſtere vt exͣeius ordinē nō diuertat: ſꝫ in deo qui eſt bonū vl̓e⁊ ip̄a bonitas: nihil boni deeſt qd̓ alibi queri poſſit: vt ſupͣ on̄ſuꝫ eſt. Quicūqꝫ igit̉ dei eēntiā videtnō pōt voluntatē ab eo diuertere ꝗn in oīa ẜm rōnem ip̄ius tēdat. Eſt etiā hͦ videre ꝑ ſil̓e in ītelligibilibus. Intellectuſ .n. noſter pōt dubitādo hacatqꝫ illac diuertere: quouſqꝫ ad primū pͥncipiumꝑueniat̉: in quo neceſſe ē intellectū firmari: qꝛ igitur finis in appetibilibus ē ſicut pͥncipiū in ītelligibilibus: pōt quidē volūtas ad ꝯͣria flecti quouſqꝫ ad cognitionē vl̓ fruitionē vltimi finis veniat̉in qua neceſſe ē ip̄am firmari. Eſſet etiā ꝯͣ rōneꝫꝑfecte felicitatꝭ: ſi hō in ꝯͣrium ꝯuerti poſſet. Nonenī total̓r excluderet̉ timor de amittēdo: ⁊ ſic nōeſſet total̓r deſideriū quietatū. Un̄ apocal̓. 3. dr̄ d̓beato. Ioras nō egrediet̉ amplius. Ꝙ corꝑa erūt oīo obediētia aīe. C. CLXVI.Uia v̓o corpus ē ꝓpter aīam: ſicut maͣ ꝑꝑformā: ⁊ organū ꝑꝑ artificeꝫ: aīe vitā p̄dictam ꝯſecute tale corpus in reſurrectioneadiunget̉ diuinitus qͣle ꝯpetat btītudini aīe. Que

enī ꝓpter finem ſunt: diſponi oꝫ ẜm exigētiā finisAīe aūt ad ſummū oꝑatōis intellectualis p̄t ingēti: nō ꝯuenit corpus hr̄e ꝑ quod aliqual̓r impediatur: aut retardet̉. Corpus aūt humanuꝫ rōne ſuscorruptibilitatꝭ impedit aīam ⁊ retardat: vt necꝯtinue ꝯtemplatōi inſiſtere valeat: neqꝫ ad ſum.muꝫ ꝯtemplatōis ꝑuenire. Un̄ ꝑ abſtractioneꝫ aſenſibus corporis: hoīes aptiores ad diuina q̄dācapiendā reddunt̉. Naꝫ ꝓph̓ice reuelatiōes dormiētibus: vl̓ in aliquo exceſſu mētis exiſtētibusmanifeſtātur ẜm illud numeri. xij. Siꝗs fuerit īter vos ꝓph̓a dn̄i in viſione apparebo ei: vl̓ perſonum loquar ad eū. Corpora igit̉ reſurgētiū beatorū nō erūt corruptibilia ⁊ aīaꝫ retardātia: vt nc̄ſꝫ magis incorruptibilia ⁊ totaliter obediētia ip̄iaīe: vt in nullo ei reſiſtant. De dotibꝰ corꝑoꝝ gl̓ificatoꝝ. C. CLXVIIIX hoc autē ꝑſpici pōt qualis ſit diſpoſitiocorpoꝝ beatoꝝ. Aīa .n. eſt corꝑis forma ⁊motor. Inqͣꝫtum ē forma: nō ſolū eſt pͥncipium corꝑi qͣꝫtum ad eſſe ſb̓ale: ſꝫ ēt qͣꝫtum ad ꝓpria accidētia que cauſant̉ in ſb̓o ex vniōe formead maͣm. Quāto aūt forma fuerit fortior: tāto impreſſio forme in maͣ minus pōt impedire a quocunqꝫ exteriori agente: ſicut pꝫ in igne cuiꝰ formadr̄ eē nobiliſſima inter elemētares formas hͦ confert igni vt nō de facili trāſmutet̉ a ſua naͣli diſpōne patiendo ab aliquo agente: qꝛ igit̉ aīa beata inſūmo nobilitatꝭ: ⁊ v̓tutis erit: vtpote reꝝ pͥmo pͥncipio ꝯiuncta: ꝯfert corpori ſibi diuinitꝰ vnito: pͥmo quidē eē ſb̓ale nobiliſſimo mō total̓r ip̄m ſubſe ꝯtinēdo. Un̄ ſubtile ⁊ ſpūale erit. Dabit etiā ſibi qualitate nobiliſſimā .ſ. gloriā claritatꝭ: ⁊ ꝓpt̓ v̓tutem aīe a nullo agēte a ſua diſpōne poterit trāſmutari: qd̓ ē ip̄m impaſſibile eē: ⁊ qꝛ obediet totaliter aīe: vt inſtr̄m motori agile reddet̉. Eruntigit̉ hec quattuor ꝯditiones corpoꝝ beatoꝝ ſb̓tilitas: claritas: impaſſibilitas: ⁊ agilitas. Un̄ apl̓si. ad Corī. 15. dicit. Corpus qd̓ ꝑ mortē ſeminat̉ īcorruptiōe: ſurget in īcorruptōe: qͣꝫtum ad impaſibilitatē ſeminat̉ in ignobilitate: ſurget in gl̓ia:qͣꝫtuꝫ ad claritatē: ſeminat̉ in īfirminate: ſurget īvirtute: qͣꝫtum ad agilitateꝫ: ſeminat̉ corpꝰ aīaleꝫſurget corpus ſpūale: qͣꝫtum ad ſubtilitate. Ꝙ homo tūc innouabit̉ ⁊ oīs creatura corporalis. A. CLXIX.ſiAnifeſtū eſt āt ꝙ ea que ſunt ad finē diſponunt̉ ẜm exigētiaꝫ finis: vn̄ ſi id ꝓpter qd̓ſunt aliqua variet̉ ẜm ꝑfectū ⁊ imꝑfectū: ea q̄ adip̄m ordināt̉ diuerſimode diſponi oꝫ: vt ei deſeruiant ẜm vtrūqꝫ ſtatū. Cibus .n. ⁊ veſtimētū alit̓p̄parant̉ puero ⁊ aliter viro. On̄ſum ē aūt ſupͣ ꝙcreatura corꝑalis ordinat̉ ad rōnaleꝫ naͣm: quaſiad finē. Oꝫ igit̉ ꝙ hoīe accipiēte vltimā ꝑfectionem ꝑ reſurrectionē creatura corꝑalis diuerſum

eriie 3