et agnoſces: qꝛ viuit adhuc in te mūdus: ⁊ vanus amor placendi homi-nibus. Cū em̄ quaſſari refugis ⁊ cōfundi ꝓ defectibus: cōſtat vtiqꝫ: ꝙnec vere humilis ſis: nec vere mundo mortuus nec tibi mundus crucifixus. Sꝫ audi v̓ba mea: ⁊ nō curabis decē milia hominum v̓ba. Ec-ce ſi cuncta contra te dicerent̉ q̄ fingi malicioſiſſime poſſent: quid tibinocerent ſi oīno tranſire ꝑmitteresnec plus qͣꝫ feſtucā ꝑpēderes? Nunqͥd vel vnū capillū tibi extrahē poſſent? Sed qui cor intꝰ nō hꝫ: nec deum pre oculis: faciliter v̓bo mouet̉vituperatōis. Qui autem in me cō-fidit nec proprio iudicio ſtare appetit: abſqꝫ hūano terrore erit. Ego em̄ſum iudex ⁊ cognitor omniuꝫ ſecretorum. ego ſcio qualiter res acta eſtego iniuriantem noui ⁊ ſuſtinenteꝫa me exijt verbū iſtud: me ꝑmittēte