Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

armenoſ ⁊ ſarracenosContra grecos

ambulamus: ⁊ non per ſpēm. Aude mus autem⁊ bonam voluntatem habemus magis peregrinari a corꝑe ⁊ pn̄tes eē ad dn̄m. Aperit̉ gͦ ꝙ ip̄mcorpus corruptibile ſupra noīauit terreſtrē domūbꝰ habitatiōis ⁊ tabernaculū: qd̓ quidē coprpꝰ eſtaīe quaſi quoddā īdumētū. Aperit̉ etiā ꝗd ſupradixerit domū nō manufactā ſꝫ eternā in celis: qꝛip̄m deū quē hoīes induūt: vl̓ etiā inhabitāt duꝫei pn̄tes exiſtūt ꝑ ſpēm .i. videndo eū ſicut ē. Peregrinant̉ aūt ab eo: dū ꝑ fidē tenēt qd̓ nundū vident. Deſiderāt gͦ ſancti ꝑegrinari a corꝑe: vt eorum aīe ꝑ mortē a corꝑibus ſeparent̉: ad hͦ ꝙ ſicꝑegrinantes a corꝑe ſint pn̄tes ad dn̄m. Patet gͦꝙ ſanctoꝝ aīe a coꝑibus abſolute ad celeſtē habitationē ꝑueniūt deū vidētes: Non gͦ ſanctaꝝ aīarum differt̉ gl̓a que in dei viſione ꝯſiſtit vſqꝫ addiem iudicij quo corporea reſumēt. Hoc ēt apparet ꝑ dcm̄ apl̓i ad phil̓ .i. vbi dicit. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Uanū .n. hͦ deſideriuꝫ eēt ſi corꝑediſſoluto adhuc Paulus cū xp̄o nō eēt: quē tn̄ cōſtat eſſe in celis. Manifeſte etiā dn̄s latroni ī cruce ꝯfitenti dixit. Lu. 23. Hodie mecū eris in ꝑadiſo: ꝑ ꝑadiſum gl̓e fruitionē deſignās. vn̄ nō ē credenduꝫ ꝙ ſuos fideles xp̄s remunerare differat.qͣꝫtum ad gl̓am aīaꝝ vſqꝫ ad corpoꝝ reſurrectionem. Quod gͦ dn̄s dicit in domo pr̄is mei māſiones multe ſūt: ad dr̄ias reffert̉ p̄mioꝝ: ꝗbus ſcī īceleſti beatitudīe remunerant̉ a deo nō exͣ domūſed in ip̄a domo. His aūt viſis ꝯn̄s eſt purgatoriūaīaꝝ eē poſt morteꝫ. Ex multis .n. ſacre ſcriptureaucͣtibuſ manifeſte hr̄ ꝙ ad illā celeſtē gl̓am nullꝰꝑuenire pōt cū macula. Dicit̉ .n. de diuine ſapiētie ꝑticipatione. Sap̄. 7. ꝙ nihil inatūn̄currit īeam. Cōſiſtit āt celeſtis felicitas in ſapīe ꝑticipatione ꝑf ecta: qͣ ꝑ ſpēꝫ deū videbimꝰ. Oꝫ igit̉ oīoſine macula eſſe eos ꝗ ad illā ꝑducunt̉. Hoc ēt hr̄expoſitꝭ. yſa. 35. Uia ſancta vocabit̉ nō trāſibit ꝑeam pollutꝰ: ⁊ Apo. 21. Nō intrabit in ea aliꝗd coinꝗnatū. Cōt ingit āt aliquos in hora mortꝭ aliquibus pctōꝝ maculis coinꝗnari: ꝓpt̓ que tn̄ eternāinferi dānationē nō merent̉: ſicut ſt̓ venialia pctāvt verbū ocioſū ⁊ hmōi. Non gͦ ad celeſtē btītudinem ꝗ talibꝰ inꝗnati decedūt pn̄t ꝑuenire ſtatī pmortē. ꝑuenirēt aūt vt ꝓbatū eſt ſi tales maculein eis nō eēt. Ad minus gͦ poſt mortē dilationeꝫgl̓e patiētur ꝑꝑ venialia. Nulla autē eſt rō: quaremagis hāc penā qͣꝫ aliā aīas pati poſt mortē cōcedant p̄ſertim cū carētia viſionis diuine ⁊ ſeꝑatioa deo maior ſit pena etiaꝫ exn̄tibus in inferno qͣꝫignis ſuppliciū qd̓ ibi patiunt̉: gͦ aīe decedētiuꝫ cūvenialibus purgatoriū ignē pꝰ mortē ſuſtinēt. Siꝗs aūt dicat h̓ pctā venialia remane̓ purganda ꝑignē ꝯflatōis mundi ꝗ faciē p̄cedet iudicis: hͦ cuꝫp̄miſſis ſtare nō pōt. On̄ſum ē .n. ꝙ ſcōꝝ aīe in ꝗbus nulla ē macula ſtatim corꝑe diſſoluto celeſtēhītationē adipiſcunt̉. Nec pōt dici ꝙ aīe cū pctīs

