Icut ego meip̄m expāſis in cruce manibus ⁊ ſūdo corꝑe ꝓ peccatis tuis deo pr̄i ſponte obtuli ita vtnihil in me remaneret quin totū inſacrificium diuine placationis tranſierit: ita debes ⁊ tu temetip̄m mihivoluntarie in oblationem puram ⁊ſanctam quotidie in miſſa cum omnibus viribus ⁊ affectibus tuis: qͣnto intimius vales offerre Quid magis a te requiro qͣꝫ vt te ſtudeas mihiex integro reſignare? Quicqͥd p̄terteipſum das nihil curo: qꝛ nō querodatum tuū ſed te: Sicut non ſufficeret tibi oībꝰ hābis preter me: ita necmihi placere poterit qͥcqͥd dedertste nō oblato. Offer te mihi ⁊ da te totu ꝓ deo ⁊ erit accepta oblatio. Ecce ego me totū obtuli pr̄i ꝓ te: dedietiā totū corpꝰ meū ⁊ ſanguinē in cibū vt totꝰ tuꝰ eēm ⁊ tu meꝰ ꝑmane-