Liber iii.O. 136.Iſta oēm hūanā facultatē exceduntnec ad inueſtigandū iudiciū diuinūvlla rō p̄ualet vel diſputatio. Qn̄ gͦhec tibi ſuggerit inimicus vel etiamquidā curioſi inqͥrūt hoīes: reſpōdeillud ꝓphete. Iuſtus es dn̄e: ⁊ rectūiuditiū tuū. Et illd̓. Iudicia dn̄i v̓aiuſtificata in ſemetip̄a. Iudicia meametuēda ſunt non diſcutiēda: quiahumano intellectui ſunt incomp̄hēſibilia: Noli etiam inquirere vel di-ſputare de meritis ſanctorū: qͥs alioſanctior aut quis maior fuerit in re-gno celorum. Talia generant ſepe lites ⁊ ꝯtentiones inutiles: nutriuntquoqꝫ ſuperbiaꝫ ⁊ vanam gloriam.vnde oriūtur inuidie ⁊ diſſenſionesdum iſte illum ſanctum et alius ali-um conatur ſuperbe preferre. Taliaaūt velle ſcire ⁊ inueſtigare: nullumfructū afferunt: ſed magis ſanctis diſplicent: qꝛ nō ſum deus diſſenſiōis