2venialibꝰ ꝑueniāt ad gl̓aꝫ: vt ē on̄ſū. Differt̉ gͦ eorum gl̓a ꝓpter venialia vſqꝫ ad diē iudicij: qd̓ oīnō improbabile ē: vt .ſ. ꝓ leuibꝰ pctīs tantā penāpatiat̉ aliꝗs in glorie dilatiōe. Ampliꝰ ꝯtingit aliquos an̄ mortē ꝑficere nō potuiſſe pnīam debitaꝫꝓ pctīs de ꝗbus penituerūt: nec ē diuīe iuſticie cōueniēs ꝙ illā vlteriꝰ nō exoluant. Sic .n. melioriſꝯditōiſ eēt ꝗ cito morte p̄ocuparent̉ qͣꝫ ꝗ diutināpnīam in hac vita ꝑficiūt. Patiunt̉ gͦ poſt mortēhanc penā. Non aūt in īferno in quo hoīes ꝓ mortalibus patiunt̉: cū iā ꝑ pnīaꝫ ſint mortalia dimiſſa. Nec etiā eēt ꝯueniēs vt ꝓ exolutiōe huiꝰ penevſqꝫ ad diē iudicij eis gl̓a debita differreret̉. Oꝫgͦ ponere aliquas penas tꝑales ⁊ purgatorias pꝰhanc vitā an̄ diē iudicij: huic etiā ꝯcordat eccl̓e ritus ab apl̓is introductꝰ. Orat .n. tota eccl̓a ꝓ fidelibus defunctꝭ: pꝫ aūt ꝙ nō orat ꝓ his ꝗ ſunt in īferno vbi nulla ē redēptio: neqꝫ ꝓ his ꝗ celeſtē gl̓amſunt adepti ꝗ iam ꝑuenerūt ad finē. Relinꝗt̉ gͦ ꝙſunt alique pene tꝑales ⁊ purgatorie poſt hāc vitam: ꝓ quaꝝ remiſſione orat eccl̓ia. Hinc ēt apl̓sdicit. .i. cō. 3. Uniuſcuiuſqꝫ opꝰ quale ſit ignis ꝓbabit. ſi cuiꝰ opus manſerit qd̓ ſuꝑ edificauit mercedeꝫ accipiet. ſi cuiꝰ opuſ arſerit: detrimētū patiet̉ip̄e aūt ſaluuſ erit: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē. Non aūt pōthͦ intelligi de igne īferni: qꝛ ꝗ illū igne patiunt̉ nōſaluāt̉. Oꝫ gͦ ꝙ intelligat̉ de aliquo igne purgāte:⁊ qꝛ pōt aliꝗs dicere hͦ eē intelligēdū de igne ꝗ p̄cedet faciē iudicis: p̄cipue qꝛ p̄mittit̉ dies dn̄i d̓clarabit. Dies aūt dn̄i intelligit̉ dies vltimi aduentus eius: ad iudiciū vl̓e totius mūdi: ſicut apoſtolus dicit. i. The. 5. Dies dn̄i ſicut fur in nocteita veniet: iō attendēdū eſt ꝙ ſicut dies iudicij dr̄dies dn̄i: qꝛ eſt dies aduētus eiꝰ ad iudiciū vl̓e totius mundi: ita dies cuiuſcūqꝫ dr̄ dies dn̄i: qꝛ advnūquemqꝫ in morte venire dr̄ xp̄s remuneraturus vl̓ ꝯdēnaturus. Un̄ qͣꝫtum ad remuneratōeꝫbonoꝝ dicit ad diſcipulos. Io. 14. Si abiero ⁊ p̄ꝑauero vobis locū: iteꝝ venio ⁊ accipiaꝫ vos admeip̄m. Quātum v̓o ad dānationem maloꝝ dr̄.Apo. ij. Age penitētiam ⁊ pͥma oꝑa fac. Sinaūtvenio tibi ⁊ mouebo candelabrū tuū de loco ſuoDies gͦ dn̄i quo ad vl̓e iudicium ī igne reuelabit̉qui faciē iudicis p̄cedet: quo reprobi ad iudiciuꝫtrahent̉: ⁊ iuſti ꝗ viui reperient̉ purgabunt̉: ſed ⁊dies dn̄i quo vnūquēqꝫ ī ſua morte iudicat ī ignereuelat̉ ꝗ purgat bonos ⁊ īpios ꝯdēnat. Sic gͦ pꝫpurgatoriū eē poſt mortem. Quod diuina p̄deſtinatio humanis actibꝰ neceſſitatem nō imponat. A. X.Unc vltīo ꝯſiderādū ē an ꝓpt̓ ordinationēęū p̄deſtinatōeꝫ dīnaꝫ hūanis actibꝰ īpōat̉In qͣ qōne ſic caute ꝓcedēdū ē vt v̓itas defendatur ⁊ falſitas ſeu error vitetur. Erroneumenī eſt dicere: ꝙ actus humani ⁊ euētus p̄ſcientie⁊ ordinatōi diuine nō ſb̓ſint. Nec minꝰ ē erroneū