exceptōe. Nō em̄ plene deo ꝯfiduntiō ꝓuidere ſibi ſatagūt. Quidā etiāprimo totū offerūt: ſed poſtea tenta-tōe pulſante ad ꝓpria redeunt: ideominime in v̓tute ꝓficiūt. Hi ad ve-rā puri cordis libertatē ⁊ iocūde fa-miliaritatis mee gr̄am nō ꝑtingentniſi integra reſignatōne ⁊ qͦtidianaſui īmolatōe priꝰ facta ſine qͥ nō ſtatnec ſtabit vnio fruitiua. Dixi tibi ſe-piſſime: ⁊ nunc iterū dico Relīquete: reſigna te: ⁊ frueris magna interterna pace. Da totū ꝓ toto: nil exqͥre: nil repete: ſta pure ⁊ inheſitāter īme ⁊ habebis me. Eris liber in cor-de: ⁊ tenebre nō ꝯculcabūt te. Ad hͦconare: hoc ora: hoc ſtude deſiderare: vt ab oī ꝓprietate poſſis expolia-ri: ⁊ nudꝰ nudū ih̓m ſequi: tibi mori ⁊ mihi eternaliter viuere. Tūc deficient oēs vane fantaſie: ꝯturbationes inique ⁊ cure ſuꝑflue. Tūc etiā
Iboneſēam ſimtdivſulia-