deus iudex iuſte fortis ⁊ patiēs quihōim noſti fragilitatē ⁊ prauitatemeſto robur meū ⁊ tota fiducia mea.Nō em̄ mihi ſufficit ꝯſcīa mea. Tunoſti qd̓ ego nō noui. ⁊ iō in oī rep̄-henſiōe me huiliare debui ⁊ māſuete ſuſtīere. Ignoſce gͦ mihi ꝓpitiꝰ qͥtiēs ſic nō egi: ⁊ dona iteꝝ gr̄aꝫ amplioris ſufferētie. Nelior ē em̄ mi-hi tua copioſa mīa ad ꝯſecutōꝫ īdulgentie: qͣꝫ mea opinata iuſtitia ꝓ defenſiōe latētis ꝯſcīe. Et ſi nihil mihicōſciꝰ ſum: tn̄ in hͦ me iuſtificare nōpoſſum: qꝛ remota mīa tua nō iuſtificabit̉ in ꝯſpectu tuo oīs viuens.Quod oīa grauia ꝓ eternavita ſunt tolerāda. Ca. lij.Ili nō fragatte labores qͦs aſſumpſiſtiꝓpter me nec tribulatōes

Iner