Liber iii.Fo. 107.ili cōmitte mihi ſꝑ cauſam tuā: ⁊ ego bn̄diſponā in tꝑe ſuo. Expe-cta ordinatōꝫ meā: ⁊ ſenties inde ꝓ-fectu Dn̄e ſatis libenter oēs res tibicōmitto: qꝛ parū p̄t cogitatio mea ꝓficere. Utinā nō multū adhereremfuturis euētibus: ſꝫ ad bn̄placitū tuum me incūctanter offerrē. Fili miſepe hō rē aliqua agitat qͣꝫ deſideratſꝫ cū ad eā ꝑuenerit aliter incipit ſentire: qꝛ affectōes circa idem nō ſuntdurabiles ſꝫ magis de vno in aliudnos impellūt. Nō eſt ergo minimūetiā in minimis ſe relinquere. Uerus ꝓfectꝰ hōis eſt abnegatio ſuijpſius: ⁊ hō abnegatus valde liber eſt⁊ ſecurꝰ. Sed antiquꝰ hoſtis oībusbonis aduerſans: a tentatōe nō ceſſat ⁊ die noccuqꝫ gͣues molit̉ inſidi-as: ſi forte in laqueū deceptōis poſo iij