Liberiii. Fo 139..jdei ſi tn̄ in veritate ambulatis.Qd̓ oīs ſpes ⁊ fiducia in ſolo deo eſt figenda. Ca. lxiiijCꝯmine. queēAducia mea quā in hac vi-ta habeo: aut qd̓ maius ſolatium meū ex oībꝰ apparētibꝰ ſub-celo? Nonne tu dn̄e deus meꝰ cuiꝰmiſericordie nō eſt numerus? Ubimihi bene fuit ſine te: aut qn̄ maleeſſe potuit pn̄te te? Nalo pauꝑ eſſeꝓpter te: qͣꝫ diues ſine te. Eligo poti-us tecū in terra ꝑegrinari qͣꝫ fine tecelū poſſidere. Ubi tu ibi celū: atqꝫibi mors ⁊ infernus vbi tu nō es: tumihi in deſiderio es: ⁊ iō poſt te gemere ⁊ clamare ⁊ exorare neceſſe eſtIn nullo deniqꝫ poſſum plene confidere qui in neceſſitatibꝰ auxilieturoꝑtunis niſi ī te ſolo deo meo Tu eſſpes mea ⁊ fiducia mea tu conſolas iij